Tag Archives: Sebastian Oversluij

Anarchizm illegalistyczny kiedyś i dziś

„Rewolucja jest ukierunkowana na nowe rozwiązania; insurekcja nie pozwala nam już być zaaranżowanym, ale zaaranżować samych siebie i nie pokładać żadnych nadziei w „instytucjach” – Max Stirner

„Nie podążaj za mną… Nie poprowadzę cię…
Nie idź przede mną … Nie pójdę za tobą …
Wydeptuj własną ścieżkę… Zostań sobą…”– Uwięziony członek, Konspiracyjnych Komórek Ognia

„Wiem, że ta walka między potężnym arsenałem państwa a mną kiedyś się zakończy. Wiem, że zostanę pokonany, będę słabszy, ale mam nadzieję, że będę mógł zmusić cię aby to zwycięstwo drogo kosztowało.”– Octave Garnier

Tego dnia, ponad 100 lat temu, 21 kwietnia 1913 r., illegalista i indywidualistyczny anarchista Raymond Callemin został stracony gilotyną na rozkaz państwa francuskiego. W rocznicę jego egzekucji piszę to na pamiątkę wszystkich tych, którzy polegli lub zostali uwięzieni w wojnie społecznej przeciwko społeczeństwu.

Illegalizm jest pochodną anarchizmu indywidualistycznego. To odmowa bycia wykorzystanym, zmuszanym do pracy dla jakiegoś bogatego tyrana, zamiast tego illegalista wybiera obrabowanie go. Jest to anty-pracowa etyka, dla indywidualnej autonomii realizowana w prawdziwym życiu od razu poprzez wywłaszczenie.

Indywidualistyczne wywłaszczenie zyskało rozgłos we Francji w ostatnich dziesięcioleciach XIX i na początku XX wieku i zrodziło to, co miało stać się znane jako illegalizm. Zwolennikami wywłaszczenia byli tacy anarchiści, jak Clement Duval i Marius Jacob. Marius Jacob kradł, aby utrzymać siebie, ale także finansował ruch anarchistyczny i inne sprawy. Jest to główny czynnik, który oddziela illegalizm od indywidualistycznego wywłaszczenia, illegaliści kradli wyłącznie dla siebie. Chociaż niektórzy z nich, z środków zdobytych podczas wywłaszczeń, finansowali indywidualistyczne anarchistyczne gazety oraz przekazywali pieniądze towarzyszom, którzy byli w potrzebie.

Illegaliści, z których wielu, zainspirowanych było przez Maxa Stirnera i Friedricha Nietzschego, przekonywali, że dlaczego niby powinni czekać na bierne stado wyzyskiwanych i biednych klas, aby te powstało i wywłaszczyło bogatych? Ubodzy wydawali się całkiem zadowoleni z warunków, w których przyszło im żyć. Dlaczego illegaliści muszą czekać na wyzyskiwanych robotników, aż ci zostaną oświeceni rewolucyjną świadomością? Dlaczego mieliby dalej wieść życie pełne wyzysku i zapracowywania się na śmierć, czekają na przyszłą rewolucję społeczną, która może się nigdy nie wydarzyć? Illegalistyczni anarchiści nie wierzyli w walkę robotniczą, więc postanowili walczyć i obrabowywać bogatych, było to czysto egoistyczne przedsięwzięcie.

Stirner nazwałby ich „świadomymi egoistami”, odzyskiwali z powrtoem swoje życia, nie prosząc nikogo o pozwolenie na istnienie. Odmawiali bycia niewolnikami panów i państwa. Illegaliści zdecydowali się wykraść sobie drogę poprzez świadomy bunt przeciwko społeczeństwu

Illegalistyczni anarchiści obrabowywali, strzelali, dźgali nożami, fałszowali pieniądze i popełniali nieco dziwne podpalenia w całej Europie, ale głównie we Francji, Belgii i we Włoszech. Były bitwy z użyciem broni i strzelaniny z glinami. Długie wyroki więzienia i egzekucje.

Jedna z takich grup illegalistycznych anarchistów miała zostać uwieczniona jako „Gang Bonnota”.

Continue reading Anarchizm illegalistyczny kiedyś i dziś

Chile: Tamara Sol Farías Vergara – Parę słów o naszej towarzyszce, jak została aresztowana, dlaczego i jak się toczy jej sprawa (wideo)

Nasza droga towarzyszka została oskarżona o atak na ochroniarza Banku Państwowego Rolanda Vargasa Fuentesa, do którego wystrzeliła 4 kule w zemście za mordercze strzały, które jego współpracownik wystrzelił kilka miesięcy wcześniej do towarzysza anarchisty Sebastiána Overluija.

Została aresztowana 21 stycznia 2014 roku i wywieziona następnego dnia w pełnej izolacji, która została złamana przez niezachwianą miłość jej rodziny, pozostała nieugięta pomimo gróźb bronią i w obliczu represji. Rankiem 22 stycznia, towarzyszka została zabrana do centrum (nie)sprawiedliwości, gdzie stanęła przed oskarżeniami prokuratora Álvara Nuñeza. Na początku prasa i policja brały pod uwagę tylko kwestie sentymentalne i romantyczne pobudki w związku z postrzelonym strażnikiem. Rozumiemy to w związku z patriarchalną hegemonią społeczeństwa, w którym uzbrojona kobieta może tylko wybierać ścieżkę przemocy kiedy jest „niestabilna emocjonalnie”, „zraniona” lub „wiedziona romantycznymi uczuciami”, eliminując jakąkolwiek możliwość autonomii i decyzji bojowej.

Co gorsza, odkąd stało się oczywiste, że nie ma powiązania między aresztowaną towarzyszką i tym, który stal na straży przywilejów bogatych, uznali za jedyne rozwiązanie jakieś uczuciowe powiązanie między Tamarą a towarzyszem Angry’m [Sebastián Overluij]. Desperacko wracają do wyjaśnień natury „sentymentalnej” dla podjęcia przez towarzyszkę akcji zbrojnej, w sytuacji wyraźnego aktu zemsty za śmierć anarchisty.

Odrzucamy tym podobne wyjaśnienia i zwalczamy je od podstaw. Po przeszukaniu sali rozpraw w poszukiwaniu materiałów wybuchowych, w końcu rodzice i dziadkowie Sol mogli wejść, zostawiając resztę rodziny, przyjaciół i towarzyszy na zewnątrz.

Rozprawa nie była długa, a Sol została oskarżona o „usiłowanie kradzieży”, zbrodnie wybraną strategicznie, z użyciem Taurusa 38, rewolweru odebranego od zranionego strażnika. Ta zbrodnia wiąże się z karą od 10 lat wiezienia aż do dożywocia, więcej niż za „usiłowanie zabójstwa”, o które na początku podejrzewano że zostanie oskarżona.

Continue reading Chile: Tamara Sol Farías Vergara – Parę słów o naszej towarzyszce, jak została aresztowana, dlaczego i jak się toczy jej sprawa (wideo)

Valapariso, Chile: Starcia i barykady przy Uniwersytecie Playa Ancha w odpowiedzi na Czarny Grudzień

7 lat po masakrze w więzieniu San Miguel…

4 lata od kiedy Sabastian Oversluij poległ w walce…

ZA CZARNY GRUDZIEŃ, NIECH ŻYJE ANARCHIA!

Dzisiaj jest 81 powodów do walki, 81 powodów, by podporządkować sobie ŁAD i skonfrontować się ze swoimi lokajami, aby przypomnieć masom o ich współudziale, bo nie zapominamy, bo nie wybaczamy. *

ZNISZCZYĆ WSZYSTKIE WIĘZIENIA, WOJNA PRZECIWKO STRAŻNIKOM!

Wraz z anarchistami, Angry Pelao i Brujo (Czarnoksiężnik) **, obecni w każdym buncie, w każdym starcie ulicznym, wyruszyliśmy, aby wyostrzyć gesty pamięci i solidarności z więźniami w konfrontacyjnej i permanentnej wojnie przeciwko państwu, patriarchatowi i kapitałowi, dlatego wysyłamy ciepłe uściski dla towarzyszy Juana i Natalii, którzy są sądzeni przez władzę w tak zwanym procesie “Bomby 2”, oraz dla towarzyszy, którzy są na celowniku władzy i prasy w Valparaíso w sprawie z 21 maja.

Tym sposobem okazujemy solidarność z każdym buntownikiem w rebelii …

Dopóki solidarność nie stanie się bronią!

*Odnosi się do masakry w więzieniu San Miguel, która miała miejsce 8 grudnia 2010 r., W której zginęło 81 więźniów z powodu przewlekłego przeludnienia i zaniedbań władz więziennych.

** Brujo odnosi się do anarchistycznego towarzysza Santiago Maldonado, zamordowanego przez państwo argentyńskie.

(źródło Contra Info, tłumaczenie z Insurrection News)

 

USA: Czarny Grudzień – Pamięć jest bronią

“Jeśli chodzi o siedemdziesiąt pięć lat, nie martwię się tak naprawdę, nie tylko dlatego, że mam tego w zwyczaju, podobnie jak czekania na zwolnienie warunkowe lub którykolwiek z tych bzdur, ale także dlatego, że państwo po prostu nie będzie trwać siedemdziesiąt pięć lat, lub nawet pięćdziesiąt.” – Kuwasi Balagoon, 9 grudnia 1983.

“Do moich przyjaciół i sympatyków, aby lepiej zrozumieli wszystkie te wydarzenia, które miały miejsce tak szybko. Niektóre ludzkie kultury prowadzą wojnę przeciw Ziemi przez tysiąclecia. Zdecydowałem się walczyć po stronie niedźwiedzi, lwów górskich, skunksów, nietoperzy, karnegi olbrzymiej (rodzaj kaktusa – przyp.tłum.), wrzęśli (rodzaj kwiatka występujący na pacyficznych klifach Ameryki Północnej – przyp.tłum.) i wszystkich dzikich rzeczy. Lecz dziś mam przerwę w odsiadce – wracam do domu, na Ziemię, do miejsca mojego pochodzenia.” – William “Avalon” Rodgers, 21 grudnia 2005.

Pamięć jest bronią, którą zbyt często zaniedbujemy w naszej walce. Łatwo jest wpaść w pułapkę, jaką jest fala postępu, i zapomnieć o tym, i o tych, którzy byli przed nami, o tym kto przetarł ścieżki, które służą teraz jako znaczniki szlaku dla powstańców. Zapomnieć to zagubić się w lesie. Zapomnieć to, że nie mieć historii.

Akt pamiętania jest buntowniczym gestem. Przeciw lobotomii serwowanej nam przez technologię. Przeciw sterylizacji historii przez państwowe szkoły. Przeciwko pacyfikacji życia rewolucyjnego przez oficjalną historię i narracje postępu. Wbrew próbom wymazania z pamięci tych, którzy poświęcili swoje życia i wolność. Aby rozpocząć walkę z tym społeczeństwem, jego zepsutym autorytetem i jego trującymi ideologiami, powinniśmy najpierw pamiętać.

Grudzień ciąży nad nami, ale także świeci nierozproszenie.

Opłakujemy Alexandrosa Grigoropoulosa, 15-letniego anarchistę zamordowanego przez policję w grudniu 2008 roku w Atenach, którego śmierć rozpoczęła tygodnie otwartej wojny z państwem greckim.

Żałujemy Sebastiana „Angry” Oversluija – nieugiętego anarchistę zabitego 11 grudnia 2013 roku przez opłaconego psa bankowego podczas próby wywłaszczenia pieniędzy w Santiago w Chile.

Wściekli z powodu śmierci więźnia Kuwasiego Balagoona w grudniu 1986 r. – byłej Czarnej Pantery, żołnierza Armii Czarnego Wyzwolenia i anarchisty z Nowego Afrikanu.

Rozpalamy noc, aby przywołać ducha Williama “Avalona” Rodgersa, obrońcy Ziemi, który popełnił samobójstwo podczas przesilenia zimowego w 2005 roku podczas pobytu w więzieniu pod zarzutem sprowadzenia ognia na grabieżców dzikich zwierząt.

Aby uczcić tych bojowników, nie tylko rozpaczamy. Nie tylko składamy ręce i lamentujemy nad brutalnością państwa wobec naszych towarzyszy. Nie wzdrygamy się w strachu przed ich śmiercią. Działamy. Utrzymujemy się przy życiu, kontynuując walkę. Niezależnie od podjętych środków, bez względu na nasz kontekst: przez nieustępliwy bunt serca naszych towarzyszy nadal biją.

Dla Alexandrosa i Angry’iego

Dla Kuwasiego i Avalona

Za wszystko co dzikie

(źródło Plain Words, tłumaczenie z Insurrection News)

Santiago, Chile: Podłożenie ładunków pod biura rządzącej partii socjaldemokratycznej dokonane przez Komórkę Antagonistów z Nowej Partyzantki Miejskiej

Santiago, 11 grudnia 2017 roku.

“Państwo jest negacją ludzkości”  – Michaił Bakunin

“Żadna kampania zbierania podpisów nie rozproszy siły i ustalonego porządku. Ani żadne działania prawne. Nie możemy oczekiwać, że sądy ustanowione przez wyzyskiwaczy będą orzekać, że opresja jest bezprawna i musi być zwalczana. Nie osiągniemy niczego głosując na alternatywę, czy poprzez czuwanie modlitewnie, ani przez pieśni protestacyjne … niczego nie osiągniemy poprzez ostentacyjne oświadczenia, zmianę diety lub budowanie ścieżek rowerowych. Mówiąc ściśle; ta siła, ta siła, ta istota, ta potworność zwana państwem jest utrzymywana siłą fizyczną i może być podważona jedynie przez warunki, które narzuca i rozumie” – Ward Churchill

Chcąc być precyzyjnym i zwięzłym, poprzez to oświadczenie ponosimy odpowiedzialność za rozmieszczenie urządzeń wybuchowych w siedzibach głównych partii koalicji rządowej, czyli “Partii Socjalistycznej” i “Radykalnej Partii Socjaldemokratycznej”, która znajduje się pod numerem 873 na ulicy Paryskiej i ulica Londres 57… Biorąc pod uwagę zaplecze teren, w którym znajdują się obie siedziby, dostrzegliśmy możliwość przeprowadzenia równoczesnych ataków, naruszających zarówno bezpieczeństwo, jak i wewnętrzny spokój wroga, który to  ogłosił dwa tygodnie temu przy pomocy ludzkich odpadów z rządu (minister spraw wewnętrznych, Mahmud Aleuy), po umieszczeniu urządzeń wybuchowych w siedzibie “PPD” (Partii Demokracji) i “PDC” (Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej)*, że są bezpieczni. W związku z powyższym chcemy stwierdzić, że jesteśmy w stanie łamać ich metody, strategie i agentów bezpieczeństwa oraz że nie boimy się ich słów ani metod represji.

Z drugiej strony, nie bez przypadku, wybraliśmy wczesne godziny tej niedzieli ze względu na bliskość obchodów czwartego roku, odkąd nihilistyczno-anarchistyczny kompan Sebastian Oversluij padł w walce podczas wywłaszczenia banku z rąk drania strażnika Waltera Vera … Towarzyszu dzisiejszego wieczoru nasze serca i duchy były w towarzystwie waszego powstania i pamięci.

KOMÓRKA ANTAGONISTÓW Z NOWEJ PARTYZANTKI MIEJSKIEJ jest przestrzenią koordynacji, w ramach której spiskowaliśmy przeciwko aparatowi wyborczemu i państwowemu, między innymi kilka tygodni temu w atakach zarejestrowanych w siedzibie “PPD” i “PDC”.

WOJNA PRZECIWKO WŁADZY I WSZELKIM JEJ FORMOM 

ŚMIERĆ POLITYKOM I POLITYCE

WIĘŹNIOWIE WOJNY WYJDŹCIE NA ULICE

HONOR I PAMIĘĆ DLA SEBASTIANA OVERSLUIJA I ENRIQUO MORALESA

MIŁOŚĆ ŻYCIE ANTYSPOŁECZENOŚĆ ANARCHIA

 

INSUREKCYJNA KOMÓRKA 11 GRUDNIA

KOMÓRKA ANTAGONISTÓW Z NOWEJ PARTYZANTKI MIEJSKIEJ

*Odnosi się do ataków dokonanych przez Przyjaciół Prochu i komórkę Michele Angiolillo Kręgu Ikonoklastów Nowej Miejskiej Partyzantki.

(źródło Noticias de la Guerra Social, tłumaczenie z Insurrection News)

 

Wezwanie do Czarnego Grudnia!

Tekst oryginalnie opublikowany na Insurrection News 01.12.2017

Mając w pamięci anarchistę Sebastiána Oversluija, cztery lata po jego śmierci w bitwie w czasie próby wywłaszczenia banku w Chile.

Z ciężkim sercem wspominając towarzysza anarchistę Alexandrosa Grigoropoulosa, dziewięć lat odkąd został zamordowany przez policjantów w greckiej Exarchii.

Za czarny grudzień!

Kiedy rośnie ucywilizowany i demokratyczny totalitaryzm, rozszerzając mechanizmy kontroli i inwigilacji, dewastując środowisko, atakując wolne terytoria i ścigając buntowników na całym świecie, karząc i zamykając do więzień wrogów swojej dominacji.

Kiedy we Włoszech nasi towarzysze walczą z sędziami i utwierdzają się w swoich anarchistycznych przekonaniach w trakcie trwania procesu Scripta Manent.

Kiedy tysiące więźniów w Grecji mobilizuje się w odpowiedzi na dążenia władz do zduszenia ich nowym kodeksem karnym.

Kiedy w Chile władza próbuje zemścić się na anarchistach Juanie Floresie, Nataly Casanovie i Enrique Duránie, żądając dla nich długich wyroków.

Kiedy w Argentynie, w której wciąż czuć wciekłość i ból po zamordowaniu towarzysza Santiago Maldonado, policja morduje bojownika Mapuche, Rafaela Nahuela, jednocześnie militaryzując kraj w przygotowaniach do następnego szczytu G20.

Kiedy w Brazylii policyjny wywiad usiłuje powstrzymać starania anarchistów w ramacj operacji Operacji Erebo, oskarżając towarzyszy, anarchistyczne ośrodki i biblioteki, o stanie za podpaleniami siedzib partii politycznych, policyjnych kwater i wielu obiektów związanych z energetyką, które miały miejsce w ostatnich latach.

Kiedy dzieje się to wszystko, w różnych częściach świata anarchistyczne umysły rozważają praktyczne i ofensywne odpowiedzi na tą ciągłą agresję, wynikającą z samej natury władzy i państwa.

Od walczących o godność więźniów w Bułgarii, do płonących samochodów we Francji i wezwania do działania w Czechach. Od Białorusi do Australii, od Meksyku do Belgii i Niemiec. Od Boliwii do Wielkiej Brytanii, Finlandii, Rosji, Indonezji, Hiszpanii i reszty świata, tęsknota za wolnością jest wyrażana krzykiem, spiskiem i działaniem bez zaangażowania przywódców lub hierarchii, otwierając drogę dla anarchii tu i teraz.

Continue reading Wezwanie do Czarnego Grudnia!

AKCJA BEZPOŚREDNIA – STYCZEŃ

Grecja: Jak co roku, greccy anarchiści powitali Nowy Rok przed bramą więzienia Korydallos, w solidarności ze swoimi uwięzionymi towarzyszami. W porównaniu do poprzednich lat, aktywistom udało się podejść wyjątkowo blisko żeńskiego bloku więzienia oraz zorganizować demonstrację wokół bloku męskiego. Nie doszło do żadnej interwencji ze strony służb więziennych.

Continue reading AKCJA BEZPOŚREDNIA – STYCZEŃ

AKCJA BEZPOŚREDNIA – GRUDZIEŃ 2016

Grecja: We wczesnych godzinach dnia 2 grudnia, na rogu ulic Akadimias i Themistokleus w Atenach, w wyniku podpalenia spłonął buldożer należący do zakładu energetycznego DEI. Sprawcy wyrazili solidarność z osobami zatrzymanymi podczas obrony lasu Hambach w Niemczech oraz Natalią Collado, chilijską anarchistką uwięzioną za podpalenie autobusu Transantiago.

Continue reading AKCJA BEZPOŚREDNIA – GRUDZIEŃ 2016