Tag Archives: Grecja

Saloniki, Grecja: Atak przy pomocy ładunku wybuchowego przeciwko ManpowerGroup w solidarności z powstaniem w USA

Od Grecji po Amerykę, oddychajcie głęboko do czasu gdy biały suprematyzm wymrze

Zabójstwo w Minneapolis afroamerykanina George’a Floyda przez ubranego na biało, białego człowieka o imieniu Derek Chauvin – przemieniło się 25-tego marca w okrzyk wojenny. Nic już nie będzie tak jak dawniej. Ameryka płonie, a jej płomienie rebelii wyczyszczą raz na zawsze niesprawiedliwość. Wiele mil dalej, siły rewolucyjne przeszły na stronę Czarnej Samoobrony. Bierzemy odpowiedzialność za dokonanie ataku przy pomocy ładunku wybuchowego niskiej mocy, w siedzibie amerykańskiej supergrupy ManpowerGroup będącej odpowiedzialnej za zasoby ludzkie. Akcji dokonaliśmy na alei K. Karamanli w Salonikach w południe 8-ego Czerwca – jeden dzień przed pogrzebem George’a Floyda. Nasz atak miał być wyrazem oporu oraz rewolucyjnej solidarności z powstańczymi siłami które niszczą wszechpotęgę Amerykańskiej supremacji. Dopóty nasi Czarni Bracia i nasze Czarne Siostry będą na celowniku białego terroryzmu, żadna Amerykańska inwestycja nie będzie bezpieczna. 51 lat później, Dni Gniewu powróciły, aby ponownie skutecznie straszyć burżuazję ich najgorszym koszmarem.

Podczas gdy my radujemy się naszym białym uprzywilejowaniem, czarne społeczności walczą dzień w dzień z rasizmem oraz ksenofobią. Przez ostatnie dekady, ludzie tracili swoje życia z rąk zabójców lub białych uzbrojonych rasistów tylko dlatego ponieważ mają nieco inny kolor skóry. Zabójstwo George’a Floyda zakończyło – oczywiście nie nieusprawiedliwione prześladowanie czarnych społeczności – ale społeczne przyzwolenie na to całe prześladowanie. Już nic nie pozostanie bez odpowiedzi.

Po usłyszeniu o śmierci kolejnej czarnoskórej osoby, tysiące wściekłych ludzi zalało ulicę Amerykańskich metropolii. Zaatakowano policję oraz jej departamenty nienawiścią, podpalając i plądrując symbole kapitalizmu oraz wyzysku. Niszczą symbole gloryfikujące opresję wobec czarnych czy niewolnictwo – odratowując tym samym historię. Czarnoskórzy w końcu mają głos który krzyczy i wrzeszczy, a krzyk ten postuluje za społeczną sprawiedliwością i równością.

Przeciwko nim jednak, ustanowiony jest biały terror Trumpa który bezapelacyjnie eskaluje trwający konflikt. Powstanie to pozostawiło setki ludzi rannych przez policję, a wielu młodych ludzi umarło. Mimo tego – zabójstwa osób czarnoskórych nie ustępują. Robert Fuller oraz Malcolm Harsch zostali powieszeni w Kalifornii, podczas gdy Rayshard Brooks został zastrzelony przez policję na parkingu Wendy’s w Atlancie, tylko dlatego bo tam zasnął. Jednak gdy niesprawiedliwość jest odziana w biel, czerń przykrywa wszystko.

„Na zbrojnym froncie, solidarność opiera się o akcje rewolucyjne. Uznajemy prawo rewolucyjnej przemocy, używanej przeciwko każdemu kapitalistycznemu państwu oraz wielkich korporacji, w tym klasy panującej i jej instytucji. Nawiązując jednak do militaryzmu – sojusze wszelkich uzbrojonych formacji rewolucyjnych, zależą tylko i wyłącznie od koordynacji w jakim kierunku atak zostanie wymierzony” – Czarna Armia Wyzwolenia [Black Liberation Army]

Powstanie w Amerykańskich metropoliach nie jest – i nie powinno przejść do historii jako krzyk rozpaczy spowodowany przez walkę o prawa naszych czarnych braci. Walka prowadzona dla uzyskania bezpieczeństwa oraz antyterroryzm, muszą poprowadzić globalną rewolucyjną społeczność do koordynowania sił przeciwko międzynarodowemu interesowi zabójców z USA. Zdjęcia z bitew, rzut beretem od Białego Domy, z terrorystami ukrytymi w podziemnych schronach, krzyczą w odchłań wszechświata, że wraz z gniewem społecznym – WSZYSTKO JEST MOŻLIWE.

W przypadku Amerykańskiego reżimu legalnie zabijającego osoby ze społeczności czarnoskórych, który rozmieszcza siły militarne tak aby te mogły najeżdżać na Amerykę Łacińską, który sieje śmierć na całej ziemi w imię „antyterroryzmu” – wzywanie do protestów oraz instytucjonalnej walki o pokój czy równość jest samobójstwem. Czarna Samoobrona musi wejść w buty swoich uzbrojonych przodków. Sprawiedliwość społeczna nie nastanie po aresztowaniu a następnie skazaniu zabójców pracujących dla Trumpa, tylko po uzbrojonej emancypacji opresjonowanych społeczności będących na celowniku białego terroryzmu, oraz po zbudowaniu społeczności równych, i równie rewolucyjnych co solidarnych.

Atak przy użyciu ładunku wybuchowego przeciwko ManpowerGroup, jest praktycznym oświadczeniem solidarności z towarzyszami z Rewolucyjnego Ruchu Abolicjonistycznego. Wzywamy tym samym międzynarodową rewolucyjną społeczność do tego, aby rozpoczęli jednoznaczne działania w trybie natychmiastowym w ramach ukazania swojej solidarności. Trwająca w Amerykańskich metropoliach i przedmieściach wojna, nie zostanie uciszona – ponieważ ogień ataków międzynarodowej rewolucyjnej solidarności rozsiewa się na krańce świata. Towarzysze, macie nasze pełne uznanie oraz naszą solidarność z wszelkimi wojowniczymi frakcjami po drugiej stronie Atlantyku.

Cała władza w ręce Czarnego Powstania

Rewolucja teraz i zawsze

Organizacja Akcji Anarchistycznej

(Tłumaczenie z Anarchists Worldwide)

Ateny, Grecja: Akcja podpaleniowa przeciwko faszystowskiemu ugrupowaniu „Agios Nikolaos” w Perama

Głosy nazistowskiej trucizny z początku XX wieku, aż po ulicę Panagi Tsalardi w Keratsini, wciąż tkwią w naszej pamięci, przypominając nam o politycznym trądzie jakim są nienawiść oraz puste propozycje kościoła nacji i ojczyzn. Flagi, banery oraz krew, zdewastowały wolne pola planety ziemi.

Walka przeciwko instytucjom władzy oraz państwowemu interesowi, jest integralną częścią anarchistycznego sprzeciwu wobec Państwa, Kapitałowi oraz Autorytetowi.

Odkryliśmy obecność neonazistów w rejonie Perama, w rejonie który stworzony został przez pracowników, a zniszczony przez młoty, opary oraz pojawienie się plagi stoczni, w których to pracownicy pracują dla zysku właścicieli statków.
Podział Złotego Świtu na różne frakcje nie przyćmił naszej czujności. Jedna z ich nielicznych już siedzib, to siedziba narodowego ugrupowania „Agios Nikolaos”. Ich jedyna aktywność w związkach zawodowych, to dyskutowanie z kanibalistycznymi posiadaczami statków o redukcji kosztów pracy – dlatego też są przez nich zresztą opłacani.

Dogaszanie ostatków żaru faszyzmu, to nasz ogólny cel – a zdecentralizowane ataki to nasza strategia. Bez względu na to jak niedostępne są te miejsca, nasz gniew wciąż się kotłuje.
Podczas środowych wczesnoporannych godzin – był to dzień 26. maja – zaatakowaliśmy przy pomocy improwizowanych urządzeń wybuchowych, biuro faszystowskiego związku przedsiębiorców – „Agios Nikolaos” w Perama.

Większość mediów starało się ukryć fakt, że doszło do tego incydentu, popierając tym pośrednio faszystów.
Kyritsopolous i inni – bez względu na to, jak bardzo bezpiecznie czujecie się w miejscu w którym się ukrywacie, to odkryjecie że zawsze będziemy krok przed wami. Ani w Perama, ani nigdzie indziej – zniszcie faszystów wszędzie gdzie tylko są.

Na arenie współczesnego społecznego kanibalizmu – czyli nacjonalizmu – naszą moc przekazujemy stronie ognia oraz insurekcjonistom.

Działając, oddychamy.

A ODDYCHAĆ BĘDZIEMY

Synowie i Córki Chaosu

(Tłumaczenie z Anarchists Worldwide oraz Act For Freedom Now!)

Ateny, Grecja: Oddział Zemsty Georga Floyd’a atakuje koktajlami mołotowa komisariat policji w Nea Ionia

Odpowiedzialność za atak na komisariat policji w Nea Ionia

Jak niesamowite jest idealne spotkanie? Jakoś odnajduje się w szczęściu, wytrwałości, pracowitości, historii, ślepej woli w obecności towarzyszy. Znaleźć się w wielkim planie tych ludzi, a następnie w szczególnym planie śmiałego działania. Skok w nieznane. Być w jednej chwili, idealnie, razem. By następnie, uciec w noc, w kolejny dzień życia, walki i tworzenia własnej historii.

Tej szczególnej nocy zebraliśmy się w prawie idealnym stanie. To „prawie” niemalże zniszczyło nasze zaangażowanie, ale kilka zagrzewających słów i widok samych siebie w gotowości ponownie zbliżyły naszą wolę. Sterylne pomarańczowe światła państwa, jak zasłona na horyzoncie zalewały ulice zaledwie kilka metrów dalej, gdy rozpoczęliśmy bieg. Maski na twarzach i butelki w dłoniach -dotarliśmy do rogu. Kilku popijających na ulicy mężczyzn, spojrzało na nas zaskoczonych, że są świadkami jakiegoś wydarzenia, po czym szybko wstali i uciekli. Może lepiej obejrzeć to wydarzenie później, korzystając z kanapy i ekranów telewizyjnych. Skręciliśmy za róg i rozpoczęliśmy nasz atak. Ogień eksplodował na maskach i dachach policyjnych samochodów, policjant w stróżówce krzyczał ze strachu, gdy uciekał w noc. Dla niego była to praca, dla nas obowiązek, a także dobra zabawa. Po naszym ataku bezpiecznie rozpłynęliśmy się w teraźniejszości. Z raportów policyjnych rozumiemy, że nie tylko nasz atak był udany, ale nie mają oni informacji o tym, jak i kto go dokonał, i postanowili kłamać zamiast przyznać się do nieświadomej porażki.

Ostatnie kilka miesięcy charakteryzowały się postępem państwa i wycofującymi się raz, za razem przed nim anarchistami. Kwarantanna przyniosła ze sobą nowy poziom kontroli społecznej i uwięzienia, który otworzył drogę represjom w Thiva, przestrzeniach publicznych, na granicach, w aresztach i walkach o ochronę środowiska w całym kraju. Państwo przekazało miliony na propagandę firmom medialnym, i kolejne miliony na wciąż rosnącą policję / aparat terrorystyczny państwa, podczas gdy my marnowaliśmy się bez pieniędzy, ale na szczęście z darmowymi danymi (dzięki kosmosowi!). Oczywiste jest, że państwo bardziej dba o pokój społeczny niż o własne przetrwanie. Tak więc znajduje militarne i policyjne rozwiązania dla niezadowolenia i rozczarowania, które płyną z ciągle powiększającego się i wybuchającego kryzysu kapitału.

Tymczasem w USA bunt przeciwko temu bardzo zmilitaryzowanemu aparatowi policji jest w pełni skuteczny. Rasistowska policja w USA została zmuszona do odwrotu w miastach w całym kraju, ponieważ ludzie walczą z jednym z największych mechanizmów represji w historii ludzkości. Jako anarchiści oklaskujemy ich walkę i widzimy, że naszym celem jest zapewnienie solidarności w sposób, w jaki znamy najlepiej: bezpośrednie działanie i atak. Promowanie agendy, własnej i innych, jest podstawą tego, co naszym zdaniem może zniszczyć ten opresyjny system. Gdyby jedna osoba filmująca śmierć George’a Floyda zdecydowała się popchnąć, po prostu popchnąć, policjanta, Floyd żyłby dzisiaj. Ta lekcja została podjęta i jest to powód, dla którego wojsko zostało wezwane na ulice w całych Stanach Zjednoczonych, aby spróbować odzyskać przestrzeń, którą uważała za zmonopolizowaną.

Jedną z głównych przeszkód w rozwoju potęgi ludowej i jej agendy jest system policyjny, który morduje każdą opozycję, która ośmiela się zakwestionować jego panowanie. Ten strach powstrzymał ludzi w USA i tutaj w Grecji od powstania, i właśnie ten strach musimy wzniecić w sercach policji. Jeśli państwo drogo płaci za każde życie, które nam zabiera, z pewnością pomyśli dwa razy o swoich represjach i rasistowskich zabójstwach. W kontynuacji fetyszyzmu junty przez państwo Mitzotakis oświadczył, że to właśnie policja jest państwem. Nie zgadzamy się z tą oceną, ale rozumiemy, że biurokraci z bronią są dla nas główną opozycją w kontrolowaniu naszych ulic i głównym zagrożeniem dla nas w przestrzeni publicznej.

Podjęliśmy tę akcję, zainspirowani wydarzeniami w USA i zemstą za George’a Floyda. Podjęliśmy tę akcję solidarnie z uwięzionymi na całym świecie oraz w połączeniu z trzema dniami międzynarodowej solidarności z uwięzionymi anarchistami i anarchistkami. Musimy sprawić, by zastanowili się dwa razy, zanim zabiorą nam życie. Mamy nadzieję, że uda nam się zbudować siłę, która im to uniemożliwi. 

O wyzwolenie Czarnych! Śmierć państwu! Zaatakuj policję! Zniszcz system! Zrabuj świat!

Oddział Zemsty Georga Floyd’a.

(tłumaczenie z Anarchists Worldwide)

 

Grecja, Saloniki: 27 maja Aresztowano dwóch anarchistów

We wczesnych godzinach, w środę 27 maja 2020, dwóch anarchistów zostało aresztowanych z powodu próby podpalenia lub ataku bombowego w domach: byłego członka Nowej Demokracji (partia rządząca, konserwatywno-liberalna, centroprawicowa) oraz obecnego prezesa Funduszu Kredytowego – Dimitrisa Stamatisa.

Greckie media donoszą, że jeden z zatrzymanych był widziany przez policjanta w cywilu, jak chodził i sprawdzał dom w pobliżu Kalamarii. Niedługo potem drugi z zatrzymanych został złapany w momencie umieszczania domowej roboty urządzenia, które miało zapłonąć lub wybuchnąć. Ten który był od obczajki został złapany kilka godzin później jadąc rowerem przez miasto.

W domach zatrzymanych odbyła się szczegółowa operacja przeszukiwania, w sumie dotyczyła czterech zeskłotowanych domów w dzielnicy Ano Poli w Salonikach. Dziesięć osób aresztowano, ale po kilku godzinach zostali wypuszczeni, ponieważ przeszukiwanie nie wykazało niczego przeciwko nim.

Dwójka anarchistów została oskarżona o zbrodnie kryminalnej współpracy,  próby wykonania ataku bombowego, próby podpalenia, posiadania i wytwarzania materiałów wybuchowych, które mogłyby być niebezpieczne dla życia, złamanie prawa dotyczącego broni, petard i narkotyków, oraz stawianie oporu przeciwko władzy.

1 czerwca stanęli przed sądem w Salonikach.

SIŁA I SOLIDARNOŚĆ Z TOWARZYSZAMI. NIE ZAPOMNIMY WIĘŹNIÓW SPOŁECZNEJ WOJNY.

ŻADNEGO KROKU W TYŁ.

KAŻDY PŁOMIEŃ I WYBUCH JEST SYGNAŁEM WOLNOŚCI I POWSTANIA PRZECIW WŁADZY.

KAŻDY ANARCHISTYCZNY WOJOWNIK JEST DOBRZE NAOSTRZONYM NOŻEM WYMIERZONYM PRZECIWKO ŚWIATU OPRESJI I NĘDZY.

Grupa Inicjatywa solidarności.

Saloniki, Grecja: Akcje podpaleniowe w czasie kwarantanny

Otrzymano 01.05.2020:

Ten tekst jest tłumaczeniem greckiego komunikatu, w którym grupa bierze odpowiedzialność za podpalenie dwóch wozów pocztowych należących do Hellenic Post, oraz samochodu należącego do firmy ochroniarskiej w Salonikach w Grecji. Akcji tej dokonano w trakcie dni objętych kwarantanną w połowie kwietnia 2020. roku, przez grupę „Stale Płynne Zjednoczenie”. Użyte zdjęcia pochodzą z mediów korporacyjnych.

Odpowiedzialnie deklarujemy że jesteśmy nieodpowiedzialni

Poruszamy się dookoła niepodporządkowani

Nie zostawimy walki na później

Continue reading Saloniki, Grecja: Akcje podpaleniowe w czasie kwarantanny

Ateny, Grecja: Anarchiści obrzucili mołotowami siedzibę telewizji SKAI, która wspiera reżim Nowej Demokracji (wideo)

18.04.2020: Anarchiści opublikowali wideo i komunikat o odpowiedzialności za atak koktajlami mołotowa na siedzibę prawicowej, pro-rządowej telewizji SKAI. Z tego samego budynku korzysta także prawicowa gazeta Kathimerini. Oto przetłumaczony fragment komunikatu, który został podpisany „Anarchistyczni Towarzysze”…

„… Postanowiliśmy rozpocząć regularne „wizyty” w nieoficjalnym biurze prasowym Nowej Demokracji, stacji telewizyjnej SKAI. Kanał, który zawsze stoi na czele kłamstw i wojny ze społeczeństwem. Kanał połączony więzami rodzinnymi (dosłownie) z Nową Demokracją. Kabała prawicowych deputowanych. Kanał, który spodziewał się „poważnej” gorączki złota i transmitował fanatyczne opinie na temat zabójstwa Pavlosa Fyssasa. Kanał, który był przewlekłym przeciwnikiem zdrowia publicznego i żądał za pośrednictwem swoich dziennikarzy (obecnych posłów) wyburzenia szpitali publicznych i prywatyzacji służby zdrowia. We wczesnych godzinach 18 kwietnia 2020 roku zaatakowaliśmy budynek SKAI koktajlami mołotowa, aby przypomnieć im, że w każdej sytuacji będziemy się im sprzeciwiać”

(tłumaczenie z Anarchists Worldwide)

Grecja: Członkini Walki Rewolucyjnej Pola Roupa – Nierówności społeczne i klasowe pomnażają pandemię

Doświadczamy najgłębszego kryzysu morderczego systemu. Covid 19 stworzyło ubóstwo i nierówności. Lekarze już mówili o warunkach, które wywołują wszelkiego rodzaju epidemie w różnych częściach globu. Covid 19 jest dzieckiem nierówności, a gdy się ona pogłębia, rodzić się mogą nowe wirusy, jeszcze bardziej mordercze niż koronawirus. Czy to nie czas na krytykę polityczną? To właśnie kapitalizm i ekonomia rynkowa politycznej oligarchii, zwanej demokracją przedstawicielską, tworzy stale powiększającą się przepaść między bogactwem a biedą, powodując coraz większe ubóstwo rozprzestrzeniające się w wielu krajach na świecie.

Uznany pulmonolog, który publicznie podniósł kwestię ubóstwa jako przyczyny pandemii stwierdził, że jeśli nie rozwiążemy kwestii nierówności, nadal pojawiać się będą zjawiska pandemiczne, których nie obejrzymy już na ekranach telewizorów. Sposób, w jaki traktowany jest Covid 19, przebiega w zależności od warunków społecznych i klasowych, choć to system jest odpowiedzialny za jego rozwój. Covid 19 nie dyskryminuje wybierając w kogo uderzy, jednak nie każdy ma taki luksus, żeby zapewnić sobie opiekę (duży dom, zapewnienie bezpieczeństwa i higieny, dobra dieta) i nie każdy ma możliwość kupienia drogich środków ochronnych, zwłaszcza teraz, kiedy miliony bezrobotnych w Grecji zamkniętych jest w swoich domach i narażonych na głód. Pacjenci zarażeni Covid 19 nie mają już dostępu do publicznych szpitali, obciążonych skutkami pandemii, brakiem materiałów, infrastruktury, personelu, ograniczoną ilością testów diagnostycznych.

Z drugiej strony, elita gospodarcza i polityczna kraju ma bezpośredni dostęp do szpitali publicznych i prywatnych, który są w stanie opłacić złotem za testy i dobre leczenie. Przeciwdziałanie pandemii jest kwestią głęboko klasową. Kulminacją tego głębokiego klasizmu jest koszmarna, faszystowska ocena stanu zdrowia poszkodowanych (ustalenie, które osoby będą przyjmowane do szpitali), o której zostali już poinstruowani lekarze w Grecji. W Hiszpanii, w której zmarły już tysiące pacjentów z powodu braku masek tlenowych, ludziom powyżej 65 roku życia pozwala się umrzeć, żeby młodsi mogli żyć. We Włoszech ustalają, kto dołączy do oddziału intensywnej terapii, a kto nie. Jednak pytam: jeśli zachoruje bogaty, były członek parlamentu, minister, starszy mężczyzna, który należy do elity ekonomicznej i politycznej, czy uśmiercą go, aby uratować biednego młodego człowieka? Nie.

W imię neoliberalnej doktryny i „świętości” gospodarki rynkowej, publiczna służba zdrowia w Europie i na świecie stopniowo stawała się niewydolna. W Grecji „memorandum” narzuciło drastyczne cięcia w systemie ochrony zdrowia, która została już i tak wystarczająco zdemontowana w poprzednich dekadach neoliberalizmu. Zdrowie od dawna było luksusem zamożnych, podczas gdy szpitale publiczne były niedostatecznie zaopatrywane, przez lata nie posiadając sprzętu do pracy. Wciąż słyszymy jak każdego dnia lekarze w telewizji błagają o środki ochronne. Toczą oni obecnie heroiczną walkę i wiedzą, że codziennie ryzykują w niej życiem. Jednak, tak jak mówią, nie chcą aplauzu, a materiałów i technicznego wsparcia, większej ilości personelu. Niektórzy już stwierdzili, że bez udziału prywatnych szpitali, krajowy system opieki zdrowotnej wkrótce upadnie. Nadchodzi dylemat: czy „świętość” własności i wielkiego kapitału może zostać pogwałcona w tym najbardziej krytycznym okresie dla ludzkości, w którym tysiące ludzi zostaje zabranych przez pandemię? Czy można zakończyć spekulacje na temat koronawirusa? Czy takiej interwencji można dokonać w systemie kapitalizmu i gospodarki rynkowej, tak aby wszystkie prywatne szpitale, wszystkie prywatne kliniki były pod kontrolą publiczną i wspólnie użytkowane? Czy przemysł farmaceutyczny, medyczny i inne powinny zostać oddane pod kontrolę i zarządzanie publiczne, żeby móc zmienić sposób produkcji „broni” przeciwko koronawirusowi? Czy ktoś dotknięty bezrobociem może być karmiony tym, czego potrzebuje, aby uniknąć głodu? Czy kapitaliści i spekulanci śmierci mogą narzucać zakazy i prawa wojenne na ulice? W krajach europejskich, w „demokracjach” zachodu, z konstytucyjnie zarejestrowaną „równością życia i zdrowia”, z konstytucyjnie gwarantowaną „równością”, nie ma żadnych żelaznych rezerw na zabezpieczenie dziurawych systemów opieki zdrowotnej, są jedynie na pokrycie kosztów ograniczeń w produkcji.

Continue reading Grecja: Członkini Walki Rewolucyjnej Pola Roupa – Nierówności społeczne i klasowe pomnażają pandemię

Grecja: Anty-Covid19 – Sieć Pomocy Wzajemnej i Walki

W niespotykanych warunkach społecznych, w których żyjemy, rozprzestrzenianie się koronawirusa przybrało krytyczny wymiar dla krajowych systemów ochrony zdrowia, kapitalistycznego modelu produkcji, tak samo jak dla całej organizacji społecznej. Dla przetrwania systemu, państwo i szefowie wdrażają totalitarną politykę i dalej obniżają wartość naszego życia.

  • Brak opieki zdrowotnej dla znacznej większości ludności
  • Militaryzacja naszego codziennego życia, poprzez zakaz przemieszczania się, wymuszony poprzez ekonomie, monitorowanie i karanie
  • Masowe zwolnienia, tragiczne warunki dla osób pracujących w szpitalach, supermarketach, fast foodach i telekomunikacji
  • Tworzenie obozów koncentracyjnych dla migrantów i masowa inkarceracja bez żadnej opieki zdrowotnej
  • Brak znaczącego wsparcia dla osób w kryzysie bezdomności, osób zażywających narkotyki i pracownic_pracowników seksualnych
  • Wzrost liczby przypadków przemocy domowej i przemocy ze względu na płeć, a także załamań psychicznych spowodowanych przedłużającym się zamknięciem ludzi w ich domach

Wszystkie te nadużycia tworzą dystopie, na którą musimy odpowiedzieć w sposób bezpośredni i kolektywny, samoorganizacją i solidarnością, z każdym, kto doświadcza fizycznych, psychicznych i mentalnych konsekwencji tego totalitaryzmu; jednocześnie walcząc o przełamanie nieproduktywnego i totalitarnego zarządzania obecnym kryzysem przez państwo. Z tych powodów chcemy się komunikować i stworzyć sieć solidarności i walki, której początkowymi celami są:

  • Zbiórka i dostarczanie jedzenia oraz leków; posiłków z kuchni społecznych
  • Wsparcie psycho-socjalne. Rozmowy przez telefon a nawet spotkania osobiście, przy zachowaniu środków bezpieczeństwa i opieki zdrowotnej
  • Przyjmowanie zgłoszeń o przemocy domowej i ze względu na płeć i bezpośrednie interweniowanie
  • Gromadzenie i publikowanie informacji z obozów koncentracyjnych dla migrantów i z więzień

Odpowiedzialność nie jest zbiorowa, jak próbuje nas bezwstydnie zmanipulować państwo, za pomocą kochających horror relacji wirusa przez media, jest to przede wszystkim odpowiedzialność państwa.

Wskazane przeniesienie odpowiedzialności z państwa i jego przedstawicieli na każdą osobę służy uniewinnieniu systemu, w ramach którego sposób finansowania i traktowania personelu systemu opieki zdrowotnej jest niedopuszczalny i niegodziwy. Nie my jesteśmy winni za brak stałego personelu medycznego, oddziałów intensywnej terapii, sprzętu medycznego, ale poszczególne rządy, które wydały tysiące euro na ratowanie banków lub zakup sprzętu wojskowego zamiast wspierać niedoceniane szpitale publiczne.

ŻĄDAMY OD PAŃSTWA I SZEFÓW

  • Permanentnego uspołecznienia całej prywatnej opieki zdrowotnej i środków medycznych
  • Zasiłków dla wszystkich zwalnianych pracowników i bezrobotnych
  • Sprzedaży wszystkich dóbr po niskich cenach, właściciele supermarketów nie mogą zyskiwać na naszej niedoli
  • Spełniania wymagań dotyczących płac, czasu pracy a nawet zaprzestania pracy w ramach samoobrony pracowników i pracownic
  • Zamknięcie wszystkich struktur kapitalistycznych (fabryk, sklepów etc.), które nie zapewniają podstawowych potrzeb
  • Spełnienia żądań więźniów, uwolnienie wszystkich z grupy wysokiego ryzyka, więźniów z wyrokami poniżej 5 lat i wszystkich, którzy oczekują na proces. Tworzenie zakładów opieki zdrowotnej dla uwięzionych i zapewnienie środków sanitarnych
  • Zamknięcia wszystkich obozów koncentracyjnych i papierów dla wszystkich migrantów
  • Przekształcenia airbnb i hoteli w samowystarczalne pomieszczenia dla osób z objawami, z grup wysokiego ryzyka, osób dotkniętych przemocą domową i seksualną oraz osób borykających się z problemami mieszkaniowymi.

Tsiodras wylewał krokodyle łzy z powodu ludzi, którzy mogą się rozchorować i wezwał nas do wzięcia odpowiedzialności za ochronę zdrowia publicznego.

Uznając, że zdrowie publiczne obejmuje także osoby przebywające w fabrykach, więzieniach i obozach koncentracyjnych, ogłaszamy, że jeśli państwo w ogóle nie dba o zdrowie publiczne, ponosimy wspólną odpowiedzialność za podjęcie działań w celu jego zapewnienia.

Informujemy również, że koniecznie będziemy musieli organizować i wzmagać podobne działania, na wypadek gdyby państwo kontynuowało wykorzystywanie stanu wyjątkowego do represjonowania swoich politycznych wrogów, anarchistów i bojowników, oraz do uchwalenia przepisów, których nie byłoby w stanie uchwalić w czasach mobilizacji.

Ruch i ludzie bazy społecznej już organizują struktury wzajemnej pomocy i oporu na obecny kryzys i nadchodzące zubożenie, a żaden stan wojenny nie może ich powstrzymać. Przetrwanie represjonowanych i wyzyskiwanych w czasach ogólnego kryzysu zależy bezpośrednio od ich samoorganizacji, dlatego na każdą próbę represji należy odpowiedzieć wbrew wszelkim ograniczeniom.

Infolinia : 00306945276127

Email: synsquat@riseup.net

FB: https://www.facebook.com/AntiCovidAidNetwork/

(via Athens Indymedia)

(tłumaczenie z Anarchists Worldwide)

 

Grecja: Słowa Anarchistycznego Zbiega Abtin Parsy w Obronie Walki Zbrojnej

Żyjemy obecnie w stanie wojennym – niektórzy z nas zostali zabici, niektórzy z nas trafili do więzień, a inni byli zmuszeni do ucieczki albo do pozostania w ukryciu – wielu z nas pozostaje pod presją. Powinniśmy zaakceptować fakt, że opór przeciwko władzy i kapitalizmowi nie jest prostą drogą na życie, nie mamy jednak innego wyboru: albo sprzeciwimy się wspólnie i to przetrwamy, albo władza i kapitalizm pozabijają każdego z nas po kolei.

Po miesiącach bycia pod ciągłą obserwacją, będąc śledzonym i nękanym przez służby antyterrorystyczne, gdy 13. lutego opresja dotknęła mnie i osoby z którymi mam kontakt jeszcze mocniej niż wcześniej, podjąłem polityczną decyzję o ukryciu się. Nie jestem w tym momencie w bezpiecznym miejscu – żaden z nas nie jest: żyjemy w końcu w neoliberalnym systemie kapitalistycznym. Nie istnieje tutaj coś takiego jak bezpieczne miejsce, a nawet pozostanie zamkniętym w czterech ścianach nic tego nie zmienia.

W tych czasach, istnieje pewnego rodzaju historyczna i polityczna odpowiedzialność ruchu, aby bronić za wszelką cenę walki zbrojnej. Celem represji państwowych jest po pierwsze spacyfikowanie, a w ostateczności zniszczenie jakiegokolwiek oporu – dzieje się to dlatego, ponieważ władza nie chce, aby ci dotknięci opresją z nią – władzą – walczyli. Państwo wciąż mówi o pokoju, ale ten pokój nie jest niczym innym jak zmonopolizowaną przemocą która należy tylko do władzy. Państwo stara się nam uniemożliwić oddanie ciosu, mimo tego że opresjonowani zawsze powinni móc mieć możliwość się bronić – i to jakimikolwiek metodami które uważają za słuszne; w innym przypadku nic nie przetrwa.

Continue reading Grecja: Słowa Anarchistycznego Zbiega Abtin Parsy w Obronie Walki Zbrojnej

Grecja: Aktualizacja sytuacji na Lesbos i Morii

Tysiące osób ubiegających się o azyl docierają do lądowych i morskich granic Turcji z Grecją, gdzie na Lesbos w wyniku kryzysu geopolitycznego stale narasta atmosfera pogromu. Zamieszki, strajki i faszystowskie ataki na uchodźców, pracowników pomocy i dziennikarzy stają się coraz częstsze, a to z powodu niewydolności porządku obywatelskiego i prawa międzynarodowego. W zeszły piątek Erdogan otworzył granicę turecką, skutecznie rozmontowując umowę między UE a Turcją z 2016 r., która drastycznie powstrzymała napływ uchodźców do Europy po napływie miliona osób w 2015 r. twierdząc, że ta taktyka ma na celu pozyskanie międzynarodowego poparcia dla jego operacji w północno-zachodniej Syrii, doskonale wiedząc przy tym, że uzbrojenie populacji uchodźców jest powszechnie postrzegane jako zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego w Grecji.

Na wyspie greckie władze ogłosiły plan utworzenia nowego zamkniętego obozu w Karava, na północy wyspy, w celu zastąpienia niesławnego obozu w Morii, gdzie 20 000 osób żyje w nędzy, brodząc w ściekach i niezrozumiałym biurokratycznym labiryncie, tęskniąc za pożądanym „niebieskim znaczkiem”, który uwolni ich od więzienia na wyspie. Pchnięcia nożem, przemoc seksualna i próby samobójcze są powszechne –  ostatnią ofiarą było ośmioletnie dziecko w tak zwanej „strefie bezpiecznej” dla małoletnich bez opieki poniżej 12 roku życia.

Rankiem przed świtem 25 lutego w oczekiwaniu na ostry sprzeciw wobec budowy nowego obiektu, przybyła policja do tłumienia zamieszek i faktycznie starła się z protestującymi, walki trwały przez dwa dni, dopóki aktywiści nie wycofali się do Aten. Kilkuset protestujących zablokowało port i drogę wchodzącą na plac budowy, ciskając kamienie i wzniecając pożary, a policja prewencyjna odpowiedziała z kolei gazem łzawiącym i brutalną siłą.

W zeszły czwartek i piątek został ogłoszony strajk generalny w proteście przeciwko zamkniętym obozom, a także przeciwko autorytarnemu charakterowi jego realizacji. W szczególnym i dziwnym przebiegu wydarzeń wszystkie frakcje pro uchodźcze wydawały się zgadzać, działając z bardzo różnych powodów, że budowa nowego zamkniętego obozu jest nie do przyjęcia. Uchodźcy i lewicowi działacze sprzeciwiają się nieludzkim warunkom podobnym do więzienia, wielu wyspiarzy sprzeciwia się temu, co postrzegają raczej jako rozszerzenie niż rozwiązanie problemu, podczas gdy faszyści i skrajnie prawicowi ekstremiści sprzeciwiają się obecności uchodźców w Grecji.

W niedzielę łodzie i pontony, utknęły w porcie Thermi na długie godziny, gdy wyspiarze nękali ich i zastraszali, uniemożliwiając zejście wyczerpanym i przerażonym pasażerom. W żadnym momencie nie interweniowała policja, choć niektórzy byli obecni na miejscu. „Etap 2” UNHCR,  protokół początkowego punktu odbioru używany wcześniej w Sykamii do pomocy nowo przybyłym, zanim zostaną przetransportowani do Morii, został zawieszony.

Tego samego popołudnia nasz zespół medyczny zaczął przemieszczać się z gajów oliwnych nad obozem w Morii, w karawanie składającej się z ośmiu samochodów przewożących koordynatorów, tłumaczy, lekarzy, pielęgniarki, pracowników socjalnych i terapeutów do oddalonego o dwadzieścia minut miasta Mytilini. Właśnie zakończyliśmy zmianę w klinice, zapewniając opiekę osobom mieszkającym w obozie, ale w tym czasie nie jeździły żadne autobusy ani taksówki. Mieszkańcy zablokowali obie główne drogi z Morii do Mytilini, aby utrudnić przejście nowo przybyłym osobom ubiegającym się o azyl.

Próbowaliśmy obrać alternatywną drogę do miasta, ale natknęliśmy się na grupy agresywnych faszystów na motocyklach i ciężarówkach uzbrojonych w kije, metalowe pręty i inną raczej barbarzyńską broń. Wyglądało na to, że ścigają grupę młodych uchodźców uciekających pieszo, w kierunku Morii, ale potem zdali się zwrócić swoją uwagę na nas. Kiedy natknęliśmy się na blokadę drogi, przybliżyli się, krzycząc i uderzając w maskę, okna i drzwi samochodu pięściami, butami i pałkami, rozbijając szybę ciężkimi uderzeniami. Nasze samochody zostały rozdzielone, gdy każdy z nas rozglądał za okazją do ucieczki. W końcu, więdząc, że Moria była najbezpieczniejszym miejscem do szukania schronienia, wróciliśmy do obozu i pozostaliśmy tam na noc, odchodząc pod osłoną ciemności, kiedy ulice były spokojniejsze.

Continue reading Grecja: Aktualizacja sytuacji na Lesbos i Morii