Category Archives: Teoria

Broszura: Czas, by anarchiści chwycili za broń

Przedmowa tłumacza

Po objęciu fotelu prezydenta przez Donalda Trumpa ta część środowiska anarchistycznego, która dotąd opowiadała się przeciwko dostępowi i używaniu broni palnej, popadła w konsternację. Otóż okazało się, że na fali popularności ruchów skrajnie prawicowych oraz poparciu ze strony nowego prezydenta, mniejszości i ludzie o poglądach odstających od obecnej rasistowskiej narracji, mogą, a nawet muszą, obawiać się o swoje życie. Będąc praktycznie nieuzbrojonymi, zostali postawieni w sytuacji, w której jakakolwiek forma protestu staje się niemalże walką o życie – i to bardziej niż kiedykolwiek. Całą tę sprawę postanowił poddać analizie amerykański anarchokomunista, ukrywający się pod pseudonimem Dr. Bones, prowadzący portal http://www.theconjurehouse.com/. Owocem jego pracy jest tekst, który mamy przyjemność przedstawić poniżej – ,,Czas, by anarchiści chwycili za broń”. To tekst, który w logiczny i dosadny sposób odbiera sens liberalnemu i naiwnemu podejściu, według którego lewica powinna pozostać “pokojowa” – cokolwiek miałoby to oznaczać i trzymać się od broni palnej z daleka. W obliczu ataków przeciwko mniejszościom, bezustannemu wzrostowi popularności skrajnej prawicy, próby określenia Antify jako “organizacji terrorystycznej” i wydarzeniach 20 stycznia, nadszedł moment, w którym anarchiści powinni zrewidować swój światopogląd wobec legalizmu, taktyki “non-violence” i używania broni palnej. I nie chodzi tu bynajmniej wyłącznie o anarchistów żyjących w Stanach Zjednoczonych.

Nie pozostaje nam wiec nic innego, niż oddać w wasze ręce efekt pracy Dr. Bonesa. Pracy w obliczu obecnej sytuacji w Stanach Zjednoczonych oraz wzrostowi popularności ruchów nacjonalistycznych w całej Europie bardzo potrzebnej.

Continue reading Broszura: Czas, by anarchiści chwycili za broń

Nieprzystosowany – “Kwestia wojowniczego ducha”

Anarchiści od zawsze byli zwolennikami rewolucji, walki zbrojnej i akcji bezpośredniej. Ktokolwiek kwestionuje związki anarchizmu z przemocą wyzwoleńczą, wydaje się pozostawać ślepy na całą historie zmagań jednostki i ruchów społecznych z władzą, które próbowała zazwyczaj przekupić albo utopić we krwi. Anarchiści kwestionowali taktykę negocjacji i kompromisów, dążąc do otwartego ataku i rozprawienia z rządzącymi; uprawiali apologię spontaniczności i gwałtownych zrywów, które niekontrolowane przez żadne siły, miały przeobrazić się w radykalny bunt znoszący dominujący porządek. Anarchizm nigdy nie ukrywał, że odrzucenie to będzie musiało dokonać się na drodze zbrojnej rewolucji, nie dlatego, że tak postanowili anarchiści, lecz ponieważ, jak pokazuje historia, władza nie oddaje ludziom wolności dobrowolnie. Wolność trzeba wziąć sobie siłą.

Continue reading Nieprzystosowany – “Kwestia wojowniczego ducha”

Wojna z bachorami (nie masz zaburzeń osobowości!…)

Interesujący tekst-ulotka ze strony “Nostate 325” w tematyce kompletnie nieobecnej w tzw. polskim “środowisku anarchistycznym” zdominowanym od lat przez “nurt walki o podwyżkę płac”. Tymczasem prawdziwy ruch anarchistyczny krytykuje wszelkie formy władzy , których przejawem jest np. system szkolnictwa i psychiatrii. Na całym świecie anarchiści insurekcyjni, nihiliści, indywidualiści od lat podejmują tematy anty-psychiatrii, tak jak zresztą walczą z innymi narzędziami kontroli społecznej np. uzależnieniem od alkoholu i narkotyków.

Negator

Twoi wychowawcy, nauczyciele, rodzice, lekarze i inni gliniarze mówią ci, że twoja osobowość jest “zła” i nie postępujesz prawidłowo. Sądzimy że to oni się mylą i to oni oraz światowy System są tym co funkcjonuje nieprawidłowo. Szkoła jest poniżającym, nudnym więzieniem stworzonym by cię złamać i utrzymać w nieświadomości. Jeśli jesteś znudzony i zmęczony w szkole, to dlatego, że nauczyciele są nudziarzami, przedmioty są nudne, a szkoła to klatka. Uczą cię tylko tego, co rząd chce byś wiedział. Jest całe mnóstwo interesujących rzeczy do nauczenia się, ale prawdopodobnie nie poznasz ich w szkole. Jesteś tresowany jak zwierzę, byś stał się sprawnym trybikiem w maszynie gdy już dorośniesz tzn. pracował, konsumował i zdechł. Piętnaście lat szkoły ma złamać człowieka i sprawić by zgodził się na nędzę codzienności. Na szczęście wiele dzieci wciąż się buntuje. Młodzi ludzie – jednostki z charakterem – są obiektem ataku psychiatrów używających takiej broni jak zaburzenia osobowości i ADHD.

Continue reading Wojna z bachorami (nie masz zaburzeń osobowości!…)

Michał Bogusz – “Anarchizm zdegenerowany”

CZ.T: Publikujemy połowę – bo akurat ona wydała nam się szczególnie interesująca –  tekstu Michała Bogusza, napisanego na podstawie referatu na konferencję „Z dziejów polskiego anarchizmu” (2–3 grudnia 2010) w Pobierowie, opublikowanego raz pierwszy w dokumentach pokonferencyjnych. Cały tekst razem z przypisami przeczytasz TU.

Anarchizm zdegenerowany – syndrom kryzysu tożsamości współczesnego ruchu anarchistycznego

Słabość ruchu

Pierwsza wojna światowa zadała potężny cios tradycyjnemu (xv) ruchowi anarchistycznemu, który zaczął powoli zamierać wraz z wejściem społeczeństw masowych w fazę totalitaryzmów (lub walki z nimi (xvi)). Od końca II wojny światowej, a zwłaszcza od pojawienia się ruchów kontestacji lat sześćdziesiątych (w Polsce od połowy lat dziewięćdziesiątych (xvii) mamy do czynienia z grupami, które nawiązują do ideałów anarchistycznych, niektóre z nich nazywają się wprost anarchistycznymi, a wszystkie czerpią z rożnych doktryn anarchistycznych oraz z tego, co można nazwać rewolucyjną estetyką anarchizmu, ale zarazem w propagowanych przez siebie projektach przebudowy społecznej i bieżącej działalności postulują wykorzystanie państwa (lub metod przymusu państwowego) do realizacji swojego programu. W ten sposób przeczą podstawowemu celowi, jakim dla anarchizmu (xviii) jest zniesienie przymusu państwowego.

Continue reading Michał Bogusz – “Anarchizm zdegenerowany”

Nieprzystosowany – Przytłoczeni nadmiarem czyli jak facebook zwala anarchizm z nóg

“Komputer, stanowiący praktyczne zastosowanie matematyki, posiada obecnie zdolność symulowania rzeczywistości w środowisku wirtualnym. Dzięki iluzjom i wrażeniom zmysłowym wytwarzanym przez tę maszynę, udało się wypełnić brak emocji i przyjemności, zagłuszyć niezadowolenie i wyobcowanie, poczucie pustki oraz daremność egzystencji. Gdy powstaje ten tekst, niezliczona rzesza ludzi w różnym wieku, tkwi przyklejona do ekranów monitora, rozładowując i regulując swoje zachowanie poprzez gry i rozrywkę, niektórzy zaś wręcz przenoszą tam swoje życie. Wielu poszukuje bliskiego kontaktu, przyjaźni i miłości na stronach internetowych społeczności. (…)*

Continue reading Nieprzystosowany – Przytłoczeni nadmiarem czyli jak facebook zwala anarchizm z nóg

Anarchoprymitywizm – zielony radykalizm poza granicami ekologii

 

Anarchoprymitywizm – teoria i praktyka, idea i styl życia, długofalowy projekt oporu i nowej rzeczywistości. Przez wielu krytykowany, obśmiewany, uznawany za odrealnioną, pozbawioną całkowicie zdrowego rozsądku fantasmagorię lub bezcelowy i destrukcyjny nihilizm. Mimo tego od kilkudziesięciu lat konsekwentnie rozwijany na łamach czasopism i zinów takich jak “Fifth Estate”, “Green Anarchy” czy “Black and Green Review” oraz w licznych publikacjach teoretyków nurtu – Johna Zerzana, Frediego Perlmana, Derricka Jensena, Johna Moora czy Kevina Tuckera. Czym więc właściwie jest anarchoprymitywizm i co proponuje?

Continue reading Anarchoprymitywizm – zielony radykalizm poza granicami ekologii

Broszura: Alfredo Bonanno – “Od zamieszek do insurekcji” (PDF)

W swojej nowatorskiej pracy Bonanno zrywa ze starymi schematami klasycznego anarchizmu, wykazując, że w nowej epoce kapitalizmu postindustrialno-cyfrowego, opartego na szybkim przepływie informacji oraz tworzeniu nowego rodzaju wzorców kulturowych, podziały biegnące między wykluczonymi a uprzywilejowanymi
będą w dużej mierze wyznaczane przez kod językowy, który dla obu grup stanie się czymś zupełnie odrębnym, w coraz większym stopniu uniemożliwiającym wzajemną komunikację aksjologiczną i osiągnięcie konsensusu.

Continue reading Broszura: Alfredo Bonanno – “Od zamieszek do insurekcji” (PDF)

Podstawy antyfaszyzmu, broszura

Polski ruch antyfaszystowski cierpi z powodu swego rodzaju braku podstaw ideologicznych, braku odpowiedniego przygotowania teoretycznego, które pozwoliłoby prowadzić skuteczniejszą działalność bez potknięć pokroju współpracy z liberalnymi partiami i ruchami czy odcinania się od działań bezpośrednich. Teoria ta niezbędna jest zwłaszcza dla nowych towarzyszy. Nie mamy odpowiednich artykułów na temat tego, czym antyfaszyzm w swoim rdzeniu właściwie jest – mamy za to multum wzorów szablonów i naklejek wypchanych symboliką, skrótami i cyferkami, niezrozumiałymi dla szarego człowieka, które nie spełniają swojej podstawowej roli – poszerzania grona zwolenników antyfaszyzmu. Pragnąc w pewien sposób zapełnić tę lukę, prezentujemy cztery artykuły, które możemy uważać za próbę wyłożenia podstaw teoretycznych oraz praktycznych antyfaszyzmu w jak najprostszy sposób. Niektóre z tekstów odnoszą się momentami do warunków panujących w innych krajach. Uważamy jednak, że w związku ze wzrostem tendencji faszystowskich w naszym kraju, nie będzie problemem zinterpretowanie i dostosowanie ich do warunków polskich. Broszur ta skierowana jest głównie do nowych osób, które chciałby rozpocząć działalność. Nie oznacza to jednak, że pozbawiona jest jakiejkolwiek wartości dla osób zaprawionych w bojach. W końcu nie jeden wieloletni i zadeklarowany antyfaszysta popełnia błędy, które zostały tu wytknięte, a które uniemożliwiają prowadzenie skutecznej walki.

Continue reading Podstawy antyfaszyzmu, broszura

Broszura: “Burząc Bastylię – strajk głodowy jako narzędzie walki” (PDF/eng)

fff

Dzięki wysiłkom anarchistów z greckiego Tameio (Fundusz Solidarności z Prześladowanymi Bojownikami) i redaktorów portalu Act For Freedom Now ta niezwykle interesująca broszura – po grecku ukazała się w lipcu 2016 r. – doczekała się swojej angielskiej wersji.

Continue reading Broszura: “Burząc Bastylię – strajk głodowy jako narzędzie walki” (PDF/eng)

Państwo jako żywe narzędzie

„Państwo jest przymusową organizacją, wyposażoną w atrybuty władzy zwierzchniej po to, by ochraniać przed zagrożeniami zewnętrznymi i wewnętrznymi ład, zapewniający zasiedlającej jego terytorium społeczności, składającej się ze współzależnych grup o zróżnicowanych interesach, warunki egzystencji korzystne odpowiednio do siły ich ekonomicznej pozycji i politycznych wpływów”. Taka jest oficjalna definicja państwa na Wikipedii.


barbed_wire_fence-575x450„Uznajemy równe prawo dla wszystkich narodów aby organizowały się w niepodległe państwa. Wszyscy ludzie, zdefiniowani przez etniczność, położenie, język i historie mogli przynależeć do organizacji państwowej stworzonej na poszczególnych zasadach prawa i życia publicznego, państwo okazało się najlepszym narzędziem do zapewnienia niezależności jednostkom bez żadnej zewnętrznej interwencji. Ideologia narodowej niepodległości jest potężną zachętą do rozwoju. Pomogła ona przezwyciężyć prowincjonalizm dzięki poczuciu większej solidarności przeciw zewnętrznemu zagrożeniu. Usunęła wiele przeszkód które krępowały swobodne poruszanie się i przepływ ludzi oraz towarów. Pomogła utworzyć na terenach każdego państwa zaawansowane społeczeństwa i instytucje, w porównaniu do ludów które pozostały nierozwinięte”.
Tak brzmi fragment Manifestu z Ventotene, autorstwa Altiero Spinelliego. Powstał w czasie drugiej wojny światowej, kiedy państwa autorytarne przeżywały złoty okres i stanowiły największe zagrożenie. Sam Spinelli pisał wtedy w więzieniu. Był komunistą, który sprzeciwiał się polityce Stalina i ustrojom autorytarnym, na rzecz idei federalistycznych.

Continue reading Państwo jako żywe narzędzie