Tag Archives: Grupy Autonomiczne

Brema, Niemcy: Głosujemy na atak!

Brema, terytorium niemieckie: W nocy przed wyborami (land Brema i wybory w UE) doszło do starć między protestującymi a policją oraz do kilku ataków na komisariat policji. Poniżej przedstawiamy oświadczenie Grup Autonomicznych. Według gliniarzy kilku z nich zostało rannych. Ogłosili oni również, że uruchomili specjalną grupę zadaniową do zbadania i odnalezienia napastników…

Brema, Niemcy: Głosujemy na atak!

Zamieszki i piłka nożna tuż za rogiem: palenie opon, rzucanie kamieniami i butelkami w gliniarzy i roztrzaskiwanie okien.

Ataki na policyjną infrastrukturę za pomocą farby, kamieni i butelek:

Komisariat na Wall

Komisariat w Gröpelingen

Komisariat w Woltmershausen

„Policja musi ponownie stać się najpotężniejszą rodziną w Bremie!”

(FDP Brema, kampania wyborcza z 2019 r.)

Aparat policyjny może działać na różne sposoby. Z jednej strony jako stałe zagrożenie dla ludności. Jako potencjalna konsekwencja naruszenia prawa, buntu, długu lub niedbalstwa, środki policyjne są stale obecne. Ponieważ ludzie płacą w supermarkecie, tolerują wyższe czynsze lub pozwalają się upokorzyć w pracy szefom – wszystko to nie dzieje się tylko z powodu uwarunkowań, ale ponieważ materialna przemoc zagraża w tle i może uderzyć w dowolnym momencie.

Wszędzie tam, gdzie dyscyplina, wyuczone posłuszeństwo i neoliberalny rozwój miast nie są wystarczające, by wywołać zachowanie zgodne z zasadami, policja i urząd regulacji działają poprzez bezpośrednie i codzienne środki egzekwowania. Poprzez masową obecność i koncepcje zerowej tolerancji należy konsekwentnie zapobiegać dewiacyjnym zachowaniom, a przestępcy mają zostać wydaleni z wizerunku miasta w perspektywie średnioterminowej. Dokładnie tak jest w dzielnicy Bremy. Tutaj policja nie działa jako zagrożenie w tle, ale jako bezpośrednia zasada porządku. Z powierzchownym celem powstrzymania nielegalnego używania narkotyków czarnoskórzy są arbitralnie kontrolowani, nękani i poniżani. W celu powstrzymania naruszeń prawa, duży kontyngent gliniarzy zostaje zebrany przy najmniejszym znaku protestu. W celu utrzymania ruchu i imprezowania w sposób wolny i szczęśliwy, piłki są zbierane na podwórkach, a ludzie są przeszukiwani, tylko po to, aby zapobiec wieczornemu meczowi piłki nożnej na skrzyżowaniu.

Dlaczego atakować policję?

Jeśli chcemy kwestionować panujące w sąsiedztwie warunki własności, dyskryminację rasową lub struktury patriarchalne, nie możemy uniknąć konfrontacji z władzą państwa zbrojnego. Zamiast dostosowywać nasze formy protestu do wszechobecności policji, oswajania i ograniczania się do legalnego wyrażenia, wybraliśmy atak. Zamiast doświadczenia codziennego bezsilności, wybraliśmy kilka krótkich chwil ofensywy. Każdy uciekający policjant, każdy zniszczony pojazd policyjny i każdy zaatakowany posterunek policji na pewien czas wywoła uśmiech na naszych ustach.

Jednak zamieszki nie obejmują całej panoramy naszego wyobrażenia o tym, jak możemy wstrząsnąć tym światem, ale są wyrazem idei, które są przeżywane każdego dnia także w innych formach.

Wieczór przed wyborami był właściwym momentem, by przypomnieć nam i reszcie miasta, że radykalne ruchy społeczne zawsze walczyły na ulicach. Jak dotąd policja stanęła na drodze każdej sprawie emancypacyjnej. Bezsilność wobec państwa i gospodarki może zostać pokonana tylko dzięki własnym działaniom. A kamień trafia w rządzący porządek lepiej niż jakakolwiek karta do głosowania.

Za wyzwolone społeczeństwo! Za insurekcyjną perspektywę!

Autonomous groups, Bremen, May 26, 2019

(tłumaczenie z Enough14)

Berlin, Niemcy: Atak na biuro lewicowej partii “Die Linke”

Otrzymano 06/05/2019:

Atak na biuro lewackiej partii „Die Linke“ – Solidarność ze skłotersami w Atenach i Berlinie

Późnym sobotnim wieczorem, 4 maja, dokonaliśmy ataku przy użyciu kamieni na front biura Sebastiana Schlüsselburga, członka Komisji Sprawiedliwości, i komisji dotyczącej działania tajnej policji oraz parlamentarzysty „Die Linke” w dzielnicy Berlin-Lichtenberg. Większość okien została rozbita.

To nasza bezpośrednia odpowiedź na najnowsze wydarzenia, za które odpowiedzialni są polityczni przedstawiciele czystego wręcz społecznego-darwinizmu. Najpierw należy wspomnieć o głosowaniu w parlamencie okręgu Lichtenberg na plan budowy głupiego parku wodnego w zatoce Rummelsburg, co jest kolejnym projektem dla miasta bogatych i turystów. Obejmuje to eksmisję osób bezdomnych, które zeskłotowały namiotami obszar w zatoce. Widać wyraźnie, jaką rolę odgrywają w tym procesie partie lewicowe. Po ich zwyczajnym pustosłowie i podejściu do wszelkiego oporu, ostatecznie wszyscy z nich głosowali za budową.

Ale nasz atak był także zemstą za zniszczenie małych chatek na Mariannenplatz w Kreuzbergu, co sprawiło, że ich mieszkańcy stali się bezdomni. Wyobraźcie sobie że, jedynym powodem tej gwałtownej eksmisji było stworzenie miejsca dla „Die Linke” podczas prorządowego festiwalu „Myfest” 1 maja w Kreuzbergu.

W końcu poświęcamy nasz atak wszystkim stawiającym opór na ateńskich polach bitewnych, gdzie Syriza, siostrzana partia „Die Linke”, konfrontuje się z samoorganizującymi się i walczącymi społecznościami, wzmagając fale eksmisji przeciwko squatom, zwłaszcza tym, służącym za schronienie dla imigrantów. W piątek jeden z eksmitowanych skłotów, Bouboulinas 42, został odzyskany z rąk państwa. (https://athens.indymedia.org/post/1597546)

Gdy państwo i kapitaliści idą ramię w ramię, wspólna walka o wolność z naszymi przyjaciółmi z Grecji i wszędzie jest koniecznością.

(źródło Deutschland Indymedia, tłumaczenie z Mpalothia)

Niemcy: Ataki w solidarności z Rożawą i Liebig 34

Autonome Gruppen (grupa autonomiczna) „Soledad Casilda Hernáez Vargas” wzięła odpowiedzialność za serię ataków Berlinie solidarnie z rewolucją w Rożawe i anarcho-queerowo-feministycznym squatem Liebig 34, który został zagrożony ewikcją.

W dniach 14 i 15 stycznia przeprowadzono podpalenia samochodów należących do ThyssenKrupp i DB Schenker, firm zarabiających tureckiej agresji na Rożawę. 16 stycznia podpalono ciężarówkę należącą do Dr.House, firmy należącej do kapitalisty Gijory Padovicza, który nęka najemców i lokatorów. 21 stycznia podpalono służbowy samochód Wisaga, firmy ochroniarskiej, która bierze udział w dyslokacji bezdomnych na rzecz inwestycji Padovicza.

Poniżej znajdują się fragmenty z oświadczenia:

Jeśli wygraliśmy cokolwiek podczas ostatnich lat buntu przeciwko miastu bogatych, to jest to odwaga do walki. A także zapewnienie, że autonomiczni aktywiści stoją ramię w ramię z wieloma innymi, którzy znajdują się w tak niepewnej sytuacji. Obok siebie, na przykład, z wieloma berlińskimi najemcami. Albo z ludnością Rożawy. Zawsze mamy wybór: asymilacja lub spisek…

Idea walki z państwem poprzez przemoc i tworzenie miejsc i czasów wolności jest jednak częścią naszej strategii. Uszkodzenie (materialne) jest konieczne jako instrument strachu w Häuserkampf [dosłownie „walka domów”, historyczna walka miejska, głównie dotycząca skłotów), siejąc niepokój na terytoriach państwa…

Opowiadamy się za cierpliwym, prawdziwie rewolucyjnym stanem umysłu, który uwewnętrznia powstanie i bunt i praktykuje go codziennie. Dlatego krytykujemy harmonizację grup bojowników (w języku niemieckim słowo „działacz” oznacza praktykę działań bezpośrednich) do polityki wezwań i kampanii, to błąd jeśli zatrzyma się walkę bez powodu i nie ma podstawy do kontynuowania praktyki, tak było w przypadku Fight4Afrin, kiedy bitwy w Kurdystanie trwają codziennie.

Bierzemy udział w permanentnym ataku na wrogów wolności, niezależnie od logiki wojskowej, takich jak uspokojenie Turcji przez obecność wojsk amerykańskich lub okrągłe stoły polityczne. Cała nasza solidarność skierowana jest do mieszkańców Rożawy…

16 stycznia 2019 r. atakiem na ciężarówkę z floty pojazdów Dr.House’a, przedstawiamy propozycję zintensyfikowania walki z Padoviczem, masowo atakując jego firmy i jego własność… Kiedy Liebig 34 zostanie zaatakowany, my zalecamy reakcje prowadzące do znacznych szkód materialnych…

Z atakami na pojazdy ThyssenKrupp (14 stycznia w Prenzlauer Berg [dzielnica w Berlinie]), jednym z DB Schenker (15 stycznia w Lichtenberg [inna dzielnica w Berlinie]) i jednym z Wisag (21 stycznia w Lichtenberg), wzywamy do wzajemnego wzmocnienia się w wymianie odniesień między globalnymi walkami społecznymi i do tego by nie utknąć w tak zwanych podziałach. ThyssenKrupp i DB Schenker zostali zaatakowani jako spekulanci agresji tureckiej w Rożawie; firma ochroniarska Wisag bierze udział w dyslokacji bezdomnych w Rummelsburger Bucht na rzecz inwestycji Padovicza

Słowo solidarności i zbieżności walk realizuje się w praktyce tylko poprzez wyrażanie się w radykalności między nami a stosunkami dominującego porządku. Reżimy autorytarne muszą obawiać się gniewu ludzi; elity muszą obawiać się naszych ulic; ich własność spłonie w ogniu!

Za zbieżność walk!

Padovicz… z naszych ulic!

Solidarność z Rożawą!

Zbudujmy przestrzenie wolności i wspólnie je brońmy!

Autonomiczna Grupa – komórka “Soledad Casilda Hernáez Vargas”

(źródło Deutschland Indymedia, tłumaczenie z Mpalothia)

Berlin, Niemcy: Wojna wojnie! Podpalenie siedziby thing-tanku polityki zagranicznej

Bierzemy odpowiedzialność za urządzenie zapalające, które podłożyliśmy przed budynkiem Niemieckiego Stowarzyszenia Polityki Zagranicznej (DGAP) w Drake-/Rauchstraße (Tiergarten) nocą 21.08.18

13 litrów mieszaniny oleju i benzyny ma być początkiem końca niezachwianej egzystencji DGAP jako doradcy Niemieckiego społeczeństwa wojny.

Od początku tego roku, wzdłuż całego terytorium Niemiec nasiliły się ataki na przemysł wojenny, jego beneficjentów i finansistów. Dołączamy się do tej walki i niech przemówi za nas ogień. Walka zaczyna się tutaj! Wojna wojnie!

Wojna, swój początek ma w kuluarach polityki. Wojna zaczyna się wszędzie tam, gdzie ludzie odrzucają swoją empatię, aby czerpać zysk z globalnego nieszczęścia. W przemyśle wojennym, thinktankach naukowych. W bezosobowej administracji i biurokracji, w formie umundurowanych niewolników, którzy otrzymują i wykonują rozkazy zgodnie ze stopniem i przynależnością do władzy. Wojna zaczyna się między ludźmi, kiedy konkurencja i aspiracje do władzy wygrywają z solidarnością i nieskrępowanym rozwojem jednostki.

Bezpieczeństwo Niemieckie – Zysk z wojny.

Poprzez wybór DGAP jako celu dla naszego urządzenia zapalającego, ujawiniamy ideologicznych architektów Niemieckiej i Europejskiej hegemonii politycznej, naukowców i prowodyrów istniejącego dogmatu bezpieczeństwa, którzy toczą wojnę zarówno z jak i u boku siewców wojny naszymi wrogami. To co twierdzą w kwestiach bezpieczeństwa, nie ma nic wspólnego z naszym bezpieczeństwem. Ich polityka zewnętrzna jest polityką porządku. A ich porządek potrzebuje czołgów aby tłumić powstania i floty, przeciw niezatapialnym łodziom. Ich porządek buduje mury wokół uciśnionych i wciąż pracuje na powiększenie skali cierpienia.

I właśnie te, uwikłane w sieć władzy, think tanki, z ich mniej lub bardziej niewidzialną pracą nad dyskursem, muszą zostać wzięte pod uwagę, obok istniejących państwowych instytucji wojennych i producentów broni.

Think tanki, fundacje i instytucje, stojące na styku przemysłu, nauki i polityki, wypełniają swoją elementarną funkcję egzekwowania aparatu władzy poprzez ich znaczący wpływ na koordynację rozwoju wdrażania strategii i celów państwa. W ich skład wchodzą prezesi niemieckich firm zbrojeniowych, politycy i elity gospodarcze kraju.

Pod przykrywką nauki i działań charytatywnych również DGAP działa na rzecz umocnienia  obecnych i przyszłych decydentów politycznych, ekonomicznych i wojskowych w celu dbania o niemiecki interes i stabilną pozycję na umiędzynarodowionych rynkach. Fakt, że w polityce zagranicznej, cele i strategie ekonomiczne, polityczne i wojskowe nie funkcjonują rodzielone, tylko są ze sobą zbieżne, również odsłania listę sponsorów think tanku: Airbus, Rheinmetall i Thyssen Krupp i im tylko znani finansiści.

Jednak potrzebne jest więcej niż okazjonalne podłożenie urządzenie zapalającego, aby odnieść sukces w przemianie pokoju narodów wojny w niepokój odpowiedzialnych osób, panowanie nad ludźmi w ich nieopanowane idee i działania. I tak nasze działanie powinno być rozumiane tylko jako inny punkt wyjścia dla wojowniczej organizacji, która sama twierdzi, że musi rozwinąć ciągłość działań, aby móc zapewnić sobie nie tylko widoczność, ale później również efektywność.

Rok po szczycie G20 w Hamburgu i prawie dwa lata od pierwszych ataków aspirujących do bycia przygotowaniem do ogólnoeuropejskiej bojowej kampanii, odkrywamy, że możemy rozszerzyć cel i zakres ciągłej teoretycznej debaty na wiele sposobów. Tu i tam iskrzy, ale to nie wystarczy.

Praktyka bojowa, Afrin i solidarność

Poprawa i wzmożenie akcji zbrojnych po szczycie G20 miało miejsce zwłaszcza w kontekście faszystowskiego ataku reżimu Tureckiego na Afrin. Wezwania do walki takie jak fight4afrin porwały do walki autonomiczne komórki i dowódców zemsty, aby wspomóc obronę Afrin wewnątrz metropolii Europy nie tylko za pomocą demonstracji, ale też militarnie.

My również jesteśmy częścią tego ruchu, ponieważ agresja Tureckich grup Muzłumańskich takich jak IS, i AL-Nusra na pozostałościach FSA (wolnej armii Syryjskiej) pokazuje mordercze konsekwencje polityki i przemysłu bezpieczeństwa, będącej częścią dzisiejszego układu władzy. Zawsze gotowego zniszczyć każde starania ludzi o życie w wolności i godności. Jesteśmy częścią ruchu, ponieważ projekt Rożawa, w swojej analizie kapitalistycznego społeczeństwa i rozwoju myśli emancypacyjnej, ma nasze pełne wsparcie i sympatię.

Czujemy więź z Kurdyjskimi partyzantami. Nie chcemy jednak przenosić na nich swoich nadziei i celów, ryzykując tym samym pozostanie jedynie w roli udzielania pasywnego wsparcia. Solidarność oznacza wspólną walkę, ale nie zapomnienie naszych własnych celów i oddanie się bezkrytycznie działaniom innych. Spłaszczyłoby to pojęcie solidarności i spowodowało, że nie rozpoznalibyśmy ryzyka i złożoności sytuacji

W efekcie porzucilibyśmy poniekąd swoją pozycje. Nasze projekty, motywacje i cele, zostałyby zniekształcone, między innymi przyjmując kompletnie punkty widzenia projektu Kurdyjskiego (wrażenie, które odnieśliśmy w wyniku wezwania “Afrin is everywhere” podpisanego przez “autonomiczne grupy”). Musimy pamiętać, że sukces lub porażka naszych własnych działań będzie oceniany tylko przez pryzmat rozwoju sytuacji lokalnej.

Continue reading Berlin, Niemcy: Wojna wojnie! Podpalenie siedziby thing-tanku polityki zagranicznej