Tag Archives: Podpalenie

Chile, Santiago: Tydzień sabotażu transportu miejskiego i odmowy kupna biletów rozpoczął masowy bunt

18 października 2019 miasto Santiago zaświeciło od płomieni z powodu kolejnych podwyżek cen biletów. Spalmy raj kapitalizmu w Ameryce Południowej! Tego dnia, godzinami trwały starcia między policją a demonstrującymi, wiele własności biznesmenów zostało splądrowanych i zniszczonych. Podpalono dwadzieścia stacji metra i szesnaście autobusów, jak również budynek firmy elektrycznej Enel (która również podwyższyła opłaty. Był to piękny i historyczny dzień rewolty, bez liderów ani partii politycznych. Prezydent Chile ogłosił stan wyjątkowy i rozkazał wojsku wyjść na ulice.

W piątek, 19 października pomimo obecności wojska na ulicach, tysiące demonstrantów wyszło naprzeciw czołgom i mundurowym. Miasto wciąż było sparaliżowane, a z okien wyższych pięter było można obserwować wielokrotne eksplozje i pożary. Szkoły i uniwersytety zawiesiły zajęcia na cały następny tydzień.

Pomimo ogłoszonego stanu wyjątkowego, odbyło się setki grabieży, podpalono w sumie 78 stacji, zapłonęły: pociągi, bramki metra i niezliczone ilości autobusów.

Na ulicach mogliście zaobserwować uśmiech na wszystkich twarzach tych, którzy protestowali, tańczyli układając barykady i cieszyli się chaosem. Robili to radośnie samo-organizując się bez władzy ani liderów. Bardzo wielu z demonstrantów całe życie czekało na taki moment, więc nie tracili czasu w działaniu.

Demonstracje rozprzestrzeniły się na inne miasta, a skumulowana złość eksplodowała w niemożliwą do spacyfikowania przemoc.

Godziny policyjne zostały ogłoszone od godziny 22:00 do 7:00 rano.

A ty? Po której stronie bramki obrotowej jesteś?

Ignoruj\ obchodź\ uchylaj się od kapitalizmu! To jest nasz czas! Jeśli nie my, to kto? Jeśli nie teraz, to kiedy? Ulice należą do rebeliantów!

İzmir, Turcja: Oddziały Zemsty przeprowadzają ataki w odpowiedzi na inwazję Rożawy

Oddział Zemsty Şehit Çiyager – Şehit Zeryan oświadczył: „Jedną z akcji sabotażowych, którą przeprowadziliśmy przeciwko ludobójczej inwazji na Rożawę przez okupujące, faszystowskie państwo tureckie, było zniszczenie magazynu fabrycznego i elektrowni w dzielnicy Uzundere zostały zniszczone w wyniku naszych działań sabotażowych .”

Roszczenie odpowiedzialności Oddziału Zemsty Şehit Çiyager – jest następujące:

„Członkowie Oddziału Zemsty Şehit Çiyager – Zeman Şehit Zeryan przeprowadzili dwa udane ataki wieczorem 16 października w dzielnicy Karabağlar w Izmirze w ramach prowadzonych przez nas akcji samoobrony.

Nasze akcje, płyną jak woda.

Wieczorem 16 października przeprowadziliśmy akcję sabotażową w magazynie fabryki należącej do faszysty AKP w okolicy Peker w dzielnicy Karabağlar Izmiru. W wyniku naszej akcji magazyn fabryki został całkowicie zniszczony i doszło do wielkich szkód materialnych. Ponownie wieczorem 16 października transformator elektryczny w okręgu Uzundere  w Izmirze został podpalony i zniszczony przez naszych członków.”

(tłumaczenie z Anarchists Wolrdwide)

Paryż, Francja: “Rozpoznając wroga” – podpalenia w solidarności z więźniami

Rozpoznając wroga

Wiele osób mówi o klimacie, deszczu i słońcu. Ci, którzy chcą uchodzić za radykalnych, krytykują medialne ikony, które z kolei krytykują rządy.
Wiele osób mówi o końcu miesiąca. Są nawet tacy, którzy chcą odkryć cnoty ludzi i z niepokojem czekają na cotygodniowe spotkania z tym sławnym „ludem”.
Dużo ludzi generalnie tylko mówi.

Uważamy, że dziś ważne jest, jak z resztą zawsze, działanie. Działaj w małych grupach lub sam, zgodnie z naszymi poglądami, a nie nastrojem mas. Pilność ataku.
Rozpoznaj wroga: tak jak wczoraj i jutro, państwa, kapitał i wszelka władza.

W ubiegły wtorek wieczorem na Marcel Proust Avenue podpalono samochód z tablicą rejestracyjną korpusu dyplomatycznego i duże Porsche jakiegoś bogacza.

Chcieliśmy przekazać pozdrowienia i solidarność do włoskich anarchistów skazanych w wyniku operacji Scripta Manent, zamkniętych na 3 lata. Nie zapomnieliśmy o was!
Nasze myśli są również, z trzema osobami z Niemiec, które zostały aresztowane na południowej autostradzie podczas G7.
Pamiętamy o towarzyszkach z Hamburga.

(tłumaczenie z Anarchists Worldwide)

Powstanie w Zachodniej Papui: Podpalone kolonialne budynki rządowe, uwolnieni więźniowie

29.08.19: Tysiące protestujących wyszło na ulice w Jayapurze, (stolicy prowincji) domagając się zakończenia rasizmu wymierzonego we Zachodnio-Papuańczyków w Indonezji, oraz całkowitej niezależności od Indonezyjskiej okupacji. Siły obrony zaatakowały tłum gazem łzawiącym i gumowymi pociskami. Demonstrujący zemścili się na nich, rzucając kamieniami, podkładali też ogień pod samochody i budynki.

Raporty z Twittera wskazują na to, że kilka rządowych budynków np. biuro akcyzowe i rząd celny, stało się celem ataku. Więzienie Abepura, znane z tego że przetrzymywano w nim Zachodnio-Papuaskich więźniów politycznych, było jednym z podpalonych tego dnia budynków. Wielu więźniom udało się uciec.

Zaatakowano również główną siedzibę (kontrolowanego przez rząd Indonezji) dostawcy internetu Telkomsel. Podpalono posterunek policji oraz auto lokalnego szefa wojska. Były raporty, mówiące o tym że flaga niezależnego ruchu Morning Star (Bintang Kejora), powiewa z biura gubernatora, a protestujący okupują budynek. Continue reading Powstanie w Zachodniej Papui: Podpalone kolonialne budynki rządowe, uwolnieni więźniowie

Madryt, Hiszpania: Spalenie auta agencji nieruchomości w odpowiedzi na eksmisje oraz w solidarności z Anną i Silvią

“Rankiem, 5 lipca auto należące do agencji nieruchomości stanęło w płomieniach. Akcja była swoistą odpowiedzią na mające miejsce konkretnie w dzielnicy Carabanchel oraz w całym mieście fale eksmisji. Ataki w formie eksmisji nie mogą pozostać bez anonimowych odpowiedzi, z komunikatem lub bez, bezpośrednio celujących w źródło interesów geszefciarzy i państwa. Niech akcja bezpośrednia wysieje swoje ziarno wszędzie!

Ten skromny atak jest również wyrazem solidarności wobec Anny i Silvii, które wciąż utrzymują swoją walkę z systemem więziennym.

Niech żyje anarchia.

Pospisujemy się: jacyś wandale nie do schwytania”

(źródło: Contra Madriz tłumaczenie z Anarchists Worldwide)

Francja, Liancourt: Spalenie trzech aut służby więziennej dzień po proteście osadzonych

4 lipca, w środku nocy, dzień po protestach więźniów, podłożono ogień pod trzy prywatne auta na parkingu samochodowym pod zakładem karnym, należące do urzędników placówki. Trzech sprawców wspięło się na płot, rzuciło bomby dymne i dokonało podpalenia nie będąc schwytanym.

Dzień wcześniej, około czterdziestu więźniów odmówiło powrotu do swoich budynków przez około godzinę. Protesty za które niektórzy oberwą, były spowodowane pojawieniem się sprzeciwu wobec ciągłych przeniesień osadzonych między celami.

W obliczu wzrastającej samowolki i pełnemu okrucieństwa traktowaniu więźniów, akcja bezpośrednia przeprowadzona przez rewolucjonistów na zewnątrz zakładu karnego może wesprzeć wewnętrzną rebelię więzienną.

(źródło: anarchistsworldwide )

 

Niemcy, Podpalenie czterech porsche SUV

“16 czerwca 2019 podpaliliśmy cztery (całkowicie nowe) Porsche Cayennes klasy premium (550 KM, 180000 euro za sztukę) na terenie centrum Porsche w Kolonii-Ehrenfeld. Każdego poranku około 3,5 tonowe auta zawożą ledwie 35 kilogramowe dzieci pod drzwi naszych szkół. To musi się skończyć, koniec SUVów powinien dać się odczuć!

Nasz świat jest w płomieniach, ale oni to ignorują. Więc spróbujmy zwrócić ich uwagę poprzez dopalenia ich drogich aut.

1) Zasady życia dorosłych namawiają nas jako młody ruch do wysuwania krytycznych wniosków nie tylko na problemy klimatyczne ale również, by koncentrować swoje zmagania wokół różnych sposobów zachowania i ochrony tego, co jest jeszcze naturalne.

2) Dorośli są również zagrożeni zrozumieniem naszego “zaangażowania”, i będą starali się złagodzić konflikty, tak by móc pozostać jak najdalej od nich i je ignorować. Ale nasza troska o planetę nie toleruje żadnej ignorancji ani żadnych opóźnień! Nie wynika to z naszej „młodzieńczej” niecierpliwości, ale z praw globalnego ocieplenia spowodowanego przez człowieka. Twoja „uwaga” na nasze obawy jest zatem częścią problemu, a nie częścią rozwiązania!

Rozpatrując te fakty możemy zaproponować kilka praktycznych sugestii:

Nawołujemy was do niszczenia tak wielu SUVów jak jest to możliwe ( nie ważne jak, czy przebijając opony, podkładając bombę, wybijając okna czy po prostu podpalając). Chcemy by te konkretne działania były pokojową odpowiedzią na niszczycielskie działania emisji CO2 przez ludzi. Mówiąc innymi słowy, zapewniamy że żaden człowiek nie odniesie szkody cielesnej podczas ataków na auta.

Od dawna dyskutowaliśmy, czy te działania (poza zamierzonym szkodliwym efektem politycznym) będą szkodliwe, choćby dla klimatu i obliczyliśmy, że przedwczesne zniszczenie przeciętnego SUV-a po zastąpieniu małym, oszczędnym samochodem, z uwzględnieniem kosztów energii w przypadku produkcji pojazdów będzie mieć pozytywny wynik, jeżeli SUV miał przewidywaną żywotność co najmniej przez kolejne 4 lata w chwili jego zniszczenia. Uwzględniliśmy również (szacunkowe) szkodliwe dla klimatu emisje podczas podpalania SUV-a.

Kolejny sukces klimatyczny tego działania ma miejsce, gdy istnieje efekt edukacyjny w sąsiedztwie i poza nim. Dlatego uważamy za niezwykle ważne, aby rozpropagować społeczeństwu te działania w celu ochrony klimatu (ale oczywiście anonimowo!). Aby osiągnąć nasze cele społecznie akceptowalne, proponujemy skupić się na kosztujących 50000 euro i droższych SUV.

Aby wiarygodnie reprezentować nasze słowa, podpaliliśmy cztery świeżo wyprodukowane samochody SUV, wieczorem 16 czerwca w Porsche Center w Kolonii-Ehrenfeld. Nienawidzimy waszych SUV-ów!  To musi się skończyć! Dzięki naszej pierwszej małej akcji, prosimy o ignorowanie tego że wykraczają poza granice legalizmu.

(S)elbstbewusst – pewny siebie

(U)nerschrocken – nieposkromiony

(V)ehement – gwałtowny

-Zdecydowane i konkretne akcje teraz!

-Niech koniec SUVów będzie odczuwalny

“Jesteśmy odpowiedzialni nie tylko za to co zrobiliśmy, lecz również za to czego nie zrobiliśmy” – Molière

Każdy dzień i noc dla przyszłości. “

Ateny, oświadczenie o podpaleniu Eurobanku

Nauczono nas, że wszystko jest towarem, wszystko można zamienić w towar. Nie rozumiemy przekazu podprogowego historii: że my jesteśmy również towarem. Odrzuciliśmy niewolnictwo jako dla naszej najwyższej wolności. Nie czuliśmy, jak fale historii rzeźbią naszą skórę, nie czuliśmy, że żyletki ekonomii politycznej gonią nasz ruch. Poznaliśmy dyscyplinę naszych czasów, w których dominująca narracja chce, abyśmy produkowali i konsumowali maszyny, które same chcą mieć monopol na decyzje o tym, co wchodzi w gre, a co jest wykluczone przez “normatywność”. Dominująca narracja dominującego “świata”, pozostawia na nas krwawe ślady każdego dnia, prowadzi do złamania jednostki, karmi ją uciskiem i nerwicą, zabijając jej każde pragnienie i witalność, by użyte było do eksperymentowania i zastąpione mikro-rywalizacją i intrygą, tuszując poczucie nicości w sercu.

Jeśli towar jest jedynym prawdziwym warunkiem rozwoju historii, i jeśli pieniądz również jest towarem, to bank jako świątynia pieniądza jest (naszym)stałym celem. O świcie 19 maja dopuściliśmy się podpalenia Eurobanku w alei Athinon, w Chaidari.

Wewnątrz wielkiej pustyni odosobnienia, wybieramy organizowanie się anarchistycznie, wybieramy akcję bezpośrednią. Wybieramy pozycję walczącego (a nie uległego) w okopach wojny społecznej, przeciwko techno-industrialnemu światu, który jak pająk rozwleka swoje siatki w każdym rogu, skłaniając ludzi do nieszczerych uśmiechów za którymi kryje się ogromne przeciążenie jednostki. Post-modernistyczny dystopiczny raj  jest zobrazowaniem gnicia każdej osobistej ludzkiej godności, a komfort jednostki wzrasta tylko wraz z jej nietolerancją podczas tego gnicia. Jesteśmy jak mrówka patrząca prosto w oczy potwora, mamy zamiar kolektywizować dobra, organizować się i atakować. Chcemy stworzyć między sobą nowe formy więzi bazujące na szczęściu zarówno indywidualnym, co grupowym w tym samym czasie. Relacje oparte na wspólnym szacunku i zrozumieniu. Relacje które są niebezpieczne dla autorytarnego świata który nas ciemięży. Zarówno prowadzenie wojny co zawieranie nowych więzi jest teraz bardzo istotne.

Z pozycji osoby walczącej, nasza solidarność wobec rewolucjonistów\ek oraz insurekcjonistów\ek dookoła świata nie może pozostać niezauważona. Nasza wieczna i niezniszczalna pamięć o poległych towarzyszach i towarzyszkach nie może być pominięta. Nasze ciepłe pozdrowienia dla wszystkich tych walczących, którzy zaakceptowali ciężar odpowiedzialności za swoje wybory z konsekwencjami i godnością, nie powinny być pominięte. Continue reading Ateny, oświadczenie o podpaleniu Eurobanku

Ateny, Grecja: Seria podpaleń w solidarności z Dimitrisem Kofontinasem

Moc solidarności dla D. Kofontinasa.

"Możemy się nie znać, ale mamy takie same marzenia, wspólne walki, podobne ścieżki kreowania życia, czuję że poruszamy się w tym samym czasie i miejscu, na tej samej ścieżce wiodącej do wyzwolonej przyszłości"-Dimitris Koufontinas

Więzień polityczny, Dimitris, odbywał strajk głodowy od 2 maja, demonstrował jasno, że istnieje opresja wobec politycznych przeciwników państwa i kapitału w formie blokowania możliwości przepustek. Przez tyle dni, rząd i partyjna opozycja, osoby autorytecie sądowym i politycznym, media, a nawet ambasady po trochu zabijały Dimitrisa Kofontinasa. Chcieli go zabić, bo byli przerażeni. Lecz nie bali się jego psychiki, tylko tego co reprezentował sobą jako wojownik.

Przerażało ich, że odmówił klęczenia, że nie błagał, że radośnie nie oferował swoich pleców czekając na biczowanie. Continue reading Ateny, Grecja: Seria podpaleń w solidarności z Dimitrisem Kofontinasem

Ateny, Grecja: Podpalenie ministerstwa kultury za gentryfikację Exarchii

Rano, 19 kwietnia 2019 grupa posługująca się imieniem zabitego miesiąc wcześniej studenta Mahira Mete Kula* dokonała podpalenia Ministerstwa Kultury na Exarchii. Skłot mieszkalny migrantów Clandestina, na którym dokonano ewikcji dzień wcześniej porankiem, jest własnością tego ministerstwa. Tego samego dnia co Clandestina, 18 kwietnia policja dokonała ewikcji anarcho-feministycznego skłotu Cyclopi, a kilka dni wcześniej skłotu migrantów Azadi, skłotu New Babylon oraz skłotu Arachovis 44.

W Exarchii szaleje okropna gentryfikacja, demolowanie i zamykanie skłotów, zabranianie anty-autorytarnych wydarzeń na Strefi, pojawiająca się wszędzie dewelopersko-turystyczna firma Airbnb, budująca się stacja metro, gwałtownie rozprzestrzeniający się “zielony ekonomizm”, policja która stale patroluje okolicę, czyli wszystkie symptomy “niewidocznej” wojny, którą deklarowało państwo i kapitalizm.

W sieci metropolii najbardziej totalitarne zwyczaje są wyrażane poprzez relacje między ludźmi. Jedynym celem jest gromadzenie kapitału z każdego modelu produkcji i każdego modelu “postępowej” konsumpcji. Oczywiście Exarchia nie mogła być pominięta w planach władz. Kapitalistyczna inwazja to wojna. Wojna przeciwko ludziom, których nie uważa się za produktywnych i nadających się do wykorzystania, takich jak migranci bez dokumentów, „nielegalni” sprzedawcy uliczni, wywłaszczyciele i osoby używające substancji. Poprzez ukazywanie własnej solidarności grupa staje po jednej ze stron tej wojny, by wspierać ciemiężonych. Żaden atak ani ewikcja nie zostanie bez odpowiedzi grupy.

 Anarchiści starają się dobrze poznać z uchodźcami i migrantami na Exarchii i wszędzie dookoła. Chcą zjednoczyć się z dziką młodzieżą. Ponieważ jeśli nie stworzą więzi z multi-kulturowym proletariatem, jak mogliby mówić o wspólnym wyzwoleniu?

Od wspólnego spędzania czasu, skłotowania budynków, wspólnych zamieszek, wywłaszczania bogactwa metropolii, rozmawiania o problemach, rozwijania myśli i sposobu działania, do ucieczki od wszelkich dogmatów i odcięcia się od narzuconego schematu życia, do obiektywnego krytycyzmu. Bądźmy ludźmi, którzy nie będą figurami w historii, lecz tymi co ją piszą. Nie urodziliśmy się jako „doskonali” antyautorytarni ludzie i nie mamy takich żądań od nikogo. Podczas walki pogłębia się wrażliwość i wiedza.

*grupa “Mahir Mete Kul”

*Mahir Mete Kul był studentem i komunistą pochodzącym z Turcji, który został zabity 24/3/2019, mając 22 lata, przez próbę ucieczki przed terrorem Erdogana używając dmuchanego pontonu. Przez członkostwo w “Revolutionary Youth”, został natychmiast wtrącony do więzienia na 10 miesięcy, był torturowany a następnie, po odsiadce zabroniono mu przekraczać granic kraju. Wyrzucono go z uniwersytetu a cała rodzina została pod kontrolą władzy. Jego starania o lesze życie legły w gruzach. Władza zabiła Mahira. Nie zapomnimy, nie przebaczymy. Szacunek pamięci – Wsparcie jego rodziny i towarzyszy.