Ludwig Wiebo jest pastorem. W pobliżu jego domu dokonano odwiertów gazu ziemnego. Wkrótce po tym okoliczne zwierzęta zaczęły umierać, członkowie społeczności mieć problemy zdrowotne, a kobiety serię poronień. Po kilku latach ignorowania alarmowych doniesień i bezsilnych protestów wobec przedstawicieli przemysłu naftowego i gazowego, charyzmatyczny Ludwig postanowił przeciwstawić się okolicznościom, rozpoczynając własną kampanię sabotażową w czasie której wysadzał własność firm niszczących środowisko i ludzi. Reżyser filmu jest ateistą, jego bohater chrześcijaninem, jednak historia radykalnego oporu przeciw kapitalistycznym koncernom wykracza daleko poza kontekst motywów religijnych i jako taka stanowi cenną ilustrację opowiadają o walce jednostki z władzą.
Anarchoprymitywizm – teoria i praktyka, idea i styl życia, długofalowy projekt oporu i nowej rzeczywistości. Przez wielu krytykowany, obśmiewany, uznawany za odrealnioną, pozbawioną całkowicie zdrowego rozsądku fantasmagorię lub bezcelowy i destrukcyjny nihilizm. Mimo tego od kilkudziesięciu lat konsekwentnie rozwijany na łamach czasopism i zinów takich jak “Fifth Estate”, “Green Anarchy” czy “Black and Green Review” oraz w licznych publikacjach teoretyków nurtu – Johna Zerzana, Frediego Perlmana, Derricka Jensena, Johna Moora czy Kevina Tuckera. Czym więc właściwie jest anarchoprymitywizm i co proponuje?
Grecja: Jak co roku, greccy anarchiści powitali Nowy Rok przed bramą więzienia Korydallos, w solidarności ze swoimi uwięzionymi towarzyszami. W porównaniu do poprzednich lat, aktywistom udało się podejść wyjątkowo blisko żeńskiego bloku więzienia oraz zorganizować demonstrację wokół bloku męskiego. Nie doszło do żadnej interwencji ze strony służb więziennych.