Tag Archives: Turcja

Afrin: Każdy współpracujący z siłami inwazyjnymi jest naszym celem! Komunikat YPG

W ramach drugiej fazy Ruchu Oporu nasze siły przeprowadziły skuteczne działania przeciwko najeźdźcom armii tureckiej i terrorystom, również tym, którzy zostali wyznaczeni przez turecką agencję wywiadowczą (MIT) do zadań specjalnych w Afrin.

Terrorysta Jamal al-Zakhlool, który był odpowiedzialny za sprowadzenie terrorystów i ich rodzin do Afrin z różnych miejsc w Syrii, a którzy byli śledzeni przez nasze siły, zginął podczas zorganizowanej akcji.

Al-Zakhlool, który zmusił mieszkańców Afrin do opuszczenia swoich domów i umieścił terrorystów z FSA i ich rodziny w opuszczonych przez ludzi domach w Afrin, odbył wcześniej dwa spotkania z urzędnikami MIT. Al-Zakhlool otrzymał także zadanie utworzenia wewnętrznych sił bezpieczeństwa, administracji cywilnej i sądów w okupowanym Afrin.

Pewnego dnia jeszcze przed naszą akcją Al-Zakhlool patrolował wioskę Basutah wraz z Brygadą Al-Hamza i terrorystami Failaq al-Sham, nakazując przez głośniki, by ludzie byli ubrani zgodnie z zasadami szariatu, a kobiety nie opuszczały swoich domów. Poprosił także ludzi, aby przekazali im broń, ostrzegając, że ci, którzy nie oddadzą broni, zostaną zesłani.

Wczoraj nasze siły przeprowadziły atak na pojazd, w którym przebywał Al-Zakhlool w rejonie wsi Kurzalah i Basutah, co doprowadziło do jego śmierci oraz wszystkich towarzyszących mu terrorystów. Ekipy Failaq al-Sham, które chciały interweniować po operacji, były również celem naszych sił, trzech kolejnych terrorystów zginęło, a dwa pojazdy wojskowe zostały zniszczone w wyniku udanych działań.

Odwołując się do wcześniejszych oświadczeń, które wydaliśmy w sprawie prób Turcji i ich terrorystów, aby zmienić demografię regionu, osiedlając terrorystów i ich rodziny w mieście po tym, jak ludzie zostali wysiedleni z Afrin, po raz kolejny podkreślamy, że osiedlenie się tych rodzin w Afrin jest bezprawne pod względem podstawowych praw człowieka i stanowi wyraźne naruszenie prawa międzynarodowego. Powtarzamy, że terroryści i ich rodziny są głównymi celami naszych sił. Nasze siły będą atakować wszystkie elementy Kantonu Afrin, które są w kontakcie lub współpracują z państwem tureckim.

Z tych powodów ostrzegamy, że nikt nie powinien być partnerem zbrodniczego państwa tureckiego i wdawać się w brudne negocjację z armią inwazyjną.

Ponownie pozdrawiamy naszych ludzi, którzy walczą i stawiają opór mimo, że zostali siłą wysiedleni i wzmocnimy naszą determinację, by uwolnić Afrin. Opór będzie trwał, dopóki nasza ziemia nie wróci do ludu, bez względu na to, jak długo to potrwa.

Dowództwo Generalne YPG w Afrin, 4 maja 2018

(tłumaczenie z YPG Rojava)

Ateny, Grecja: Kurdyjscy uchodźcy polityczni rozpoczynają strajk głodowy na placu Syntagma w solidarności z Afrin

W niedzielę, 18 marca, armia faszystowskiego państwa tureckiego wraz z ich dżihadystycznymi pełnomocnikami FSA wkroczyła do miasta Afrin. Po tym nastąpiły grabieże, tortury, ścinanie głów kurdyjskich bojowników i wydalenie 200 000 cywilów, z których większość jest teraz w górach, pozbawiona jedzenia i wody, raniona fizycznie i psychicznie w wyniku orgii przemocy i brutalności.

Jako kurdyjscy uchodźcy polityczni, którzy żyją w Grecji, oświadczamy, że teraz, nasze dusze i nasze umysły są z naszymi braćmi i siostrami w Afrin.

Prosimy o solidarność ze strony narodu greckiego, gdy 19 marca rozpoczniemy strajk głodowy na Placu Syntagma, naprzeciwko greckiego parlamentu, żądając, aby rząd grecki ostatecznie zajął stanowisko, niestety jako sprzymierzeńcy UE i NATO, pozostali niewzruszeni i niezaangażowani w ostatnie wydarzenia.

Ludzie z Afrin, nasi ludzie, będą na zawsze wolni.

Kurdowie prowadzący strajk głodowy

(źródło Athens Indymedia, tłumaczenie z Insurrection News)

Melbourne, Australia: Akcja w tureckim konsulacie w Międzynarodowy Dzień Kobiet w Solidarności z Afrin (wideo)

Otrzymano 8.03.2018:

8 marca w Międzynarodowy Dzień Kobiet, grupa kobiet, ludzi zróżnicowanych ze względu na płeć i cis sojusznicy z powodzeniem ominęli ochronę i weszli do konsulatu faszystowskiego państwa tureckiego w Narrm / Melbourne, w tak zwanej Australii, aby wyrazić swój gniew na trwającą ludobójcza inwazję kantonu Afrin w Rożawie.

Gdy pracownicy konsulatu schowali się w bezpiecznym miejscu, rozwinęłyśmy baner, na którym widniał napis: “Wojna Turcji przeciwko Afrin jest wojną przeciwko kobietom”. Zaczęłyśmy intonować “Down Down Erdogan, Turkey Out of Kurdistan”, “Death To AKP, Afrin Women Will Be Free” i “Free APO” (lider PKK Abdullah Öcalan). Pracownik konsulatu wkrótce zaczął robić zdjęcia, żeby nas zastraszyć, ale kontynuowałyśmy naszą akcję. W końcu inny członek personelu konsularnego otworzył drzwi i wyszedł ze złością krzycząc na nas: “Co tu robicie?” Kobieta, która zorganizowała akcję, powiedziała mu, że jesteśmy tutaj w Międzynarodowym Dniu Kobiet, aby zaprotestować przeciwko ludobójczej inwazji tureckiego państwa na Afrin i brutalnemu zabijaniu i okaleczaniu kobiet, które się tej inwazji przeciwstawiają. Następnie krzyknął na nas, że możemy protestować na zewnątrz, po czym szybko zamknął się z powrotem w bezpiecznym pomieszczeniu. Kontynuowałyśmy naszą akcję, nie zastraszone w najmniejszym stopniu przez jego agresywną postawę.

Ostatecznie zeszłyśmy na dół, na przód budynku, w którym mieści się konsulat, i rozwinęłyśmy kolejny baner z napisem “Stop wojnie w Kurdystanie” napisany po angielsku, kurdyjsku i turecku. Gdy stałyśmy na dole z flagami i banerami, mijające nas osoby, z aprobatą nas pozdrawiały wyrażając poparcie naszemu protestowi.

Wybrałyśmy Międzynarodowy Dzień Kobiet, aby przeprowadzić tę akcję na pamiątkę wszystkich kobiet, które zostały męczenniczkami broniącymi rewolucji w Rożawie przed państwem tureckim i faszystami państwa islamskiego, a także wszystkich kobiet, które zostały zamordowane przez patriarchalny terror państwowy.

BIJI AFRIN!
BIJI ROŻAWA!
ŚMIERĆ PATRIARCHATOWI!
PRECZ Z FASZYSTOWSKIM TERROREM TURECKIM I LUDOBÓJSTWEM KOBIET!
NIECH ŻYJE OPÓR KOBIET!

(tłumaczenie z Insurrection News)

 

USA: Rewolucyjny Ruch Abolicjonistyczny – akty solidarności z Afrin (wideo)

Otrzymano 02.03.2018:

W Rożawie, zwanej obecnie Demokratyczną Federacją Północnej Syrii, ludzie toczą najważniejszą walkę swojego życia. Faszystowskie państwo tureckie 20. stycznia rozpoczęło inwazję na kanton Afrin z intencją okupowania północnej Syrii, zniszczenia kurdyjskiego oporu, zaludnienia rejonu swoimi sympatykami i, co ważne, wytępienia autonomicznej samorządności oraz ukrócenia rewolucyjnych procesów. Revolutionary Abolitionist Movement – NYC (Rewolucyjny Ruch Abolicjonistyczny – Nowy Jork), Revolutionary Abolitionist Movement Chicago oraz North American Kurdish Alliance – NAKA (Północnoamerykański Sojusz Kurdyjski) przeprowadziły w tym tygodniu skoordynowane akcje solidarnościowe. W Chicago odbyła się demonstracja, a RAM-NYC nakręcił ten film, by wyrazić wsparcie dla tych, którzy biorą udział w walkach.

Fundamentem sił Rożawy są zasady demokratycznego konfederalizmu: wprowadzenie w życie lokalnej samorządności i realnego feminizmu. Ludność Afrin jest znana ze swojego zróżnicowanego pochodzenia i budowała społeczeństwo oparte na szacunku do tej różnorodności, pokojowo koegzystujące w jego ramach. Mając pełną świadomość grozy kapitalistycznego państwa narodowego i faszystowskich tendencji, które ono utrwala, społeczeństwo to stoi w bezpośredniej opozycji do Erdogana i nacjonalistycznej, imperialistycznej gorączki przez niego wywołanej. Jego sprzymierzeńców uosabiają islamscy nacjonaliści i fundamentaliści, faszystowskie i rasistowskie organizacje, takie jak Szare Wilki, a także skrajnie prawicowe milicje, którym udzielał wsparcia: od Al-Ka’idy do Państwa Islamskiego. Dlatego też obecna bitwa to walka sił wolnościowych przeciwko faszyzmowi. Brutalne patriarchalne grupy za szczególny cel obrały sobie kobiety walczące przeciwko faszyzmowi i imperializmowi. Kobiece bojowniczki mordowano, gwałcono, ich ciała okaleczano, a potem, nagie, wystawiano na widok publiczny.

Turcja i jej sojusznicy atakowali kanton Afrin z wielu kierunków, jednocześnie przeprowadzając naloty bombowe na ludność cywilną. YPG i YPJ broniły się zażarcie, a ich odwaga i hart ducha pozwoliły im odnieść sukcesy w walce przeciwko potężniejszemu militarnie przeciwnikowi. Turcja zdołała ledwie drasnąć kanton, a jej czołgi są niszczone jeden po drugim.

Należy jednak pamiętać, że YPG wraz z YPJ prowadzą walkę przeciwko drugiej największej armii NATO. Dlatego ich sukcesy są zależne od międzynarodowego wsparcia. Potężne państwa narodowe patrzą na Rożawę jako pionek do wykorzystania w swojej własnej nieczystej grze. Ich wsparcie dla Rożawy jest uzależnione od ich imperialistycznych korzyści i z pewnością osłabiłoby rewolucyjne praktyki w regionie. Z tego względu kluczowym jest zwrócenie uwagi na opór, który stawia Rożawa; wykreowanie siły społecznego nacisku, która zmusi te państwa do zaprzestania ataków i wsparcia dla nich. Lud Rożawy nie polega na wsparciu państw narodowych, tylko na solidarności towarzyszy rewolucjonistów z całego świata.

Grupy rewolucyjne muszą wspierać Rożawę w aktach prawdziwej solidarności i braterstwa. Jako taka grupa, my także czujemy się towarzyszami w walce. Międzynarodowe kontakty, zrodzone ze współpracy w Rożawie, pozwoliły położyć podwaliny pod pozbawioną granic walkę naszych czasów, dając potencjał do utworzenia międzynarodowego ruchu. Odpowiadamy zwłaszcza na głos kobiet Afrin, które wezwały swoje uciskane siostry do powstania przeciwko przemocy i ludobójstwu dokonywanym przez faszystowskie państwo. Chcemy okazać feministyczną solidarność i bronić Rewolucji Kobiet.
Jak bojownicy walczący na miejscu wielokrotnie podkreślali: bedą zwalczać tureckie państwo do ostatniej kropli krwi. Stoimy z nimi ramię w ramię w tej najcięższej walce ich życia, walce przeciwko faszyzmowi, walce o początki rewolucji, które Rożawa zainspirowała.

No Pasaran!

Afrin leży tam, gdzie padnie faszyzm, a rozkwitnie międzynarodowa rewolucja!

Kobiety! Życie! Wolność!

(tłumaczenie z Insurrection News)

Turcja: Rewolucyjny ruch młodzieżowy (DGH) przedstawia raport lutowej ofensywy solidarnościowej z Afrin

Podczas gdy turecka armia okupacyjna kontynuuje swoją inwazję, epicki opór w Afrin nadal trwa. Wspierając opór Afrin, DGH przeprowadzili akcje i wydali oświadczenie.

Bilans przedstawia się następująco:

14 lutego nasz Oddział Zemsty Şehîd Kawa podpalił fabrykę paletnależącą do współpracownika AKP w dzielnicy Kocaeli w Gebze. Operacja spowodowała ogromne szkody materialne, a fabryka nie nadaje się do użytku. Akcja została przeprowadzona ku pamięci Ş.Barin Kobane.

24 lutego Oddział Zemsty Şehid Doğa podpalił fabrykę tkanin należącą do współpracownika AKP w Bursie, Osman Gazi. Fabryka została doszczętnie zniszczona. Akcja została przeprowadzona w solidarności z obrońcami Afrin.

26 lutego Odział Zemsty Firat Zîlan podpalił ciężarówkę należącą do współpracownika AKP w Nowej Kwartale w Ankarze, powodując wiele szkód i czyniąc pojazd bezużytecznym. Akcja została przeprowadzona w solidarności z obrońcami Afrin.

28 lutego Oddział Zemsty Avesta Xabur podpalił dwa wózki widłowe i dwa dźwigi należące do fabryki artykułów gospodarstwa domowego w dzielnicy Ümraniye w Stambule. Wszystkie cztery maszyny zostały całkowicie zniszczone. Akcja została przeprowadzona dla pamięci Ş.Avesta Xabur.

Oddział Zemsty Şehid Avesta Lareş przeprowadził akcję przy użyciu bomby hukowej pod budynkiem AKP w Amed. Dodatkowo liczne graffiti zostały namalowane na ulicach wielu dzielnic w Amed. Akcje te zostały przeprowadzone w solidarności z uwięzionym Abdullahem Öcalanem.

(źródło Nûçe Ciwan, tłumaczenie z Insurrection News)

Turcja: DGH i DGK-H podpalają klub nacjonalistów i przeprowadzają akcje solidarnościowe z obrońcami Afrin

Rewolucyjny Ruch Młodzieżowy (DGH) i Rewolucyjny Ruch Młodych Kobiet (DGK-H) złożyli pisemne oświadczenie dotyczące akcji, które przeprowadzili w Amed i Izmirze. Akcje zostały przeprowadzone w akcie poparcia oporu w Afrin.

Turecka inwazja w Afrin nadal trwa, ale tak samo dzieje się z epickim oporem w Afrin. Kurdyjska młodzież przeprowadziła działania solidarnościowe dla Afrin w Północnym Kurdystanie i tureckich metropoliach. Continue reading Turcja: DGH i DGK-H podpalają klub nacjonalistów i przeprowadzają akcje solidarnościowe z obrońcami Afrin

Rożawa: Obiecujemy matkom męczenników z USA, Bretanii i Hiszpanii – Afrin nie upadnie i pokonamy turecki faszyzm!

Otrzymano 27.02.2018:

Wasi synowie, podobnie jak tysiące dzieci z Kurdystanu, nie bali się tureckiego faszyzmu; podobnie jak my. Nigdy się nie baliśmy i nigdy nie będziemy. Byli jednymi z nas. Tak więc w imię granatów Manbij i drzew oliwnych Afrin pomścimy ich.

Wszystko, co jest niehonorowe i nikczemne, znajduję swój wyraz w naszym wrogu. Tak, nasz wróg jest zepsuty do kości i jest odłączony od wszystkiego, co ludzkie, przez wypaczony szowinizm. Będziemy bronić honoru i godności bycia człowiekiem. Oznacza to, że walczymy o wolność. Odmawiamy życia, jeśli nie jesteśmy w stanie oddychać, myśleć, chodzić, mówić i działać swobodnie. Ponieważ nasze powietrze jest błogosławione. Nasz umysł jest czysty jak nasze niebo. Nasza ziemia jest święta. Nasza odwaga jest jak nasze góry; wspaniała i niezwyciężona. Nasz język jest piękny. Nasze życie jest szlachetne, ponieważ wierzymy, że życie jest oporem.

Poza myśliwcami odrzutowymi i dronami, które są produktem najnowszej techniki, nasz wróg używa kłamstwa i oszustwa jako broni. Podczas gdy my jesteśmy wojownikami prawdy. Dążymy do prawdy w naszej rewolucji. Prawda dla nas to pełnia życia. Innymi słowy, prawda jest wyrazem wyzwolenia i współistnienia. Dowiedzieliśmy się tej prawdy od naszego dowódcy-filozofa Seroka Apo. Nasza lojalność i wdzięczność dla Seroka Apo jest niezrównana. Ciągle toczymy wojnę przeciwko wszystkiemu, co powstrzymuje nas od zwycięstwa, które stanowi wyzwolenie naszych żyć. Niepowodzenie nie jest dla nas opcją.

Na drodze do zwycięstwa męczennikami są również nasi dowódcy. Na przykład Męczenniczka Zilan, która stała się bronią i zdetonowała się w sercu wroga dwadzieścia dwa lata temu, jest jedną z naszych dowódczyń. Powiedziała: “Życie, którego pragnę, jest naprawdę wspaniałe. Chcę być pobłogosławiona pełnym życiem i przeprowadzić wielką akcję. Właśnie dlatego, że tak bardzo kocham ludzi i kocham samo życie, zdecydowałam się na ten krok”. Męczennicy Robin, Zana, Kendal i Baran również zostali pobłogosławieni pełnym życiem. Konfrontacja z tureckim faszyzmem jest wielkim wyzwaniem i wymaga niezmierzonej odwagi i determinacji; cechy, które absolutnie mieli nasi czterej towarzysze. Kochali ludzi i samo życie, do tego stopnia, że ​​stawiali czoła najbardziej nagannej formie ludobójczej kleptokracji, czyli tureckiemu reżimowi faszystowskiemu. Şhid namirin!  Męczennicy nigdy nie umierają! Ponieważ sensowne życie oparte na oporze i wielkim poświęceniu jest nieodwracalne. Żadna tyrania nie może cofnąć tego, co się robi w imię oporu przeciw złu. Nasi polegli towarzysze żyją w naszej walce i poprzez nią. Żyją dalej w naszej woli oporu. Dlatego śmierć nie istnieje dla naszych męczenników. To z nich czerpiemy siłę. Prędzej nam krew w żyłach wyschnie, niż zapomnimy o naszych męczennikach!

Pod sztandarem filozofii Seroka Apo i naszych męczenników bronimy Afrin przed tureckim faszystowskim państwem i jego powiązanymi gangami Daesh i Al-Kaidy. To najbardziej nikczemny sojusz, jaki świat kiedykolwiek widział. Mordują dzieci, nieuzbrojone kobiety i mężczyzn oraz osoby starsze. Okradają ludzi i niszczą naturę. Specjalnie celują w cywili. Celowo okaleczają ciała naszych poległych towarzyszek. Im więcej ciosów otrzymują od naszych towarzyszy z YPG, YPJ i QSD, tym bardziej barbarzyńscy się stają. Ale kiedy zniszczyliśmy bandy ISIS, ukarzemy tych, którzy depczą piękno Afrin. Pokonamy ich i zniszczymy ich arogancję. Zranimy ich próżność i zmiażdżymy ich wolę. Czyniąc to, będziemy się powstrzymywać od ich bestialstwa i zapobiegać zanieczyszczaniu naszej świętej ziemi, nieba, rzek i jezior Afrin. To jest nasze przyrzeczenie Serok Apo, naszym męczennikom i matkom naszych męczenników.

Niech żyje opór w Afrin!

Niech żyją YPG, YPJ i QSD

Biji Serok Apo!

(źródło YPG International, tłumaczenie z Insurrection News)

Turcja: Ataki i akcje bezpośrednie w solidarności z obrońcami Afrin

Turcja: Fala podpaleń dokonanych przez DGH i DGKH w solidarności z obrońcami Afrin

Rewolucyjny ruch młodzieżowy (DGH) i rewolucyjny ruch młodych kobiet (DGKH) opublikowali pisemny raport o działaniach podjętych dla Afrin. W swoim bilansie młodzi ludzie ocenili sytuację w Kurdystanie i wezwali wszystkich do podjęcia działań z własnej inicjatywy. Wszystkie działania będą służyć jako wsparcie dla Afrin i przeciwko spiskowi skierowanemu wobec przywódcy APO (uwięziony kurdyjski przywódca Abdullah Öcalan).

Bilans ostatnich działań wygląda następująco:

2 lutego:
W İzmir Komórka Zemsty Şehîd Özgür została wyznaczona do przeprowadzenia akcji przeciwko centrum dystrybucyjnego w strefie przemysłowej Torbali Atatürk. Akcja ta spowodowała straty materialne milionów tureckich lir.

W Bursa, w okręgu Yidirim, przeprowadzono akcję przeciwko tureckiemu budynkowi wojskowemu. Dwóch przeciwników odniosło rany podczas akcji. Akcja została przeprowadzona przez Komórkę Zemsty Şehîd Doga. Partyzanci byli w stanie uciec ze sceny bez żadnych problemów.

4 lutego:
W Stambule w dzielnicy Ümraniye podpalono samochód należący do współpracownika AKP. W dzielnicy Dudullu fabryka należąca do innego współpracownika AKP została całkowicie zniszczona. Spalona fabryka spowodowała szkody materialne kilku milionów tureckich lir. Akcję przeprowadziła Komórka Zemsty Şehîd Avesta Xabur. Partyzanci uciekli ze sceny bez żadnych problemów.

W Mersin, w dzielnicy Yenişehir, przeprowadzono atak bombowy na posterunek policji, raniąc dwóch wrogów. Komórka Zemsty Şehîd Zana, która przeprowadziła akcję, była w stanie uciec ze sceny bez żadnych problemów.

W Mersin, w dzielnicy Meszlana w Toroslar, nasze komórki przeprowadziły atak koktailami Mołotowa na autobus miejski, spalając jego znaczną część. Nasze komórki zakończyły akcję hasłem “Niech żyje ruch oporu w Afrini, wolność dla przywódcy APO, Serí Hilde!”

(żródło  Nûçe Ciwan, tłumaczenie z Insurrection News)

Continue reading Turcja: Ataki i akcje bezpośrednie w solidarności z obrońcami Afrin

Turcja: Strajk głodowy anarchisty Şevketa Aslana

Otrzymano 10.02.2018:

Strajk głodowy anarchistycznego więźnia Strajk głodowy anarchistycznego więźnia Şevketa Aslana, osadzonego w zamkniętym zakładzie karnym w Aliağa Şakran, trwa już 81 dni. Şevket zapowiada zakończenie go dopiero po spełnieniu jego postulatów. Nie jest to pierwsza głodówka aktywisty, z tymi samymi postulatami protestował od 19 lipca przez 53 dni, obecny strajk to efekt odrzucenia próśb więźnia. Głównym żądaniem Şevketa jest przeniesienie do zakładu, gdzie więzieni są inni anarchiści, a w przypadku braku takiej placówki, pragnie zostać umieszczony w pojedynczej celi.

Obecnie ulokowany jest w celi z drugim więźniem, w tzw. „trumnie”, czyli jednoosobowej celi z nadprogramowym łóżkiem. Ścisk panujący w pomieszczeniu sprawia, że obaj jego mieszkańców nie mogą się po nim swobodnie poruszać.

WSZYSTKIE ŻĄDANIA ŞEVKETA

1– Zostać zaklasyfikowany jako więzień anarchistyczny i przeniesiony do placówki, gdzie się ich skupia, jeśli nie będzie to możliwe, umieszczony w pojedynczej celi.
2-  Możliwość przesyłania mu paczek z książkami pierwszego obiegu.3–  Zaprzestanie “gubienia” przez pracowników więzienia jego pisemnych  skarg, wniosków i  próśb adresowanych do instytucji publicznych.
4– Zniesienie przymusu zdejmowania butów, z wyjątkiem wizyt z zewnątrz.
5– Administracja więzienia ma zaprzestać zbywania osadzonych, którzy przychodzą w sprawach urzędowych.
6- Pozwolenie na przesyłanie mu farb olejnych i umożliwienie dostępu do pracowni malarskiej.

(źródło: International Prisoners Association, tłumaczenie z Insurrection News)

Grecja: Syryjska rewolucja – inicjatywa anarchistyczna w więzieniu w Korydallos (PDF)

Ostatnie wydarzenia w Syrii, czy też, mówiąc dokładniej, w rejonie geograficznym, który do 2011 zajmowało syryjskie państwo – konstytuują najbardziej złożone ogniwo w łańcuchu rewolucji, który rozpoczął się w arabskim świecie pod koniec 2010 roku.

Powstanie przeciwko autokratycznemu reżimowi, niedokończona rewolucja lokalnych komitetów, ludobójcze zaangażowanie USA i Rosji, chaotyczna wojna przeciwko wszystkim, pojawienie się ISIS, wyjątkowy przypadek kurdyjskich społeczności w Rożawie, setki tysięcy zabitych i miliony uchodźców, wojna totalna i pozornie bezsensowne sojusze – to wszystko stanowi fragmenty (a jest ich wiele więcej) układanki odzwierciedlającej pole bitwy w geopolitycznych starciach dominujących potęg naszych czasów.

Takie wydarzenia piszą współczesną historię, dlatego wszystkie ruchy rewolucyjne muszą przetwarzać dostępne informacje, dyskutować i dochodzić do konkluzji, by ostatecznie wybrać odpowiednią stronę, uwzględniając kontekst tej historycznej rzeczywistości.

Celem tego tekstu nie jest zapewnienie wyczerpującej historycznej narracji, a raczej otwarcie dyskusji, która obejmie wszystkie najważniejsze kwestie w nim poruszone. Chcemy także przekuwać idee w działanie, dlatego świadomie sprzeciwiamy się bezwładności, która dotyka poruszaną problematykę.

Historyczny okres taki jak nasz wymaga znacznie więcej niż teoretycznej analizy. Kiedy wojenna zaraza stale się rozszerza i obecnie sięga Europy, kluczowym jest, byśmy stworzyli antywojenny ruch, który będzie walczył o koniec międzynarodowych interwencji militarnych, wysuwał koncepcje horyzontalnej samoorganizacji, wzmacniał pozycję uciśnionych, a przede wszystkim, dawał odpór narastającemu totalitaryzmowi.

Dobrze wiemy, że nic nie osiągniemy i nic nie zostanie oszczędzone, jeśli nie będziemy walczyć na wszystkich poziomach i we wszystkich kierunkach, by zintensyfikować i rozszerzyć naszą horyzontalną, oddolną organizację.

Za wojnę przeciwko państwu i kapitalizmowi.

Więzienie Korydallos, listopad 2016

*****

WPROWADZENIE

Powstanie w Syrii, poprzedzone tym w Bahrajnie (które utopiła we krwi Arabia Saudyjska), było ostatnim ogniwem w łańcuchu powstań w rejonie Maghrebu w latach 2011-13. Zachodnie media mainstreamowe media okrzyknęły te powstania „arabską wiosną”, implikując, że powstająca ludność żądała zastąpienia swoich politycznych systemów reżimem demokracji pośredniej, zwanej też demokracją typu zachodniego.

Istnieje jednak więcej faktorów decyzyjnych, które stoją za tymi powstaniami. Po pierwsze, międzynarodowa neoliberalna agenda promowana przez rządy służące korporacyjnym interesom zachodnich, rosyjskich, chińskich i arabskich elit ekonomicznych. Prywatyzacje rozpoczęte przez władze wywołały rosnące niezadowolenie społeczne, kiedy coraz więcej ludzi stawało się coraz biedniejszymi. Po drugie, przemoc z jaką traktowano nawet najbardziej pokojowe demonstracje. Na długo przed wystąpieniem pierwszej iskry (uruchomionej przez samospalenie Mohameda Bouaziziego), która rozszerzyła protesty od Tunezji do Syrii, demonstracje łączyły się ze śmiertelnym ryzykiem dla prostujących. Co więcej, strukturalne podobieństwa pomiędzy tymi reżimami, podobny poziom społecznego niezadowolenia, a także wspólna charakterystyka przekroju społecznego w całym regionie składają się na kolejny faktor, który odegrał znaczącą rolę w rozszerzaniu się powstań z Tunezji do Libii, Egiptu, Syrii i Jemenu. Warto też zwrócić uwagę, że szybkość, z jaką następowało obalanie tych reżimów, utwierdzała protestujących w przekonaniu, że dyktatorzy w rzeczywistości wcale nie są nietykalni.

Jakkolwiek wszystkie te czynniki zaistniały także w Syrii, sytuacja ewoluowała odmiennie. Na chwilę obecną, geopolityczna sytuacja w Syrii jest globalną łamigłówką pozbawioną rozwiązania. Wszyscy imperialistyczni władcy – globalni i regionalni – zostali wciągnięci w błędne koło konfliktów, oportunistycznych sojuszy i niejasnych strategicznych celów jako części ich obecności w regionie. Sytuacja zdaje się tkwić w martwym punkcie, a w międzyczasie krew płynie.

To, co działo się przez ostatnie cztery lata w Syrii – czyli odkąd spontaniczne powstanie zaczęło słabnąć, oddając pole aktom wrogości pomiędzy różnymi konkurującymi stronami – udowadnia, że wywieranie wpływu i bezpośrednie interwencje globalnych sił i ich agentów rozszerzyły pole bitwy i, wraz z nim, rynek i ekonomię wojny.

Rozłamy w społeczeństwie są zbyt głębokie i nie ma nikogo, kto byłby w stanie wyprowadzić sytuację z obecnego chaosu. Tak zwane „negocjacje” i „porozumienia pokojowe” są niczym więcej, niż planami na papierze, dopóki nie są w stanie zapewnić wiążących rozwiązań. Obecnie nie jest możliwy powrót do Syrii do stanu sprzed wojny/powstania. Podczas gdy negocjatorzy (rząd, nieproszeni przedstawiciele opozycji, USA, Turcja, Rosja) upierają się przy kreśleniu planów tranzycji, które pozwolą Assadowi pozostać przy władzy, naprzeciw nim stoi wielu oponentów, którzy nie mają najmniejszego zamiaru iść na kompromis.

Bliższe spojrzenie na przebieg wydarzeń pozwoli nam zrozumieć, jak sytuacja ewoluowała do obecnego pata. Pierwsze protesty w marcu 2011 roku, których uczestnicy domagali się raczej reform niż zmiany władzy, wybuchły we wszystkich dużych miastach i służby bezpieczeństwa Assada odpowiedziały z wyjątkową agresją. Zabito dziesiątki protestujących, setki torturowano lub orkiestrowano ich „zaginięcia”. Spowodowało to, że coraz więcej osób zaczęło się radykalizować i domagać upadku reżimu.

Continue reading Grecja: Syryjska rewolucja – inicjatywa anarchistyczna w więzieniu w Korydallos (PDF)