Niemcy, Podpalenie czterech porsche SUV

“16 czerwca 2019 podpaliliśmy cztery (całkowicie nowe) Porsche Cayennes klasy premium (550 KM, 180000 euro za sztukę) na terenie centrum Porsche w Kolonii-Ehrenfeld. Każdego poranku około 3,5 tonowe auta zawożą ledwie 35 kilogramowe dzieci pod drzwi naszych szkół. To musi się skończyć, koniec SUVów powinien dać się odczuć!

Nasz świat jest w płomieniach, ale oni to ignorują. Więc spróbujmy zwrócić ich uwagę poprzez dopalenia ich drogich aut.

1) Zasady życia dorosłych namawiają nas jako młody ruch do wysuwania krytycznych wniosków nie tylko na problemy klimatyczne ale również, by koncentrować swoje zmagania wokół różnych sposobów zachowania i ochrony tego, co jest jeszcze naturalne.

2) Dorośli są również zagrożeni zrozumieniem naszego “zaangażowania”, i będą starali się złagodzić konflikty, tak by móc pozostać jak najdalej od nich i je ignorować. Ale nasza troska o planetę nie toleruje żadnej ignorancji ani żadnych opóźnień! Nie wynika to z naszej „młodzieńczej” niecierpliwości, ale z praw globalnego ocieplenia spowodowanego przez człowieka. Twoja „uwaga” na nasze obawy jest zatem częścią problemu, a nie częścią rozwiązania!

Rozpatrując te fakty możemy zaproponować kilka praktycznych sugestii:

Nawołujemy was do niszczenia tak wielu SUVów jak jest to możliwe ( nie ważne jak, czy przebijając opony, podkładając bombę, wybijając okna czy po prostu podpalając). Chcemy by te konkretne działania były pokojową odpowiedzią na niszczycielskie działania emisji CO2 przez ludzi. Mówiąc innymi słowy, zapewniamy że żaden człowiek nie odniesie szkody cielesnej podczas ataków na auta.

Od dawna dyskutowaliśmy, czy te działania (poza zamierzonym szkodliwym efektem politycznym) będą szkodliwe, choćby dla klimatu i obliczyliśmy, że przedwczesne zniszczenie przeciętnego SUV-a po zastąpieniu małym, oszczędnym samochodem, z uwzględnieniem kosztów energii w przypadku produkcji pojazdów będzie mieć pozytywny wynik, jeżeli SUV miał przewidywaną żywotność co najmniej przez kolejne 4 lata w chwili jego zniszczenia. Uwzględniliśmy również (szacunkowe) szkodliwe dla klimatu emisje podczas podpalania SUV-a.

Kolejny sukces klimatyczny tego działania ma miejsce, gdy istnieje efekt edukacyjny w sąsiedztwie i poza nim. Dlatego uważamy za niezwykle ważne, aby rozpropagować społeczeństwu te działania w celu ochrony klimatu (ale oczywiście anonimowo!). Aby osiągnąć nasze cele społecznie akceptowalne, proponujemy skupić się na kosztujących 50000 euro i droższych SUV.

Aby wiarygodnie reprezentować nasze słowa, podpaliliśmy cztery świeżo wyprodukowane samochody SUV, wieczorem 16 czerwca w Porsche Center w Kolonii-Ehrenfeld. Nienawidzimy waszych SUV-ów!  To musi się skończyć! Dzięki naszej pierwszej małej akcji, prosimy o ignorowanie tego że wykraczają poza granice legalizmu.

(S)elbstbewusst – pewny siebie

(U)nerschrocken – nieposkromiony

(V)ehement – gwałtowny

-Zdecydowane i konkretne akcje teraz!

-Niech koniec SUVów będzie odczuwalny

“Jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za to co zrobiliśmy, lecz również za to czego nie zrobiliśmy” – Molière

Każdy dzień i noc dla przyszłości. “

San Francisco, USA: Atak farbą na konsulat Indonezji

1 czerwca skromny tłum ponad 20 anarchistek i anarchistów w San Francisco przeprowadził atak solidarnościowy z naszymi towarzyszami z tzw. Indonezji, gdzie ponad 600 anarchistów zostało aresztowanych 1 maja. Rzuciliśmy 60 bomb z farbą i solidnie osprejowały.li.śmy  indonezyjski konsulat wieloma symbolami anarchii, aby wysłać wiadomość do rządu indonezyjskiego, że pomimo odległości między nami a naszymi towarzyszami, państwo nie jest bezpieczne i zawsze będzie atakowane.

Akcje indonezyjskich towarzyszy, również takie jak proste gesty farbą na ścianach, mocno na nas wpłynęły. W ich następstwie oraz po przeczytaniu wezwania do solidarności rozpoznaliśmy przyjaciół. Bardziej niż wyrażanie naszej pogardy dla państwa indonezyjskiego, chcemy przekazać naszą miłość towarzysz.k.om walczącym wewnątrz i na przekór jego fałszywym granicom. Grozi im nieustanne okrucieństwo ze strony władzy, zarówno wobec tych, którzy już stoją w obliczu represji i tych, którzy są poszukiwani.

Jeśli działamy solidarnie, nie jest to ani obowiązkowe, ani wymuszone. Robimy to z radością. Nie ma silniejszego leku na rozpacz niż radosny spisek.

Solidarność z wszystkimi rdzennymi ludami Zachodniej Papui oraz innych terytoriów opierających się indonezyjskiemu kolonializmowi, ludobójstwu i rabunkowemu górnictwu i wycince lasów.

Konsulat Indonezji w San Fran znajduje się w North Beach, dzielnicy, w której anarchistyczni towarzysze organizowali się od dawna, gdzie krwawili, walczyli, zabijali i ginęli od pokoleń aż do przełomu ubiegłego wieku. North Beach jest miejscem międzynarodowej internacjonalistycznej walki anarchistycznej od prawie wieku i kontynuujemy ją w duchu dzielnicy z przyjemnością i honorem! Wspomnienia naszych poległych towarzyszy z całego świata poprowadziły do ataku na ludobójcze, represyjne i kolonialne państwo indonezyjskie.

Wzywamy do międzynarodowych działań solidarnościowych przez cały czerwiec. Wszystkie ambasady, konsulaty oraz firmy działające w Indonezji są celami (tutaj chcielibyśmy podkreślić wyjątkowe szumowiny z firmy Freeport-McMoRan, która eksploatuje największe na świecie złoża złota i drugą co do wielkości kopalnię miedzi w zachodniej Papui, niszcząc las deszczowy i aktywnie przyczyniając się do ludobójstwa ludów tubylczych).

Za czarny maj oraz czerwiec!

Według słów Antyfaszystowskiego Frontu Bandung: „Zapewnimy, że nasz gniew będzie się krystalizował i wzrastał, aż pewnego dnia staniemy się wielką siłą gniewu. Wzywamy wszystkich towarzyszy (gdziekolwiek jesteście) do podtrzymywania ognia oporu ”.

Solidarność naszą bronią!

Internacjonalizm naszą siłą!

Czarny płomień lśni jasno pod zanikającym księżycem!

jacyś anarchiści

(tłumaczenie z 325nostate)

Indonezja: Manifest Bomb The Palace

Przez dziesięciolecia kapitalizm ciemiężył ludzką cywilizację wpływając na wszelkie aspekty naszego życia. Państwo jako główna siła, która uwiecznia ochronę kapitału, wspierała istnienie kapitalizmu od samych jego początków po dzień dzisiejszy. Każdy powinien pozostać czujny gdy kapitalizm robi się wciąż silniejszy i być może zostać wieczny i istnieć do końca tej planety. To bardzo poważne zagrożenie. Ciągłe wzmacnianie kapitalizmu odbywało się poprzez wykorzystanie broni i przemocy, a także żrącą doktrynę nacjonalizmu

Jako anarchiści, zdajemy sobie sprawę z tego, że opór wobec kapitalizmu byłby bezużyteczny bez walki z państwem samym w sobie ponieważ to państwo jest sprawcą kapitalizmu. Widzieliśmy jak walki marksistowskie były daremne i tylko wprowadziły nową formę dyktatury i kapitalizmu, mianowicie państwowy kapitalizm.

Wierzymy że każda forma tyranii, czy ze strony państwa czy kapitalizmu nie zostanie zniszczona bez prawdziwych walk oraz brutalnych ataków.

Kiedy anarchizm przeniknął do serc wszystkich ludzi, którzy zaczynają być świadomi i oburzeni zepsuciem kapitalizmu i państwa, dziś anarchiści to nie tylko starzy głodujący pracownicy, ale także dzieci, nastolatki, młodzież i studenci wielu różnych klas i z różnych rodzin. Niektórzy z nich urodzili się w rodzinach burżuazyjnych, podczas gdy inni urodzili się nawet w faszystowskich.

Chociaż zdajemy sobie sprawę, że nie każdy jest w stanie walczyć za barykadami, mocno wierzymy, że istnieje wiele innych rodzajów oporu, które każdy może praktykować. “Bomb The Palace”  wykonuje swoje “obowiązki” jako nośnik esejów napisanych przez towarzyszy, którzy być może mogą mieć trudności z fizyczną walką za barykadami.

Koktajl mołotowa może uderzyć w posterunek policji albo bank, ale tekst mógłby uderzyć w cały świat. Więc wstań i trzymaj swoją czarną flagę, to czas na walkę!

Długie życie dla anarchizmu, długie życie wolności

(źródło Bomb The Palace)

Ateny, oświadczenie o podpaleniu Eurobanku

Nauczono nas, że wszystko jest towarem, wszystko można zamienić w towar. Nie rozumiemy przekazu podprogowego historii: że my jesteśmy również towarem. Odrzuciliśmy niewolnictwo jako dla naszej najwyższej wolności. Nie czuliśmy, jak fale historii rzeźbią naszą skórę, nie czuliśmy, że żyletki ekonomii politycznej gonią nasz ruch. Poznaliśmy dyscyplinę naszych czasów, w których dominująca narracja chce, abyśmy produkowali i konsumowali maszyny, które same chcą mieć monopol na decyzje o tym, co wchodzi w gre, a co jest wykluczone przez “normatywność”. Dominująca narracja dominującego “świata”, pozostawia na nas krwawe ślady każdego dnia, prowadzi do złamania jednostki, karmi ją uciskiem i nerwicą, zabijając jej każde pragnienie i witalność, by użyte było do eksperymentowania i zastąpione mikro-rywalizacją i intrygą, tuszując poczucie nicości w sercu.

Jeśli towar jest jedynym prawdziwym warunkiem rozwoju historii, i jeśli pieniądz również jest towarem, to bank jako świątynia pieniądza jest (naszym)stałym celem. O świcie 19 maja dopuściliśmy się podpalenia Eurobanku w alei Athinon, w Chaidari.

Wewnątrz wielkiej pustyni odosobnienia, wybieramy organizowanie się anarchistycznie, wybieramy akcję bezpośrednią. Wybieramy pozycję walczącego (a nie uległego) w okopach wojny społecznej, przeciwko techno-industrialnemu światu, który jak pająk rozwleka swoje siatki w każdym rogu, skłaniając ludzi do nieszczerych uśmiechów za którymi kryje się ogromne przeciążenie jednostki. Post-modernistyczny dystopiczny raj  jest zobrazowaniem gnicia każdej osobistej ludzkiej godności, a komfort jednostki wzrasta tylko wraz z jej nietolerancją podczas tego gnicia. Jesteśmy jak mrówka patrząca prosto w oczy potwora, mamy zamiar kolektywizować dobra, organizować się i atakować. Chcemy stworzyć między sobą nowe formy więzi bazujące na szczęściu zarówno indywidualnym, co grupowym w tym samym czasie. Relacje oparte na wspólnym szacunku i zrozumieniu. Relacje które są niebezpieczne dla autorytarnego świata który nas ciemięży. Zarówno prowadzenie wojny co zawieranie nowych więzi jest teraz bardzo istotne.

Z pozycji osoby walczącej, nasza solidarność wobec rewolucjonistów\ek oraz insurekcjonistów\ek dookoła świata nie może pozostać niezauważona. Nasza wieczna i niezniszczalna pamięć o poległych towarzyszach i towarzyszkach nie może być pominięta. Nasze ciepłe pozdrowienia dla wszystkich tych walczących, którzy zaakceptowali ciężar odpowiedzialności za swoje wybory z konsekwencjami i godnością, nie powinny być pominięte. Continue reading Ateny, oświadczenie o podpaleniu Eurobanku

Palestyna, Jerozolima: Antyfaszystowska akcja podczas nacjonalistycznego święta “Dnia Jerozolimy”

Jerusalquds jest wspanialsze niż jakiekolwiek państwo

Antyfaszystowscy aktywiści z Jerozolimy podjęli akcję przeciwko nacjonalistycznej paradzie z okazji „Dnia Jerozolimy”, która odbywa się co roku, kiedy to tysiące ludzi przychodzi na marsz i rozpala ogień nienawiści na naszych ulicach, z tysiącami flag narodowych, rasistowskich i faszystowskich.

Akcja jest także aktem solidarności z palestyńskimi właścicielami sklepów, którzy zostali zmuszeni do ich zamknięcia, aby Parada mogła przejść przez ich ulice.

Aktywiści z antify rozwinęli ogromny baner na głównym skrzyżowaniu na trasie marszu na skrzyżowaniu ulic Króla Jerzego i Agron, na którym było napisane „Jerozolima przeciwko nacjonalizmowi” w języku hebrajskim i arabskim.

Nasza Jerozolima jest miastem miłości, akceptacji i różnorodności, nawet w reżimie apartheidu – żydowscy i arabscy cywile przeżywają 90% codziennego życia ze sobą z nieskończoną wzajemną życzliwością i szacunkiem.

To będzie tylko postępowało aź obie kultury i oba języki wymieszają się w piękną całość.

Za rychłą wolność i równość dla każdej i każdego Inshallah.

Antifa Jerusalem – Al Quds

(źródło Jerusalem Antifa, tłumaczenie z Mpalothia)

Brema, Niemcy: Głosujemy na atak!

Brema, terytorium niemieckie: W nocy przed wyborami (land Brema i wybory w UE) doszło do starć między protestującymi a policją oraz do kilku ataków na komisariat policji. Poniżej przedstawiamy oświadczenie Grup Autonomicznych. Według gliniarzy kilku z nich zostało rannych. Ogłosili oni również, że uruchomili specjalną grupę zadaniową do zbadania i odnalezienia napastników…

Brema, Niemcy: Głosujemy na atak!

Zamieszki i piłka nożna tuż za rogiem: palenie opon, rzucanie kamieniami i butelkami w gliniarzy i roztrzaskiwanie okien.

Ataki na policyjną infrastrukturę za pomocą farby, kamieni i butelek:

Komisariat na Wall

Komisariat w Gröpelingen

Komisariat w Woltmershausen

„Policja musi ponownie stać się najpotężniejszą rodziną w Bremie!”

(FDP Brema, kampania wyborcza z 2019 r.)

Aparat policyjny może działać na różne sposoby. Z jednej strony jako stałe zagrożenie dla ludności. Jako potencjalna konsekwencja naruszenia prawa, buntu, długu lub niedbalstwa, środki policyjne są stale obecne. Ponieważ ludzie płacą w supermarkecie, tolerują wyższe czynsze lub pozwalają się upokorzyć w pracy szefom – wszystko to nie dzieje się tylko z powodu uwarunkowań, ale ponieważ materialna przemoc zagraża w tle i może uderzyć w dowolnym momencie.

Wszędzie tam, gdzie dyscyplina, wyuczone posłuszeństwo i neoliberalny rozwój miast nie są wystarczające, by wywołać zachowanie zgodne z zasadami, policja i urząd regulacji działają poprzez bezpośrednie i codzienne środki egzekwowania. Poprzez masową obecność i koncepcje zerowej tolerancji należy konsekwentnie zapobiegać dewiacyjnym zachowaniom, a przestępcy mają zostać wydaleni z wizerunku miasta w perspektywie średnioterminowej. Dokładnie tak jest w dzielnicy Bremy. Tutaj policja nie działa jako zagrożenie w tle, ale jako bezpośrednia zasada porządku. Z powierzchownym celem powstrzymania nielegalnego używania narkotyków czarnoskórzy są arbitralnie kontrolowani, nękani i poniżani. W celu powstrzymania naruszeń prawa, duży kontyngent gliniarzy zostaje zebrany przy najmniejszym znaku protestu. W celu utrzymania ruchu i imprezowania w sposób wolny i szczęśliwy, piłki są zbierane na podwórkach, a ludzie są przeszukiwani, tylko po to, aby zapobiec wieczornemu meczowi piłki nożnej na skrzyżowaniu.

Dlaczego atakować policję?

Jeśli chcemy kwestionować panujące w sąsiedztwie warunki własności, dyskryminację rasową lub struktury patriarchalne, nie możemy uniknąć konfrontacji z władzą państwa zbrojnego. Zamiast dostosowywać nasze formy protestu do wszechobecności policji, oswajania i ograniczania się do legalnego wyrażenia, wybraliśmy atak. Zamiast doświadczenia codziennego bezsilności, wybraliśmy kilka krótkich chwil ofensywy. Każdy uciekający policjant, każdy zniszczony pojazd policyjny i każdy zaatakowany posterunek policji na pewien czas wywoła uśmiech na naszych ustach.

Jednak zamieszki nie obejmują całej panoramy naszego wyobrażenia o tym, jak możemy wstrząsnąć tym światem, ale są wyrazem idei, które są przeżywane każdego dnia także w innych formach.

Wieczór przed wyborami był właściwym momentem, by przypomnieć nam i reszcie miasta, że radykalne ruchy społeczne zawsze walczyły na ulicach. Jak dotąd policja stanęła na drodze każdej sprawie emancypacyjnej. Bezsilność wobec państwa i gospodarki może zostać pokonana tylko dzięki własnym działaniom. A kamień trafia w rządzący porządek lepiej niż jakakolwiek karta do głosowania.

Za wyzwolone społeczeństwo! Za insurekcyjną perspektywę!

Autonomous groups, Bremen, May 26, 2019

(tłumaczenie z Enough14)

Ateny, Grecja: Atak na mienie firmy MAN, która czerpie korzyści z wojny

Kiedy ruszyła międzynarodowa kampania solidarności w lutym-marcu 2017 r., aby wesprzeć mieszkańców Kurdystanu, wielu anarchistycznych i innych podobnie myślących grup bojowników i osób w całej Europie atakowało wrogów wolności w bezpiecznych metropoliach, tam gdzie wojna się rozpoczyna.

Jesteśmy przekonani, że musimy kontynuować tę kampanię, ponieważ wojna w Rożawie i inwazja na Afrin nie ustały. W tym czasie dochodzi również do ataków na zwolenników tureckiego faszyzmu.

Rankiem 27 maja podpaliliśmy pojazd serwisowy niemieckiej firmy MAN w pobliżu strzelnicy Kaisariani.

MAN zajmuje się nie tylko produkcją ciężarówek i furgonetek, ale także pojazdów przewożących więźniów i gliniarzy. MAN, jeden z największych kontrahentów wojskowych, sprzedaje pojazdy armii tureckiej i z tego powodu wielokrotnie wcześniej był celem ataku

Choć podłożony przez nas ogień może spowodować jedynie drobne uszkodzenia machiny wojennej, nigdy nie zapomnimy ilu braci i sióstr poległo w Rożawie, ilu z nich nie może powrócić do normalności tego fałszywego pokoju. Popieramy ataki i podpalenia w całej Europie na dystopijne firmy kapitalistyczne.

Solidarność z YPG-YPJ i siłami międzynarodowej solidarności z anarchistami i innymi antykapitalistami

Anarchistyczna Drużyna Zemsty im. Lorenzo Orsetti

(źrófdło Athens Indymedia, tłumaczenie z Mpalothia)

Berlin, Niemcy: Za Czarny Maj- Podpalenie aut firmy Securitas

„Spal wszystkie więzienia z murami lub bez nich!” Wezwanie do Wywrotowego Maja, będące przedłużeniem propozycji jaka padła podczas anarchistycznego 1 maja w Berlinie, rozumiemy jako wezwanie do rozszerzenia ataku na różne poziomy. Zgadzamy się z ideą, aby nie ograniczać się do jednego dnia, ale stale i nieprzewidywalnie atakować funkcjonowanie istniejącego społeczeństwa i udowodnić, że jego bezpieczeństwo jest iluzją.

Aparat władzy obejmuje nie tylko państwowych morderców, ale także najemników z prywatnych firm ochroniarskich. Pojazdy Securitas po zaparkowaniu na osiedlu GESOBAG, gdzie działają jako ochroniarze, wyręczają gliniarzy podczas konfliktów z lokatorami lub napięciami związanymi z zarządzaniem nieruchomościami. Securitas zajmuje się również nadzorem w więzieniach i miejscach publicznych na całym świecie.

„Rozpoznanie degeneracyjnej metamorfozy niegdyś rewolucyjnego podmiotu, dziś rozcieńczonego w nieprecyzyjnym legionie konsumentów/obywateli, jest nieuniknionym punktem wyjścia do konsolidacji  w świadomej wojnie, która energicznie przyczyni się do rozszerzenia ataku na system dominacji w naszym stuleciu. Jeśli nie jesteśmy w stanie zauważyć uczucia uczestnictwa, w którym „masy” szczęśliwie się nurzają, jeśli nie dostrzeżemy przyspieszonej integracji w system tej wyobcowanej gąsienicy „uciskanych” i „wykluczonych”, nie jesteśmy w stanie rozwinąć anarchistycznej wojny w naszych czasach. Z tego powodu pilnie trzeba odnowić nasz statek – zastąpić elemementy, które dawno zgniły erozją czasu – a to będzie możliwe tylko z pozycji krytycznej równowagi ”z wywiadu z Alfredo Cospito

Aparat władzy obejmuje także tych, którzy niegdyś byli wykluczeni z uczestnictwa w społeczeństwie, i którzy są teraz systematycznie włączani w mechanizmy dominacji w techno-przemysłowego społeczeństwa, przyczyniając się w ten sposób do ich własnego ucisku poprzez kontrolę. Społeczna izolacja wynikająca z technologii przesłania oczy tym, którzy się jej poddali. Z braku powszechnej świadomości konfliktu klasowego gniew na brak perspektyw nie jest skierowany przeciwko państwu i jego lokajom, ale przeciwko ludziom z sąsiedztwa. Widzimy we Francji, gdzie w ciągu ostatnich 6 miesięcy tysiące ludzi nieustannie przerzuca swoje emocje na bezpośrednią konfrontację z glinami, a tymczasem na terytorium kontrolowanym przez państwo niemieckie nie widać zniszczeń symboli kapitalizmu. Jeśli chodzi o kwestie społeczne, zaufanie do instytucji demokratycznych, organizacji lewicowych, związków zawodowych i partii politycznych (lub przejawów rasizmu i nacjonalistycznego szowinizmu) jest zbyt silne.

To, co my, jako anarchiści, musimy zrobić, to zaatakować te demokratyczne instytucje, aby ujawnić ich autorytarną naturę poprzez propagandę czynu. Nie wystarczy po prostu wyjaśnić, nawet tym anarchistom, którzy niezłomnie wierzą w ostrożny reformizm, że zniszczenie istniejącego oznacza również zniszczenie iluzji bezpieczeństwa. W nocy z 13 na 14 maja połączyliśmy siły z nieformalną siecią rozproszonych komórek na całym świecie, aby zlokalizować i zaatakować agentów represji i kontroli społecznej/państwowej. Przy tej okazji wybraliśmy podpalenie, innym razem może to być tekst, plakat lub demonstracja wykraczająca poza znane ścieżki. Nasza przewrotność wyrażona jest poprzez dążenie do naszych ideałów.

„Nie spodziewamy się, aby państwo działało inaczej niż powinno. Nie jesteśmy żadnymi ofiarami. Nie prosimy ani nie oczekujemy sprawiedliwości ”– z wezwania do solidarności z Anahi

Zniszczenie 2 pojazdów Securitas w Berlin-Wedding to nasze wezwanie do solidarności z Anahi Salcedo i anarchistami zatrzymanymi przez państwo argentyńskie. Anahi została aresztowana 14 listopada 2018 r., po tym jak została ranna podczas umieszczania bomby przy grobie policjanta i oprawcy Ramona Falcón, który został zabity 109 lat temu przez anarchistę Simona Radowitzky’ego. Nie wiemy zbyt wiele na temat obecnej sytuacji, ale dowiedzieliśmy się z ostatnich tekstów, że Anahi wraz z innym towarzyszem, a także 12 anarchistów aresztowanych po napadzie są oskarżeni o popełnienie aktów wywrotowych. Siła i gniew i solidarność!

„Zaryzykuje swoim życiem, wszystkim najlepszym, autentyczną wolnością…” – Mauricio Morales

„To wezwanie do odebrania tego, co nigdy nie zostało porzucone, dając życie tej ciągłości praktyki w obecnym scenariuszu, przyczyniając się do tego, że przypadki naszych zgonów pozostaną niebezpieczne dla uszu potężnych, działań, które nie są możliwe do przeprowadzenia przez ‘postępowych obywateli’, od których się odcinamy, odrzucając jakąkolwiek wiktymizującą ekspresję, która usiłuje narzucić zniekształcony obraz naszego towarzysza” – z wezwania do Czarnego Maja

Gdy podejmujemy działania z wykorzystaniem całej różnorodności taktyk, możemy stracić życie. Dlatego nasz atak ma oddać hołd pamięci Mauricio Moralesa, który zginął 10 lat temu, 22 maja 2009 r., w drodze do ośrodka szkoleniowego Żandarmerii w Santiago, swoją własną bombą i odpowiedzią na wezwanie do Czarnego Maja.

Śledzimy działania i teksty ze wszystkich zakątków świata, aby odkryć pokrewieństwo z nieznanymi przyjaciółmi, wyostrzyć nasze idee, rozwinąć wspólne strategiczne linie i przeciwstawić naszą historię pseudorealizmowi systemu. Obejmuje to pamięć o naszych poległych i więźniach poprzez teksty i odniesienia do obecnych konfliktów. Wędrując nocą, nasze myśli i walczące serca są z więźniami i ludźmi, których już nie ma pośród nas. Oczywiście nie jesteśmy z tym sami. Podczas Wywrotowego Maja miały miejsce liczne ataki. Jednym z ataków, który chcemy dołączyć do tego komunikatu, jest ten, gdzie autorzy napisali wiadomość o solidarności z Dimitrisem Koufontinasem i obrali za cel pojazd z Kötter Security. Trzymaj się, Dimitris!

Gdy podnosimy świadomość ryzyka śmierci i uwięzienia, radząc sobie z lękami, które naturalnie sprowadzają się do czystej myśli – możemy uwolnić się od uczucia żalu, które może nas pokonać w każdej chwili. Kiedy wyruszamy w drogę, zawsze istnieje niebezpieczeństwo utraty wolności i zdrowia. Niepohamowana determinacja jest jednym z warunków konfrontacji z okrucieństwami wywołanymi przez wojnę wroga. Osiągnięcie tej determinacji jest procesem, który można zrealizować jedynie poprzez ciągłe zaangażowanie, indywidualnie i zbiorowo, z naszymi emocjami i pomysłami, świadomość wzlotów i upadków oraz świadomość, że nie ma pewności, że zostanie ukończona.

Każdego dnia odkupujemy naszą wrogość wobec państwa i kapitału, a także tych, którzy chcą się nimi kierować, zapewniając sobie bogactwo i spokój poprzez wojnę.

“Wolne Lisy” FAI-FRI

(źródło Deutschland Indymedia, tłumaczenie z Mpalothia)

Berlin, Niemcy: Za Czarny Maj – atak na firmę Securitas

„Spal wszystkie więzienia z murami lub bez nich!” Wezwanie do Wywrotowego Maja, będące przedłużeniem propozycji jaka padła podczas anarchistycznego 1 maja w Berlinie, rozumiemy jako wezwanie do rozszerzenia ataku na różne poziomy. Zgadzamy się z ideą, aby nie ograniczać się do jednego dnia, ale stale i nieprzewidywalnie atakować funkcjonowanie istniejącego społeczeństwa i udowodnić, że jego bezpieczeństwo jest iluzją.

Aparat władzy obejmuje nie tylko państwowych morderców, ale także najemników z prywatnych firm ochroniarskich. Pojazdy Securitas po zaparkowaniu na osiedlu GESOBAG, gdzie działają jako ochroniarze, wyręczają gliniarzy podczas konfliktów z lokatorami lub napięciami związanymi z zarządzaniem nieruchomościami. Securitas zajmuje się również nadzorem w więzieniach i miejscach publicznych na całym świecie.

„Rozpoznanie degeneracyjnej metamorfozy niegdyś rewolucyjnego podmiotu, dziś rozcieńczonego w nieprecyzyjnym legionie konsumentów/obywateli, jest nieuniknionym punktem wyjścia do konsolidacji  w świadomej wojnie, która energicznie przyczyni się do rozszerzenia ataku na system dominacji w naszym stuleciu. Jeśli nie jesteśmy w stanie zauważyć uczucia uczestnictwa, w którym „masy” szczęśliwie się nurzają, jeśli nie dostrzeżemy przyspieszonej integracji w system tej wyobcowanej gąsienicy „uciskanych” i „wykluczonych”, nie jesteśmy w stanie rozwinąć anarchistycznej wojny w naszych czasach. Z tego powodu pilnie trzeba odnowić nasz statek – zastąpić elemementy, które dawno zgniły erozją czasu – a to będzie możliwe tylko z pozycji krytycznej równowagi ”z wywiadu z Alfredo Cospito

Aparat władzy obejmuje także tych, którzy niegdyś byli wykluczeni z uczestnictwa w społeczeństwie, i którzy są teraz systematycznie włączani w mechanizmy dominacji w techno-przemysłowego społeczeństwa, przyczyniając się w ten sposób do ich własnego ucisku poprzez kontrolę. Społeczna izolacja wynikająca z technologii przesłania oczy tym, którzy się jej poddali. Z braku powszechnej świadomości konfliktu klasowego gniew na brak perspektyw nie jest skierowany przeciwko państwu i jego lokajom, ale przeciwko ludziom z sąsiedztwa. Widzimy we Francji, gdzie w ciągu ostatnich 6 miesięcy tysiące ludzi nieustannie przerzuca swoje emocje na bezpośrednią konfrontację z glinami, a tymczasem na terytorium kontrolowanym przez państwo niemieckie nie widać zniszczeń symboli kapitalizmu. Jeśli chodzi o kwestie społeczne, zaufanie do instytucji demokratycznych, organizacji lewicowych, związków zawodowych i partii politycznych (lub przejawów rasizmu i nacjonalistycznego szowinizmu) jest zbyt silne.

To, co my, jako anarchiści, musimy zrobić, to zaatakować te demokratyczne instytucje, aby ujawnić ich autorytarną naturę poprzez propagandę czynu. Nie wystarczy po prostu wyjaśnić, nawet tym anarchistom, którzy niezłomnie wierzą w ostrożny reformizm, że zniszczenie istniejącego oznacza również zniszczenie iluzji bezpieczeństwa. W nocy z 13 na 14 maja połączyliśmy siły z nieformalną siecią rozproszonych komórek na całym świecie, aby zlokalizować i zaatakować agentów represji i kontroli społecznej/państwowej. Przy tej okazji wybraliśmy podpalenie, innym razem może to być tekst, plakat lub demonstracja wykraczająca poza znane ścieżki. Nasza przewrotność wyrażona jest poprzez dążenie do naszych ideałów.

„Nie spodziewamy się, aby państwo działało inaczej niż powinno. Nie jesteśmy żadnymi ofiarami. Nie prosimy ani nie oczekujemy sprawiedliwości ”– z wezwania do solidarności z Anahi

Zniszczenie 2 pojazdów Securitas w Berlin-Wedding to nasze wezwanie do solidarności z Anahi Salcedo i anarchistami zatrzymanymi przez państwo argentyńskie. Anahi została aresztowana 14 listopada 2019 r., po tym jak została ranna podczas umieszczania bomby przy grobie policjanta i oprawcy Ramona Falcón, który został zabity 109 lat temu przez anarchistę Simona Radowitzky’ego. Nie wiemy zbyt wiele na temat obecnej sytuacji, ale dowiedzieliśmy się z ostatnich tekstów, że Anahi wraz z innym towarzyszem, a także 12 anarchistów aresztowanych po napadzie są oskarżeni o popełnienie aktów wywrotowych. Siła i gniew i solidarność!

„Zaryzykuje swoim życiem, wszystkim najlepszym, autentyczną wolnością…” – Mauricio Morales

„To wezwanie do odebrania tego, co nigdy nie zostało porzucone, dając życie tej ciągłości praktyki w obecnym scenariuszu, przyczyniając się do tego, że przypadki naszych zgonów pozostaną niebezpieczne dla uszu potężnych, działań, które nie są możliwe do przeprowadzenia przez ‘postępowych obywateli’, od których się odcinamy, odrzucając jakąkolwiek wiktymizującą ekspresję, która usiłuje narzucić zniekształcony obraz naszego towarzysza” – z wezwania do Czarnego Maja

Gdy podejmujemy działania z wykorzystaniem całej różnorodności taktyk, możemy stracić życie. Dlatego nasz atak ma oddać hołd pamięci Mauricio Moralesa, który zginął 10 lat temu, 22 maja 2009 r., w drodze do ośrodka szkoleniowego Żandarmerii w Santiago, swoją własną bombą i odpowiedzią na wezwanie do Czarnego Maja.

Śledzimy działania i teksty ze wszystkich zakątków świata, aby odkryć pokrewieństwo z nieznanymi przyjaciółmi, wyostrzyć nasze idee, rozwinąć wspólne strategiczne linie i przeciwstawić naszą historię pseudorealizmowi systemu. Obejmuje to pamięć o naszych poległych i więźniach poprzez teksty i odniesienia do obecnych konfliktów. Wędrując nocą, nasze myśli i walczące serca są z więźniami i ludźmi, których już nie ma pośród nas. Oczywiście nie jesteśmy z tym sami. Podczas Wywrotowego Maja miały miejsce liczne ataki. Jednym z ataków, który chcemy dołączyć do tego komunikatu, jest ten, gdzie autorzy napisali wiadomość o solidarności z Dimitrisem Koufontinasem i obrali za cel pojazd z Kötter Security. Trzymaj się, Dimitris!

Gdy podnosimy świadomość ryzyka śmierci i uwięzienia, radząc sobie z lękami, które naturalnie sprowadzają się do czystej myśli – możemy uwolnić się od uczucia żalu, które może nas pokonać w każdej chwili. Kiedy wyruszamy w drogę, zawsze istnieje niebezpieczeństwo utraty wolności i zdrowia. Niepohamowana determinacja jest jednym z warunków konfrontacji z okrucieństwami wywołanymi przez wojnę wroga. Osiągnięcie tej determinacji jest procesem, który można zrealizować jedynie poprzez ciągłe zaangażowanie, indywidualnie i zbiorowo, z naszymi emocjami i pomysłami, świadomość wzlotów i upadków oraz świadomość, że nie ma pewności, że zostanie ukończona.

Każdego dnia odkupujemy naszą wrogość wobec państwa i kapitału, a także tych, którzy chcą się nimi kierować, zapewniając sobie bogactwo i spokój poprzez wojnę.

“Wolne Lisy” FAI-FRI

(źródło Deutschland Indymedia, tłumaczenie z Mpalothia)

Ateny, Grecja: Seria podpaleń w solidarności z Dimitrisem Kofontinasem

Moc solidarności dla D. Kofontinasa.

"Możemy się nie znać, ale mamy takie same marzenia, wspólne walki, podobne ścieżki kreowania życia, czuję że poruszamy się w tym samym czasie i miejscu, na tej samej ścieżce wiodącej do wyzwolonej przyszłości"-Dimitris Koufontinas

Więzień polityczny, Dimitris, odbywał strajk głodowy od 2 maja, demonstrował jasno, że istnieje opresja wobec politycznych przeciwników państwa i kapitału w formie blokowania możliwości przepustek. Przez tyle dni, rząd i partyjna opozycja, osoby autorytecie sądowym i politycznym, media, a nawet ambasady po trochu zabijały Dimitrisa Kofontinasa. Chcieli go zabić, bo byli przerażeni. Lecz nie bali się jego psychiki, tylko tego co reprezentował sobą jako wojownik.

Przerażało ich, że odmówił klęczenia, że nie błagał, że radośnie nie oferował swoich pleców czekając na biczowanie. Continue reading Ateny, Grecja: Seria podpaleń w solidarności z Dimitrisem Kofontinasem