Tag Archives: Syria

Niemcy: TagX! Berlin musi spłonąć! Chronologia oporu.

Erdogan – bezpański pies z Bosforu – przyjedzie do Berlina 29 września i zostanie usankcjonowanym przez niemiecki rząd terrorystą. Podżegacze wojenni i faszyści spotkają się, aby rozwiązać dalsze kwestię dotyczące “problemu uchodźców”. Podczas gdy przemysł zbrojeniowy otwiera szampany, a Republika Federalna Niemiec zapewnia eksport broni warty miliardy, w tej wojnie ginie niezliczona ilość ludzi. To jest powód, dla którego musimy zakłócać, sabotować i atakować tę wizytę państwową. Nie wszyscy z nas stają wobec tego zniszczenia bezużyteczni. Nasze oznaki gniewu i oporu dotarły także do naszych międzynarodowych towarzyszy, którzy będą walczyć z nami w dniu, w którym faszyści przybywają do Niemiec. Ramię ramię w ramię przeciwko faszyzmowi! Precz z Erdoganem i jego faszystowskimi współpracownikami! Za wolność!

Od początku “ofensywy Afrin” doszło do 100 ataków przeciwko faszyzmowi turecko-niemieckiemu i ich spekulantom:

21/01/2018 Kassel atak farbą na meczet MHP
22/01/2018 Lipsk farba i kamienie w siedzibę DITIB
22/01/2018 Minden farba i kamienie w siedzibę DITIB
23/01/2018 Heilbronn podpalenie samochodu, należącego do tureckiego faszysty
24/01/2018 Hanower atak na samochód UEDT
25/01/2018 Stade farba i kamienie w siedzibę DITIB
25/01/2018 Lipsk rozbicie okien w biurze SPD
26/01/2018 Offenbach wybicie szyb i farba na meczecie MHP
26/01/2018 Hamburg farba w środku biura SPD
26/01/2018 Stuttgart farba na przybytku tureckiego faszysty
26/01/2018 Frankfurt/Main farba na siedzibie DITIB
27/01/2018 Leipzig rozbicie okien w siedzibie SPD
29/01/2018 Stuttgart farba na siedzibie SPD
29/01/2018 Stuttgart bomby z farbą na turecki konsulat
29/01/2018 Lipsk kamienie w komisariat
31/01/2018 Stuttgart farba na siedzibie CDU
31/01/2018 Akwizgran wybicie szyb i farba na meczecie DITIB
02/02/2018 Lipsk farba na biurze ministerstwa sprawiedliwości
06/02/2018 Frankfurt/Main podpalenie auta ThyssenKrupp
09/02/2018 Koblencja farba na biurze SPD
15/02/2018 Mainz farba na dwóch meczetach ATIB
16/02/2018 Monachium farba na domu członka „German Atlantic Company“
17/02/2018 Hanower farba na głównej siedzibie CDU
19/02/2018 Berlin podpalenie vana DITIB
19/02/2018 Brema podpalenie mienia firmy OHB kolaborującej z armią
19/02/2018 Drezno zniszczenie szyb w biurze SPD
21/02/2018 Monachium kamienie i farba w budynek Commerzbanku
21/02/2018 Darmstadt farba head office
24/02/2018 Heilbronn atak kamieniami w miejscu zgromadzeń tureckich faszystów
27/02/2018 Berlin atak bombami z farbą na turecką ambasadę
29/02/2018 Lipsk farba na komisariacie
01/03/2018 Lipsk wybicie szyb i farba na oddziałach Deutsche Bank, Commerzbank and Allianz
06/03/2018 Berlin atak kamieniami w kawiarnie tureckich faszystów
07/03/2018 Berlin podpalenie samochodu zwolennika Erdogana
09/03/2018 Hamburg podpalenie samochodu tureckiego faszysty
09/03/2018 Heilbronn atak mołotowami przeciwko organizacji Millî Görüş
10/03/2018 Hamburg spontaniczne demo i atak kamieniami na turecki konsulat
11/03/2018 atak BotNetowy na stronę AKP
11/03/2018 Berlin atak mołotowami na budynek DITIB
11/03/2018 Stuttgart atak kamieniami na turecki supermarket
11/03/2018 Meschede atak mołotowami na budynek MHP
11/03/2018 Itzehoe kamienie w meczet DITIB mosque i podpalenie tureckiego supermarketu
12/03/2018 Monachium kamienie w turecką kawiarnie
12/03/2018 Berlin kamienie w Pieburg Ltd
12/03/2018 Ahlen podpalenie budynku DITIB
12/03/2018 Hamburg farba i wybite szyby w placówce Commerzbank
12/03/2018 Gütersloh atak na salon samochodowy
12/03/2018 Kassel atak na miejsce spotkań ATIB i komisariat
13/03/2018 Berlin podpalenie samochodu ThyssenKrupp
13/03/2018 kamienie w biura Bundeswehry i CDU
13/03/2018 Darmstadt farba na dwóch tureckich supermarketach
13/03/2018 Hamburg farba i kamienie w turecką restaurację
13/03/2018 Hamburg wybicie szyb w biurze SPD
13/03/2018 Hanower podpalenie dwóch tureckich sklepów
13/03/2018 Berlin kamienie w siedzibę Commerzbank
13/03/2018 Soltau podpalenie dwóch samochodów Bundeswehry
14/03/2018 Marburg atak na siedziby SPD i CDU
14/03/2018 Kolonia atak przeciwko TGB
15/03/2018 Frankfurt/Main atak na dom lobbysty NATO
16/03/2018 Berlin wybite szyby w biurze Allianz
18/03/2018 Hamburg atak kamieniami i butelkami na policje podczas dema
18/03/2018 Berlin atak na Commerzbank
19/03/2018 Hamburg sabotaż torów należących do Rheinmetall na trasie do Hanoweru
19/03/2018 Hamburg akcja przeciwko policji i tureckim faszystom
19/03/2018 Berlin wybicie szyb w kilku placówkach Commertzbanku
19/03/2018 Ulm podpalenie meczetu Milli Görüs
19/03/2018 Eschede podpalenie trakcji kolejowych
21/03/2018 Lipsk wybite szyby w Deutsche Bank
21/03/2018 Berlin wybicie szyb w biurze ThyssenKrupp
21/03/2018 Kassel spalenie samochodu tureckiego faszysty
22/03/2018 Magdeburg wpierdol
24/03/2018 Lipsk farba na budynku Deutsche Bank
25/03/2018 Kassel podpalenie miejsca zebrań tureckich faszystów
26/03/2018 Berlin podpalenie sieci elektrycznej
26/03/2018 Osnabrück farba na knajpie MHP
27/03/2018 Lipsk podpalenie samochodów LVZ-Post
28/03/2018 Berlin podpalenie biura Istikbal (firma rządowa z Turcji)
30/03/2018 Saalfeld atak na siedzibę CDU
01/04/2018 Berlin wybite szyby w placówce Allianz
01/04/2018 Kolonia atak na biura SPD, CDU i Deutsche Bank
02/04/2018 Lipsk kamienie i farba w Commerzbank
03/04/2018 Burgdorf atak na Commerzbank
04/04/2018 Berlin główna placówka Commerzbank zaatakowana kamieniami i brukiem
04/04/2018 Mainz podpalenie supermarketu tureckiego faszysty
05/04/2018 Wiesbaden ogień w sklepie tureckiego faszysty
07/04/2018 Darmstadt ataki na organizacje ATIB, turecką agencję podróży i kebab döner prowadzony przez tureckiego faszystę
07/04/2018 Esslingen kamienie w turecki supermarket “Doğuş”
09/04/2018 Wuppertal wybicie szyb i farba na biurach SPD, CDU i FDP
10/04/2018 Berlin podpalenie samochodu ThyssenKrupp
13/04/2018 Berlin demo solidarnościowe z Afrin
13/04/2018 Drezno podpalenie samochodu ThyssenKrupp
19/04/2018 Drezno wybite szyb w Deutsche Bank
20/04/2018 Getynga farba na Commerzbanku
23/04/2018 Magdeburg banery na wiaduktach
24/04/2018 Lipsk podpalenie infrastruktury i vana firmy Siemens
25/04/2018 Berlin podpalenie ciężarówki tureckiej firmy spedycyjnej Tuğra
26/04/2018 Hamburg atak na Deutsche Bank
28/04/2018 Berlin kamienie w DITIB
29/04/2018 Berlin murale przeciwko lobby militarnemu
30/04/2018 Monachium Fire at Krauss-Maffei Wegmann (military company)
05/05/2018 Halstenbeck kamienie w wojskowego kolaboranta firmę Bohnhoff
08/05/2018 Halle atak farbą w szefa ThyssenKrupp
08/05/2018 Brema wybicie szyb i farba na siedzibie Rheinmetall
08/05/2018 Unterlüß blokada fabryki Rheinmetall podczas rocznego zebrania rady nadzorczej
10/05/2018 Hamburg kamienie w siedzibę CDU i biuro Allianz
14/05/2018 Stuttgart farba w punkcie rekrutacyjnym Bundeswehry
16/05/2018 Salzgitter podpalenie sześciu ciężarówek MAN
16/05/2018 Berlin wyświetlanie z projektora propagandy antymilitarnej na siedzibie „Przyjaciół Armii Niemieckiej“
18/05/2018 Lipsk podpalenie opony pod Deutsche Bank
30/05/2018 Lipsk wybicie szyb w placówce Allianz
01/06/2018 Drezno wybite szyby w Commerzbanku
06/06/2018 Frankfurt/Main podpalenie sześciu samochodów Deutsche Bahn
12/06/2018 Hamburg farba na siedzibie ThyssenKrupp
28/06/2018 Drezno atak na Commerzbank
03/07/2018 Berlin grafitti mobilizujące do Dnia X – wizyty Erogana
04/07/2018 Berlin kamienie w siedzibę SPD
11/07/2018 Hamburg farba i kamienie w  Deutsche Bank i Commerzbank
16/07/2018 Berlin podpalenie radiowozu i samochodu kolaborującej z armią firmy Dräger
18/07/2018 Berlin kamienie w biuro SPD
31/07/2018 Trittau fabryka Rheinmetall zaatakowana farbą
07/08/2018 Lipsk farba przeciwko DITIB
08/08/2018 Berlin podpalenie ciężarówki  kolaborującej z armią firmy DB Schenker
21/08/2018 Berlin podpalenie siedziby Thing-Tanku (DGAP)
30/08/2018 Berlin zniszczenie dwóch placówek Deutsche Banku
06/09/2018 Lipsk kamienie w Commerzbank
06/09/2018 Berlin podpalenie samochodu z turecką flagą

(źródło Barikade, tłumaczenie z 325nostate)

Pokonaj Erdogana! Zaproszenie do mobilizacji w Berlinie w dniach 28-29 września

28-29 września Erdogan odwiedzi Berlin. Wizyta ta będzie bardzo ważna dla niego, dla jego wspólników z UE i NATO oraz dla mieszkańców Turcji i Kurdystanu.

Co reprezentuje Erdogan:

  • Masowe represje wobec ludzi w Turcji: postępowcy, rewolucjoniści, związkowcy, bojownicy o ludowe wyzwolenie, feministki itp.
  • Bezpośrednie i masowe poparcie dla najbardziej brutalnych i bezwzględnych gangów islamistycznych zaangażowanych w wojnę domową w Syrii.
  • Wsparcie dla feudalnych i reakcyjnych Kurdów, szczególnie w irackim Kurdystanie.
  • Bezpośrednie ataki przeciwko Rożawie z inwazją na kanton Afrin przez armię turecką włącznie. Od tego czasu Afrin jest w rękach islamistycznych milicji (niektóre z nich pochodzą z Daesh), które terroryzują, okaleczają, torturują, oczyszczają etnicznie i mordują ludność.
  • Rosnąca obecność wojskowa w regionach irackiego Kurdystanu, takich jak Qandil, z dronami i bombowcami dostarczanymi przez USA.
  • Pojawienie się i wzrost powiązanych z AKP milicji wewnątrz tureckiej wspólnoty w Europie, mających na celu narzucenie jego reakcyjnej, patriarchalnej i szowinistycznej wizji wewnątrz tej społeczności. Prowadzi to do antykurdyjskich agend, programów i przemocy.
  • Niezliczone środki prawne (międzynarodowe nakazy aresztowania, procedury interpolacyjne, wnioski o ekstradycję) w celu prześladowania swoich przeciwników i dysydentów w Europie. Wysyłanie szwadronów śmierci na całym świecie w celu zamordowania tych przeciwników.
  • Jest jednym z najbardziej brutalnych liderów tej toksycznej, reakcyjnej szowinistycznej fali wojennej, która rośnie w Europie i Stanach Zjednoczonych.

Istnienie wyzwolonej Rożawy w północnej Syrii, zapewniającej sprawiedliwość społeczną i szacunek dla mniejszości etnicznych i religijnych oraz oferujące sprzyjające ramy dla samowyzwolenia kobiet, jest cenną rzeczywistością dla Bliskiego Wschodu, która jest zanurzona w ciemnościach dyktatur wojskowych, feudalnych lub religijnych. Ten ruch musi być obroniony. Od czasu zwycięstwa nad kalifatem Daesh, głównym zagrożeniem dla Rożawy jest teraz Erdogan.

W Turcji, pomimo masowych uwięzień, zakazów przeciwko ludowym organizacjom i krytycznym mediom, opór istnieje i musi być wspierany. Od oporu kurdyjskiego, przez zmagania nauczycieli, do represji przeciwko demonstracjom na rzecz praw osób LGBT, do rewolucyjnych partyzantów w Dersim: wszystkie te ruchy oporu określają Erdogana jako ich głównego wroga.

Wizyta Erdogana we wrześniu musi zostać pokonana. Jego wspólnicy, niezależnie od tego, czy są to państwa, korporacje czy organizacje międzynarodowe czerpiące korzyści z jego dyktatury (porozumienia dotyczące kontroli migracji, handlu bronią, rurociągu transanatolijskiego łączącego Bakur z Włochami), muszą zostać wypowiedziane i zwalczone. I musi to być zrobione przed popełnieniem nowych masakr.

International Red Help wzywa do masowego i radykalnego udziału w mobilizacjach na terenie Berlina przeciwko wizycie Erdogana. Osoby, które nie mogą podróżować, powinny podjąć lokalne inicjatywy z tej okazji. Nic nie powinno zostać zaniedbane, aby przeciwstawić się tej wizycie.

Solidarność z ludami Turcji i Kurdystanu!
Wszyscy przeciwko Erdoganowi 28-29 września!

Międzynarodowa Czerwona Pomoc

Bruksela-Zurych, 10 sierpnia 2018 r

(tłumaczenie z International Red Help)

 

Leila Al Shami: “Antyimperializm” głupców

Syryjska anarchistka Leila Al Shami przyjrzała się zarówno pro-asadowskiej lewicy, jak i ruchowi Alt-Right, który to właśnie obrał retorykę “antywojenną” na sztandary.

Zdjęcie na okładce: Neo-nazistowski livestreamer Baked Alaska filmuje siebie podczas antywojennego protestu w Południowej Kalifornii.

Ponownie obudził się zachodni ruch “antywojenny”, by zmobilizować się wokół tematu Syrii. To już trzeci raz od 2011 roku. Za pierwszym razem dotyczył sytuacji, w której Obama rozważał uderzenie w infrastrukturę wojskową Syrii (lecz tego nie zrobił) po atakach chemicznych na Ghoutę w 2013 roku, uznanych za “krok za daleko”. Drugi raz, kiedy Donald Trump nakazał atak, który uderzył w pustą bazę wojskową reżimu w odpowiedzi na chemiczne ataki na Khan Sheikhoun w 2017 roku. A dzisiaj, gdy Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Francja podejmują ograniczone działania wojskowe (precyzyjne ataki na reżimowe zasoby wojskowe i wyposażenie broni chemicznej) po użyciu broni chemicznej w Douma, gdzie zginęły co najmniej 34 osoby, w tym wiele dzieci, chroniących się w piwnicach przed bombardowaniem.

Pierwszą rzeczą, o której warto pamiętać z trzech głównych mobilizacji zachodniej lewicy “antywojennej”, jest to, że mają one niewiele wspólnego z zakończeniem wojny. Ponad pół miliona Syryjczyków zostało zabitych od 2011 roku. Zdecydowana większość przypadków cywilnych ofiar śmiertelnych to efekt użycia broni konwencjonalnej, a 94 procent tych ofiar zostało zabitych przez sojusz syryjsko-rosyjsko-irański. Nie ma żadnej skruchy ani obaw związanych z wojną, która nastąpiła po brutalnym rozprawieniu się reżimu z pokojowymi, prodemokratycznymi demonstrantami. Nie ma buntu, gdy bomby, broń chemiczna i napalm są zrzucane na demokratycznie samoorganizujące się wspólnoty lub szpitale i ratowników. Cywile są zbędni; zdolności wojskowe ludobójczego, faszystowskiego reżimu nie są. W rzeczywistości hasło “Hands off Syria” naprawdę oznacza “Hands off Assad” i często udziela się wsparcia dla rosyjskiej interwencji militarnej. Było to widoczne wczoraj podczas demonstracji zorganizowanej przez Stop the War w Wielkiej Brytanii, gdzie wiele reżimowych i rosyjskich flag było haniebnie eksponowanych.

Przypadek lewicowy wykazuje głęboko autorytarne tendencje, które stawiają same państwa w centrum analizy politycznej. Solidarność jest zatem rozszerzona na państwa (postrzegane jako główny aktor w walce o wyzwolenie), a nie na uciskane lub nieuprzywilejowane grupy w jakimkolwiek społeczeństwie, bez względu na tyranię państwa. Ślepi na wojnę społeczną, która wybuchła w samej Syrii, naród syryjski (tam gdzie istnieje) jest postrzegany jako pionek na geopolitycznej szachownicy. Powtarzają mantrę “Assad jest prawowitym władcą suwerennego kraju”. Assad – który odziedziczył dyktaturę od swojego ojca i nigdy nie przeprowadził, nie mówiąc już wygrał, wolnych i uczciwych wyborów. Assad – którego “syryjska armia arabska” może odzyskać utracone terytorium tylko dzięki wsparciu band najemników i obcym bombom, i jest zwalczana przez buntowników w większości o syryjskim pochodzeniu. Ilu z nich uznałoby swój własny wybrany rząd za uprawniony, gdyby zaczął on prowadzić masowe kampanie gwałtu przeciwko dysydentom? Dopiero całkowita dehumanizacja Syryjczyków sprawia, że ​​taka pozycja jest możliwa. To rasizm, który postrzega Syryjczyków jako niezdolnych do osiągnięcia, nie mówiąc już o zasługach, niczego lepszego niż jedna z najbardziej brutalnych dyktatur naszych czasów.

W przypadku tej autorytarnej lewicy poparcie rozszerza się na reżim Assada w imię “antyimperializmu”. Assad jest postrzegany jako część “osi oporu” zarówno przeciwko imperium amerykańskiemu, jak i syjonizmowi. Nie ma większego znaczenia, że reżim Assada sam poparł pierwszą wojnę w Zatoce, czy też uczestniczył w amerykańskim programie nielegalnego wydawania, w którym podejrzewano, że terroryści byli torturowani w Syrii w imieniu CIA. Fakt, że reżim ten prawdopodobnie posiada wątpliwą różnicę w uboju większej liczby Palestyńczyków niż państwo izraelskie, jest stale pomijany, podobnie jak fakt, że bardziej chce użyć swoich sił zbrojnych do stłumienia wewnętrznego sprzeciwu niż uwolnienia okupowanych przez Izrael Wzgórz Golan.

Ten “antyimperializm” idiotów to taki, który zrównuje imperializm z działaniami samych Stanów Zjednoczonych. Wydaje się, że nie wiedzą, że Stany Zjednoczone bombardują Syrię od 2014 roku. W kampanii na rzecz uwolnienia Raqqi z rąk Daeshu zrezygnowano ze wszystkich międzynarodowych norm wojny i względów proporcjonalności. Ponad 1000 cywilów zostało zabitych, a ONZ szacuje, że 80% miasta nie nadaje się do zamieszkania. Nie było żadnych protestów zorganizowanych przez czołowe organizacje “antywojenne” przeciwko tej interwencji, żadnych wezwań do zapewnienia ochrony ludności cywilnej i infrastruktury. Zamiast tego przyjęli dyskurs “Wojny z terroryzmem”, myśl neokonserwatystów, teraz ogłoszona przez reżim, że wszelka opozycja przeciwko Assadowi jest dżihadystycznym terroryzmem. Przymknęli oczy na to, że Assad wypełni swój gułag tysiącami świeckich, pokojowych, prodemokratycznych demonstrantów by ich torturować, uwalniając jednocześnie wojujących islamistów z więzienia. Podobnie ignorowano ciągłe protesty utrzymywane w wyzwolonych rejonach w opozycji do ekstremistycznych i autorytarnych grup, takich jak Daesh, Nusra i Ahrar Al Sham. Syryjczycy nie są postrzegani jako posiadający wyrafinowanie, by mieć różnorodne poglądy. Aktywni działacze społeczeństwa obywatelskiego (w tym wiele niesamowitych kobiet), dziennikarze, pracownicy organizacji humanitarnych są nieistotni. Cała opozycja sprowadza się do jej najbardziej autorytarnych elementów lub postrzegana jako zwykły kanał interesów zagranicznych.

Ta pro-faszystowska lewica wydaje się ślepa na jakąkolwiek formę imperializmu, która nie pochodzi z Zachodu. Łączy politykę tożsamości z egoizmem. Wszystko, co się dzieje, widziane jest przez pryzmat tego, co to oznacza dla mieszkańców Zachodu – tylko biali mają moc tworzenia historii. Według Pentagonu w Syrii jest obecnie około 2000 amerykańskich żołnierzy. USA po raz pierwszy w historii Syrii założyły szereg baz wojskowych na północy kontrolowanej przez Kurdów. Powinno to zmartwić każdego, kto popiera syryjskie samostanowienie, a jednocześnie blednie to w porównaniu z dziesiątkami tysięcy irańskich żołnierzy i wspieranych przez Iran szyickich bojówek, które obecnie okupują znaczną część kraju, lub morderczych bombardowań przeprowadzanych przez rosyjskie siły, a które ma poparcie faszystowskiej dyktatury. Rosja ustanowiła obecnie stałe bazy wojskowe w tym kraju i otrzymała wyłączne prawa do ropy i gazu Syrii jako nagrodę za jego wsparcie. Noam Chomsky argumentował kiedyś, że interwencji Rosji nie można uznać za imperializm, ponieważ został zaproszony do zbombardowania kraju przez reżim syryjski. Według tej analizy interwencja USA w Wietnamie również nie była imperializmem, bo była zapraszana przez rząd południowo-wietnamski.

Wiele organizacji antywojennych usprawiedliwiło milczenie w sprawie interwencji rosyjskich i irańskich, argumentując, że “główny wróg jest w domu”. To usprawiedliwia ich od podejmowania jakiejkolwiek poważnej analizy władzy, aby ustalić, kim są główni aktorzy kierujący wojną. Dla Syryjczyków główny wróg rzeczywiście jest w domu – to Assad angażuje się w to, co ONZ nazywało “zbrodnią eksterminacji”. Nie mając świadomości własnych sprzeczności, wiele z tych samych głosów pozostaje przeciwnych (i słusznie) temu, że Izrael atakuje pokojowych demonstrantów w Gazie. Oczywiście, jednym z głównych sposobów działania imperializmu jest odmawianie głosu miejscowym. W tym duchu czołowe zachodnie antywojenne organizacje organizują konferencje na temat Syrii bez zaproszenia żadnych syryjskich mówców.

Innym ważnym trendem politycznym, który wywarł wpływ na reżim Assada i zorganizował przeciwko protesty przeicwko nalotom USA, Wielkiej Brytanii i Francji, to skrajna prawica. Dzisiaj dyskurs faszystów i owych “antyimperialistycznych lewicowców” jest praktycznie nie do odróżnienia. W USA biały supremacjonista Richard Spencer, prawicowy podcaster Mike Enoch i aktywistka antyimigracyjna Ann Coulter sprzeciwiają się amerykańskim nalotom. W Wielkiej Brytanii dołączyli były szef BNP Nick Griffin i islamofobka Katie Hopkins. Miejsce, w którym często spotykają się alt-right i alt-left, promuje różne teorie spiskowe, aby rozgrzeszyć reżim ze swoich zbrodni. Twierdzą, że masakry chemiczne są fałszywymi flagami lub że ratownicy to Al-Kaida, a zatem legalne cele ataku. Ci, którzy rozpowszechniają takie raporty, nie są w Syrii na miejscu i nie są w stanie samodzielnie zweryfikować swoich twierdzeń. Często są uzależnieni od rosyjskich lub państwowych ośrodków propagandy, ponieważ nie ufają MSM lub Syryjczykom, których bezpośrednio one dotyczą. Czasami konwergencja tych dwóch pozornie przeciwnych nurtów spektrum politycznego przeradza się w otwartą współpracę. Koalicja ANSWER, która organizuje wiele demonstracji przeciwko atakom na Assada w USA, ma taką historię. Oba nurty często promują islamofobiczne i antysemickie opowieści. Oba mają te same punkty rozmowy i te same memy.

Istnieje wiele uzasadnionych powodów, by przeciwstawić się zewnętrznej interwencji wojskowej w Syrii, niezależnie od tego, czy będą to Stany Zjednoczone, Rosja, Iran czy Turcja. Żadne z tych państw nie działa w interesie narodu syryjskiego, demokracji ani praw człowieka. Działają wyłącznie w swoim własnym interesie. Dzisiejsza interwencja Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji nie polega na ochronie Syryjczyków przed masowym okrucieństwem, a raczej na egzekwowaniu międzynarodowej normy, że używanie broni chemicznej jest niedopuszczalne, bo któregoś dnia będą używane na ludności Zachodu. Więcej zagranicznych bomb nie przyniesie pokoju i stabilności. Nie ma woli, aby zmusić Assada do sprawowania takiej władzy, która przyczyniłaby się do zakończenia najgorszych zbrodni. Jednak przeciwstawiając się zagranicznej interwencji, trzeba wymyślić alternatywę, aby uchronić Syryjczyków przed ubojem. Jest moralnie nieprzyjemne, by co najmniej oczekiwać, że Syryjczycy po prostu się zamkną i umrą, aby chronić wyższą zasadę “antyimperializmu”. Wiele alternatyw dla zagranicznej interwencji wojskowej było wielokrotnie proponowanych przez Syryjczyków i zostało zignorowanych. Pozostaje więc pytanie, kiedy opcje dyplomatyczne zawiodły, kiedy ludobójczy reżim jest chroniony przed krytyką ze strony potężnych międzynarodowych zwolenników, kiedy nie poczyniono żadnych postępów w powstrzymywaniu codziennych bombardowań, kończeniu oblężeń prowadzących do głodu lub wypuczeniu więźniów torturowanych na skalę przemysłową, co można zrobić.

Nie mam już odpowiedzi. Konsekwentnie sprzeciwiałam się wszelkiej zagranicznej interwencji wojskowej w Syrii, poparłam prowadzony przez Syryjczyków proces, aby uwolnić ich kraj od tyrana i międzynarodowe procesy oparte na wysiłkach na rzecz ochrony ludności cywilnej i praw człowieka oraz wyegzekwowania odpowiedzialność od wszystkich podmiotów odpowiedzialnych za zbrodnie wojenne. Wynegocjowanie porozumienia jest jedynym sposobem zakończenia tej wojny – i nadal wydaje się tak odległe, jak zawsze. Assad (i jego zwolennicy) są zdeterminowani, by udaremnić każdy proces, dążyć do całkowitego zwycięstwa militarnego i zmiażdżyć wszelką pozostałą demokratyczną alternatywę. Setki Syryjczyków ginie każdego tygodnia w najbardziej barbarzyński sposób, jaki można sobie wyobrazić. Ekstremistyczne grupy i ideologie rozwijają się w chaosie dokonanym przez państwo. Tysiące cywili nadal ucieka, ponieważ procesy prawne – takie jak Ustawa nr 10 – są wdrażane, aby zapewnić, że nigdy nie wrócą do swoich domów. Sam system międzynarodowy załamuje się pod ciężarem własnej impotencji. Słowa “Nigdy więcej” brzmią pusto. Nie ma większego ludowego ruchu, który solidaryzuje się z ofiarami. Zamiast tego są oczerniani, ich cierpienia są wyśmiewane lub zaprzeczane, a ich głosy albo nieobecne w dyskusjach, albo kwestionowane przez ludzi Zachodu, którzy nic nie wiedzą o Syrii, rewolucji czy wojnie i którzy arogancko wierzą, że wiedzą, co jest najlepsze. To właśnie ta desperacka sytuacja powoduje, że wielu Syryjczyków wita z nadzieją działania Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji i postrzega interwencję zagraniczną jako jedyne rozwiązanie, pomimo ryzyka, które z nią wiąże.

Jedno jest pewne – nie będę płakać z powodu ataków wymierzonych w reżimowe bazy wojskowe i fabryki broni chemicznej, które to mogą zapewnić Syryjczykom krótkie wytchnienie od codziennego zabijania. I nigdy nie zobaczę sprzymierzeńców w ludziach, którzy umieszczają wielkie narracje nad żywą rzeczywistością, którzy popierają brutalne reżimy siedząc wygodnie w dalekich krajach lub którzy szerzą rasizm, teorie spiskowe i zaprzeczanie z powodu okrucieństwa.

(tłumaczenie z It’s Going Down)

 

 

Afrin: Każdy współpracujący z siłami inwazyjnymi jest naszym celem! Komunikat YPG

W ramach drugiej fazy Ruchu Oporu nasze siły przeprowadziły skuteczne działania przeciwko najeźdźcom armii tureckiej i terrorystom, również tym, którzy zostali wyznaczeni przez turecką agencję wywiadowczą (MIT) do zadań specjalnych w Afrin.

Terrorysta Jamal al-Zakhlool, który był odpowiedzialny za sprowadzenie terrorystów i ich rodzin do Afrin z różnych miejsc w Syrii, a którzy byli śledzeni przez nasze siły, zginął podczas zorganizowanej akcji.

Al-Zakhlool, który zmusił mieszkańców Afrin do opuszczenia swoich domów i umieścił terrorystów z FSA i ich rodziny w opuszczonych przez ludzi domach w Afrin, odbył wcześniej dwa spotkania z urzędnikami MIT. Al-Zakhlool otrzymał także zadanie utworzenia wewnętrznych sił bezpieczeństwa, administracji cywilnej i sądów w okupowanym Afrin.

Pewnego dnia jeszcze przed naszą akcją Al-Zakhlool patrolował wioskę Basutah wraz z Brygadą Al-Hamza i terrorystami Failaq al-Sham, nakazując przez głośniki, by ludzie byli ubrani zgodnie z zasadami szariatu, a kobiety nie opuszczały swoich domów. Poprosił także ludzi, aby przekazali im broń, ostrzegając, że ci, którzy nie oddadzą broni, zostaną zesłani.

Wczoraj nasze siły przeprowadziły atak na pojazd, w którym przebywał Al-Zakhlool w rejonie wsi Kurzalah i Basutah, co doprowadziło do jego śmierci oraz wszystkich towarzyszących mu terrorystów. Ekipy Failaq al-Sham, które chciały interweniować po operacji, były również celem naszych sił, trzech kolejnych terrorystów zginęło, a dwa pojazdy wojskowe zostały zniszczone w wyniku udanych działań.

Odwołując się do wcześniejszych oświadczeń, które wydaliśmy w sprawie prób Turcji i ich terrorystów, aby zmienić demografię regionu, osiedlając terrorystów i ich rodziny w mieście po tym, jak ludzie zostali wysiedleni z Afrin, po raz kolejny podkreślamy, że osiedlenie się tych rodzin w Afrin jest bezprawne pod względem podstawowych praw człowieka i stanowi wyraźne naruszenie prawa międzynarodowego. Powtarzamy, że terroryści i ich rodziny są głównymi celami naszych sił. Nasze siły będą atakować wszystkie elementy Kantonu Afrin, które są w kontakcie lub współpracują z państwem tureckim.

Z tych powodów ostrzegamy, że nikt nie powinien być partnerem zbrodniczego państwa tureckiego i wdawać się w brudne negocjację z armią inwazyjną.

Ponownie pozdrawiamy naszych ludzi, którzy walczą i stawiają opór mimo, że zostali siłą wysiedleni i wzmocnimy naszą determinację, by uwolnić Afrin. Opór będzie trwał, dopóki nasza ziemia nie wróci do ludu, bez względu na to, jak długo to potrwa.

Dowództwo Generalne YPG w Afrin, 4 maja 2018

(tłumaczenie z YPG Rojava)

Rożawa: Komunikat “Rewolucyjnego Związku Solidarności Międzynarodowej” (RUIS) o Haukurze Hilmarssonie (wideo)

Nasz towarzysz Sahin H. (Haukur Hilmarsson) stał się nieśmiertelny podczas oporu Afrin przed inwazją armii tureckiej. Sehid Sahin walczył z rewolucyjnym morale, broniąc wioski Badina, nie obawiając się nowoczesnej i zaawansowanej broni Turcji (drony, naloty), które są systematycznie wykorzystywane przeciwko ludności. On i inni towarzysze walczyli godzinami, utrzymując wioskę wolną od okupacji przez ogromną liczbę tureckich gangów wspieranych przez państwo (FSA). Po udanej obronie, tureckie odrzutowce uderzyły w wioskę, a Heval Sahin padł.

Haukur Hilmarsson był anarchistycznym rewolucjonistą. Brał udział w działaniach na rzecz solidarności z uchodźcami, w ruchach skłoterskich i związanych z solidarnością międzynarodową. Sam widząc, jak system autorytarny i władza posuwa się naprzód, zwłaszcza w świecie zachodnim, uświadomił sobie, że powstanie faszyzmu na całym świecie może zostać powstrzymane przez ruchy rewolucyjne i zbrojną samoobronę. Był zaangażowany w radykalny ruch od najmłodszych lat i udał się do Rożawy po rewolucyjną internacjonalistyczną solidarność. Dla towarzysza Haukura doświadczenie Rożawy było sposobem, w jaki ruchy wolnościowe mogą odnieść sukces, budując i chroniąc wolne społeczeństwo. Był to wystarczający powód, by tu przyjechać i wykazać się międzynarodową solidarnością w walce z faszystami z Daeshu, a ostatnio z tureckim faszystowskim państwem, które chce ukończyć to, czego jego dziecko nie może spełnić.

Haukur był ochotnikiem “Rewolucyjnego Związku na Rzecz Międzynarodowej Solidarności” (RUIS) i przybył wraz z innymi towarzyszami do Rożawy, aby pomagać jej oddziałom obrony. Zobaczył, że w Rożawie serce rewolucji bije silnie, jak również perspektywę rozszerzenia i jej egzekwowania. Zobaczył, że poza walkami ruch wolnościowej wspólnoty buduje społeczeństwo wolności, równości i solidarności dla wszystkich ludzi w regionie. Uświadomił sobie, że uzbrojona samoobrona odgrywa istotną rolę w przetrwaniu rewolucji przeciwko faszystowskiemu Daeshowi. Postanowił przyłączyć się do Powszechnych Jednostek Ochrony (YPG) na długo przed swoim przybyciem. Dobrowolnie wstąpił do Międzynarodowego Batalionu Wolności (IFB), aby stać się bojownikiem o wolność i walczyć z faszystami Daeshu, mając na celu wyzwolenie ziemi z tyranii, którą egzekwowali. “To wstyd dla zachodniego świata, który trzyma oczy zamknięte na to, co się tutaj dzieje. Na zachodzie nawet nie pomyśleliśmy o możliwości przyjazdu do Rożawy! “- mawiał Haukur.

Haukur natychmiast przystąpił do operacji, by uwolnić centrum miasta Raqqa. On, pośród innych bojowników o wolność międzynarodową, przyłączył się do operacji, stawiając się w strefie walki. Stawił czoła faszystom twarzą w twarz w pierwszej linii, ponieważ zostali oni otoczeni przez siły wyzwolenia YPG / YPJ / SDF. Wraz z wyzwoleniem Raqqi osiągnięto znaczne zwycięstwo nad faszyzmem, ale wciąż nie zaginęło zagrożenie dla rewolucji w Rożawie. Tureckie państwo faszystowskie, za sprawą swojego przywódcy Erdogana, natychmiast ogłosiło nowy atak na Rożawę. Tym razem turecka armia celuje w kanton Afrin.

Haukur postanowił zostać, aby bronić Rożawy przed “nowym” spodziewanym zagrożeniem. Rozumiał, że rewolucja jest zagrożona. Atak na Afrin był początkiem znacznie większego ataku na pozostałe kantony Rożawy. Dotychczasowe zwycięstwo rewolucji przeraziło państwo tureckie, zmuszając je do natychmiastowego ataku i pokazania prawdziwej twarzy, rozpoczynając wojnę po tym, jak Daesh został osłabiony. Rozpoczynając ten atak, próbuje zabić powstający świat wolności i jednocześnie stać się największą potęgą na Bliskim Wschodzie, tworząc zarazem nacjonalistyczny porządek na tureckiej ziemi. Próbuje zabić rewolucję tutaj, czyniąc wyzwoloną ziemię Rożawy kolonią swoich interesów.

Haukur przeniósł się z innymi międzynarodowymi ochotnikami do kantonu Afrin, aby wesprzeć ruch oporu. Natychmiast udał się na linię frontu, gdzie towarzysze zatrzymali gangi FSA i próbowali zająć pierwsze wioski, które zostały odebrane. Przeniósł się do granic Afrin z Turcją, aby wesprzeć ruch oporu. Stał obok bojowników o wolność YPG / YPJ / QSD. Dalej ćwiczył swoje zdolności przywódcze, których nauczył się w Raqqce. Odegrał kluczową rolę w przetransportowaniu zranionego kompana do szpitala podczas ataku tureckiego i był współprowadzącym ostatnią skuteczną obronę przeciwko licznym gangom. Udowodnił działaniami, że międzynarodowa solidarność nie cofa się w obliczu faszystów i wrogów wolności. Udowodnił, że gdy najemnicy i faszyści stoją przed rewolucjonistami, są słabi i uciekają z bitwy.

Doświadczenie Haukura prowadzi rewolucjonistów i przeraża faszystów. My, jego towarzysze, kontynuujemy marsz jego i naszą ścieżką, drogę do rewolucyjnej internacjonalistycznej solidarności. Bronimy życia, wolności i samej ziemi przed najemnikami, faszystami i uciskiem państwowym. Rewolucyjna postawa Haukura motywuje każdego bojownika o wolność do stawiania oporu i każdego proletariusza na świecie do egzekwowania i obrony tej rewolucji. Dla nas – jego towarzyszy – on wciąż żyje! Żyje w naszym oporze przeciwko faszyzmowi i tyranii, dając nam siłę do kontynuowania walki o wyzwolenie społeczne!

ZWYCIĘSTWO OPORU AFRIN – ZWYCIĘSTWO DLA REWOLUCJI W ROŻAWIE!

CHWAŁA ANARCHIŚCIE SEHID HAUKURUROWI HILMARSSONOWI!

OPÓR JEST ŻYCIEM – MĘCZENNICY SĄ NIEŚMIERTELNI!

19/3/2018

Rewolucyjny Związek na Rzecz Międzynarodowej Solidarności (RUIS)

(źródło Athens Indymedia, tłumaczenie z Insurretion News)

USA: Rewolucyjny Ruch Abolicjonistyczny – akty solidarności z Afrin (wideo)

Otrzymano 02.03.2018:

W Rożawie, zwanej obecnie Demokratyczną Federacją Północnej Syrii, ludzie toczą najważniejszą walkę swojego życia. Faszystowskie państwo tureckie 20. stycznia rozpoczęło inwazję na kanton Afrin z intencją okupowania północnej Syrii, zniszczenia kurdyjskiego oporu, zaludnienia rejonu swoimi sympatykami i, co ważne, wytępienia autonomicznej samorządności oraz ukrócenia rewolucyjnych procesów. Revolutionary Abolitionist Movement – NYC (Rewolucyjny Ruch Abolicjonistyczny – Nowy Jork), Revolutionary Abolitionist Movement Chicago oraz North American Kurdish Alliance – NAKA (Północnoamerykański Sojusz Kurdyjski) przeprowadziły w tym tygodniu skoordynowane akcje solidarnościowe. W Chicago odbyła się demonstracja, a RAM-NYC nakręcił ten film, by wyrazić wsparcie dla tych, którzy biorą udział w walkach.

Fundamentem sił Rożawy są zasady demokratycznego konfederalizmu: wprowadzenie w życie lokalnej samorządności i realnego feminizmu. Ludność Afrin jest znana ze swojego zróżnicowanego pochodzenia i budowała społeczeństwo oparte na szacunku do tej różnorodności, pokojowo koegzystujące w jego ramach. Mając pełną świadomość grozy kapitalistycznego państwa narodowego i faszystowskich tendencji, które ono utrwala, społeczeństwo to stoi w bezpośredniej opozycji do Erdogana i nacjonalistycznej, imperialistycznej gorączki przez niego wywołanej. Jego sprzymierzeńców uosabiają islamscy nacjonaliści i fundamentaliści, faszystowskie i rasistowskie organizacje, takie jak Szare Wilki, a także skrajnie prawicowe milicje, którym udzielał wsparcia: od Al-Ka’idy do Państwa Islamskiego. Dlatego też obecna bitwa to walka sił wolnościowych przeciwko faszyzmowi. Brutalne patriarchalne grupy za szczególny cel obrały sobie kobiety walczące przeciwko faszyzmowi i imperializmowi. Kobiece bojowniczki mordowano, gwałcono, ich ciała okaleczano, a potem, nagie, wystawiano na widok publiczny.

Turcja i jej sojusznicy atakowali kanton Afrin z wielu kierunków, jednocześnie przeprowadzając naloty bombowe na ludność cywilną. YPG i YPJ broniły się zażarcie, a ich odwaga i hart ducha pozwoliły im odnieść sukcesy w walce przeciwko potężniejszemu militarnie przeciwnikowi. Turcja zdołała ledwie drasnąć kanton, a jej czołgi są niszczone jeden po drugim.

Należy jednak pamiętać, że YPG wraz z YPJ prowadzą walkę przeciwko drugiej największej armii NATO. Dlatego ich sukcesy są zależne od międzynarodowego wsparcia. Potężne państwa narodowe patrzą na Rożawę jako pionek do wykorzystania w swojej własnej nieczystej grze. Ich wsparcie dla Rożawy jest uzależnione od ich imperialistycznych korzyści i z pewnością osłabiłoby rewolucyjne praktyki w regionie. Z tego względu kluczowym jest zwrócenie uwagi na opór, który stawia Rożawa; wykreowanie siły społecznego nacisku, która zmusi te państwa do zaprzestania ataków i wsparcia dla nich. Lud Rożawy nie polega na wsparciu państw narodowych, tylko na solidarności towarzyszy rewolucjonistów z całego świata.

Grupy rewolucyjne muszą wspierać Rożawę w aktach prawdziwej solidarności i braterstwa. Jako taka grupa, my także czujemy się towarzyszami w walce. Międzynarodowe kontakty, zrodzone ze współpracy w Rożawie, pozwoliły położyć podwaliny pod pozbawioną granic walkę naszych czasów, dając potencjał do utworzenia międzynarodowego ruchu. Odpowiadamy zwłaszcza na głos kobiet Afrin, które wezwały swoje uciskane siostry do powstania przeciwko przemocy i ludobójstwu dokonywanym przez faszystowskie państwo. Chcemy okazać feministyczną solidarność i bronić Rewolucji Kobiet.
Jak bojownicy walczący na miejscu wielokrotnie podkreślali: bedą zwalczać tureckie państwo do ostatniej kropli krwi. Stoimy z nimi ramię w ramię w tej najcięższej walce ich życia, walce przeciwko faszyzmowi, walce o początki rewolucji, które Rożawa zainspirowała.

No Pasaran!

Afrin leży tam, gdzie padnie faszyzm, a rozkwitnie międzynarodowa rewolucja!

Kobiety! Życie! Wolność!

(tłumaczenie z Insurrection News)

Rożawa: Obiecujemy matkom męczenników z USA, Bretanii i Hiszpanii – Afrin nie upadnie i pokonamy turecki faszyzm!

Otrzymano 27.02.2018:

Wasi synowie, podobnie jak tysiące dzieci z Kurdystanu, nie bali się tureckiego faszyzmu; podobnie jak my. Nigdy się nie baliśmy i nigdy nie będziemy. Byli jednymi z nas. Tak więc w imię granatów Manbij i drzew oliwnych Afrin pomścimy ich.

Wszystko, co jest niehonorowe i nikczemne, znajduję swój wyraz w naszym wrogu. Tak, nasz wróg jest zepsuty do kości i jest odłączony od wszystkiego, co ludzkie, przez wypaczony szowinizm. Będziemy bronić honoru i godności bycia człowiekiem. Oznacza to, że walczymy o wolność. Odmawiamy życia, jeśli nie jesteśmy w stanie oddychać, myśleć, chodzić, mówić i działać swobodnie. Ponieważ nasze powietrze jest błogosławione. Nasz umysł jest czysty jak nasze niebo. Nasza ziemia jest święta. Nasza odwaga jest jak nasze góry; wspaniała i niezwyciężona. Nasz język jest piękny. Nasze życie jest szlachetne, ponieważ wierzymy, że życie jest oporem.

Poza myśliwcami odrzutowymi i dronami, które są produktem najnowszej techniki, nasz wróg używa kłamstwa i oszustwa jako broni. Podczas gdy my jesteśmy wojownikami prawdy. Dążymy do prawdy w naszej rewolucji. Prawda dla nas to pełnia życia. Innymi słowy, prawda jest wyrazem wyzwolenia i współistnienia. Dowiedzieliśmy się tej prawdy od naszego dowódcy-filozofa Seroka Apo. Nasza lojalność i wdzięczność dla Seroka Apo jest niezrównana. Ciągle toczymy wojnę przeciwko wszystkiemu, co powstrzymuje nas od zwycięstwa, które stanowi wyzwolenie naszych żyć. Niepowodzenie nie jest dla nas opcją.

Na drodze do zwycięstwa męczennikami są również nasi dowódcy. Na przykład Męczenniczka Zilan, która stała się bronią i zdetonowała się w sercu wroga dwadzieścia dwa lata temu, jest jedną z naszych dowódczyń. Powiedziała: “Życie, którego pragnę, jest naprawdę wspaniałe. Chcę być pobłogosławiona pełnym życiem i przeprowadzić wielką akcję. Właśnie dlatego, że tak bardzo kocham ludzi i kocham samo życie, zdecydowałam się na ten krok”. Męczennicy Robin, Zana, Kendal i Baran również zostali pobłogosławieni pełnym życiem. Konfrontacja z tureckim faszyzmem jest wielkim wyzwaniem i wymaga niezmierzonej odwagi i determinacji; cechy, które absolutnie mieli nasi czterej towarzysze. Kochali ludzi i samo życie, do tego stopnia, że ​​stawiali czoła najbardziej nagannej formie ludobójczej kleptokracji, czyli tureckiemu reżimowi faszystowskiemu. Şhid namirin!  Męczennicy nigdy nie umierają! Ponieważ sensowne życie oparte na oporze i wielkim poświęceniu jest nieodwracalne. Żadna tyrania nie może cofnąć tego, co się robi w imię oporu przeciw złu. Nasi polegli towarzysze żyją w naszej walce i poprzez nią. Żyją dalej w naszej woli oporu. Dlatego śmierć nie istnieje dla naszych męczenników. To z nich czerpiemy siłę. Prędzej nam krew w żyłach wyschnie, niż zapomnimy o naszych męczennikach!

Pod sztandarem filozofii Seroka Apo i naszych męczenników bronimy Afrin przed tureckim faszystowskim państwem i jego powiązanymi gangami Daesh i Al-Kaidy. To najbardziej nikczemny sojusz, jaki świat kiedykolwiek widział. Mordują dzieci, nieuzbrojone kobiety i mężczyzn oraz osoby starsze. Okradają ludzi i niszczą naturę. Specjalnie celują w cywili. Celowo okaleczają ciała naszych poległych towarzyszek. Im więcej ciosów otrzymują od naszych towarzyszy z YPG, YPJ i QSD, tym bardziej barbarzyńscy się stają. Ale kiedy zniszczyliśmy bandy ISIS, ukarzemy tych, którzy depczą piękno Afrin. Pokonamy ich i zniszczymy ich arogancję. Zranimy ich próżność i zmiażdżymy ich wolę. Czyniąc to, będziemy się powstrzymywać od ich bestialstwa i zapobiegać zanieczyszczaniu naszej świętej ziemi, nieba, rzek i jezior Afrin. To jest nasze przyrzeczenie Serok Apo, naszym męczennikom i matkom naszych męczenników.

Niech żyje opór w Afrin!

Niech żyją YPG, YPJ i QSD

Biji Serok Apo!

(źródło YPG International, tłumaczenie z Insurrection News)

Grecja: Syryjska rewolucja – inicjatywa anarchistyczna w więzieniu w Korydallos (PDF)

Ostatnie wydarzenia w Syrii, czy też, mówiąc dokładniej, w rejonie geograficznym, który do 2011 zajmowało syryjskie państwo – konstytuują najbardziej złożone ogniwo w łańcuchu rewolucji, który rozpoczął się w arabskim świecie pod koniec 2010 roku.

Powstanie przeciwko autokratycznemu reżimowi, niedokończona rewolucja lokalnych komitetów, ludobójcze zaangażowanie USA i Rosji, chaotyczna wojna przeciwko wszystkim, pojawienie się ISIS, wyjątkowy przypadek kurdyjskich społeczności w Rożawie, setki tysięcy zabitych i miliony uchodźców, wojna totalna i pozornie bezsensowne sojusze – to wszystko stanowi fragmenty (a jest ich wiele więcej) układanki odzwierciedlającej pole bitwy w geopolitycznych starciach dominujących potęg naszych czasów.

Takie wydarzenia piszą współczesną historię, dlatego wszystkie ruchy rewolucyjne muszą przetwarzać dostępne informacje, dyskutować i dochodzić do konkluzji, by ostatecznie wybrać odpowiednią stronę, uwzględniając kontekst tej historycznej rzeczywistości.

Celem tego tekstu nie jest zapewnienie wyczerpującej historycznej narracji, a raczej otwarcie dyskusji, która obejmie wszystkie najważniejsze kwestie w nim poruszone. Chcemy także przekuwać idee w działanie, dlatego świadomie sprzeciwiamy się bezwładności, która dotyka poruszaną problematykę.

Historyczny okres taki jak nasz wymaga znacznie więcej niż teoretycznej analizy. Kiedy wojenna zaraza stale się rozszerza i obecnie sięga Europy, kluczowym jest, byśmy stworzyli antywojenny ruch, który będzie walczył o koniec międzynarodowych interwencji militarnych, wysuwał koncepcje horyzontalnej samoorganizacji, wzmacniał pozycję uciśnionych, a przede wszystkim, dawał odpór narastającemu totalitaryzmowi.

Dobrze wiemy, że nic nie osiągniemy i nic nie zostanie oszczędzone, jeśli nie będziemy walczyć na wszystkich poziomach i we wszystkich kierunkach, by zintensyfikować i rozszerzyć naszą horyzontalną, oddolną organizację.

Za wojnę przeciwko państwu i kapitalizmowi.

Więzienie Korydallos, listopad 2016

*****

WPROWADZENIE

Powstanie w Syrii, poprzedzone tym w Bahrajnie (które utopiła we krwi Arabia Saudyjska), było ostatnim ogniwem w łańcuchu powstań w rejonie Maghrebu w latach 2011-13. Zachodnie media mainstreamowe media okrzyknęły te powstania „arabską wiosną”, implikując, że powstająca ludność żądała zastąpienia swoich politycznych systemów reżimem demokracji pośredniej, zwanej też demokracją typu zachodniego.

Istnieje jednak więcej faktorów decyzyjnych, które stoją za tymi powstaniami. Po pierwsze, międzynarodowa neoliberalna agenda promowana przez rządy służące korporacyjnym interesom zachodnich, rosyjskich, chińskich i arabskich elit ekonomicznych. Prywatyzacje rozpoczęte przez władze wywołały rosnące niezadowolenie społeczne, kiedy coraz więcej ludzi stawało się coraz biedniejszymi. Po drugie, przemoc z jaką traktowano nawet najbardziej pokojowe demonstracje. Na długo przed wystąpieniem pierwszej iskry (uruchomionej przez samospalenie Mohameda Bouaziziego), która rozszerzyła protesty od Tunezji do Syrii, demonstracje łączyły się ze śmiertelnym ryzykiem dla prostujących. Co więcej, strukturalne podobieństwa pomiędzy tymi reżimami, podobny poziom społecznego niezadowolenia, a także wspólna charakterystyka przekroju społecznego w całym regionie składają się na kolejny faktor, który odegrał znaczącą rolę w rozszerzaniu się powstań z Tunezji do Libii, Egiptu, Syrii i Jemenu. Warto też zwrócić uwagę, że szybkość, z jaką następowało obalanie tych reżimów, utwierdzała protestujących w przekonaniu, że dyktatorzy w rzeczywistości wcale nie są nietykalni.

Jakkolwiek wszystkie te czynniki zaistniały także w Syrii, sytuacja ewoluowała odmiennie. Na chwilę obecną, geopolityczna sytuacja w Syrii jest globalną łamigłówką pozbawioną rozwiązania. Wszyscy imperialistyczni władcy – globalni i regionalni – zostali wciągnięci w błędne koło konfliktów, oportunistycznych sojuszy i niejasnych strategicznych celów jako części ich obecności w regionie. Sytuacja zdaje się tkwić w martwym punkcie, a w międzyczasie krew płynie.

To, co działo się przez ostatnie cztery lata w Syrii – czyli odkąd spontaniczne powstanie zaczęło słabnąć, oddając pole aktom wrogości pomiędzy różnymi konkurującymi stronami – udowadnia, że wywieranie wpływu i bezpośrednie interwencje globalnych sił i ich agentów rozszerzyły pole bitwy i, wraz z nim, rynek i ekonomię wojny.

Rozłamy w społeczeństwie są zbyt głębokie i nie ma nikogo, kto byłby w stanie wyprowadzić sytuację z obecnego chaosu. Tak zwane „negocjacje” i „porozumienia pokojowe” są niczym więcej, niż planami na papierze, dopóki nie są w stanie zapewnić wiążących rozwiązań. Obecnie nie jest możliwy powrót do Syrii do stanu sprzed wojny/powstania. Podczas gdy negocjatorzy (rząd, nieproszeni przedstawiciele opozycji, USA, Turcja, Rosja) upierają się przy kreśleniu planów tranzycji, które pozwolą Assadowi pozostać przy władzy, naprzeciw nim stoi wielu oponentów, którzy nie mają najmniejszego zamiaru iść na kompromis.

Bliższe spojrzenie na przebieg wydarzeń pozwoli nam zrozumieć, jak sytuacja ewoluowała do obecnego pata. Pierwsze protesty w marcu 2011 roku, których uczestnicy domagali się raczej reform niż zmiany władzy, wybuchły we wszystkich dużych miastach i służby bezpieczeństwa Assada odpowiedziały z wyjątkową agresją. Zabito dziesiątki protestujących, setki torturowano lub orkiestrowano ich „zaginięcia”. Spowodowało to, że coraz więcej osób zaczęło się radykalizować i domagać upadku reżimu.

Continue reading Grecja: Syryjska rewolucja – inicjatywa anarchistyczna w więzieniu w Korydallos (PDF)

Rożawa: Oświadczenie Sił Antyfaszystowskich w Afrin (AFFA)

20 stycznia 2018 r. Turecka armia i islamscy terroryści wspierani i sponsorowani przez państwo tureckie rozpoczęli inwazję na Afrin, kurdyjską eknalwę zamieszkałą w większości przez Kurdów położoną w północno-zachodniej Syrii – zwaną ironicznie “Operacją Gałązka Oliwna”.

Afrin jest jednym z kantonów Demokratycznej Federacji Północnej Syrii – powszechnie znanej jako Rojava. W 2011 r. Mieszkańcy regionu Afrin, Kobani i Cizre powstali z bronią w ręku i ogłosili się niezależnymi w czasie brutalnej wojny domowej i konfliktów na tle religijnym. W ciągu najbliższych sześciu lat, od podniesienia roli kobiet w polityce i społeczeństwie, demontażu patriarchalnych i feudalnych praktyk kulturowych, budowania systemu politycznego, który kładzie nacisk na demokrację bezpośrednią, komunalizm i pluralizm, na stworzenie systemu ekonomicznego opartego na potrzebach, równości i zrównoważonego rozwoju, rewolucyjny naród Rożawy był w stanie zainicjować szeroko zakrojone reformy społeczne.

Jednym z najbardziej nikczemnych skutków wojny domowej w Syrii było wyniesienie Państwa Islamskiego (ISIS). Ten barbarzyński gang wykorzystał chaotyczną sytuacje geopolityczną, i był w stanie przejąć duże obszary terytorium. Dziesiątki tysięcy cywilów żyło pod rządami terroru zainstalowanego przez islamską grupę terrorystyczną. ISIS wydawało się nie do powstrzymania, aż do bitwy w Kobani, gdzie grupa terrorystyczna przeżyła swoją pierwszą poważną porażkę z rąk Jednostki Ochrony Ludu (YPG), Jednostki Ochrony Kobiet (YPJ) i sojuszników. Od Kobani, Manbij, Raqqa, Deir ez-Zor, rewolucyjne siły Rożawy odegrały istotną rolę w pokonaniu ISIS.

Od samego początku państwo tureckie poszukiwało każdej okazji do szantażu, blokady, sabotażu i zniszczenia rewolucji w Rożawie. Wynikało to z długiej historii ucisku systemowego i dyskryminacji ludności kurdyjskiej. Ale pokazało także odrodzenie się tendencji do faszyzmu w polityce tureckiej. Pod przywództwem Erdoğana i jego partii AK państwo tureckie przeprowadziło serię masowych aresztowań, brutalnych ataków na opozycję i ostrą cenzurę wolnej prasy pod pozorem antyterroryzmu. Tysiące niewinnych osób, w tym demokratycznie wybranych przedstawicieli opozycji, wtrącono do więzienia bez uczciwych procesów sądowych. Egzekwowanie konserwatywnych wartości i praktyk religijnych, w tym dyskryminacja społeczności LGBTQ, a także coraz bardziej ekspansjonistyczna i neokolonialna polityka zagraniczna, sygnalizują powstanie faszystowskiego reżimu w Turcji.

Dzisiaj w Afrin jesteśmy świadkami kolejnej próby faszystowskiego państwa tureckiego, by zaatakować rewolucyjne aspiracje autonomicznych mieszkańców Rożawy. Erdoğan otwarcie domagał się “arabizacji” w przeważającej mierze kurdyjskiego regionu Afrin. Stojąc twarzą w twarz z ludobójczym wrogiem o absolutnej przewadze militarnej, ale z wolą i determinacją, lud Afrin już niezłomnie sprzeciwiał się imperialistycznej inwazji przez ponad dwadzieścia dni, podczas gdy rządy światowe do tej pory przymykały oko.

Jesteśmy grupą komunistów, socjalistów, anarchistów i antyfaszystów, wywodzących się z różnych części świata. Mimo że pochodzimy z różnych środowisk ideologicznych i kulturowych, jesteśmy zjednoczeni w Rożawie zasadami solidarności, internacjonalizmu i antyfaszyzmu. Od Manbij do Raqqa walczyliśmy z YPG, YPJ, Syryjskimi Siłami Demokratycznymi (SDF) i wieloma tureckimi siłami rewolucyjnymi przeciwko barbarzyńskiej ISIS. Teraz w Afrin znów spotykamy się, by walczyć u boku naszych towarzyszy przeciwko faszyzmowi, imperializmowi i terroryzmowi.

Internacjonaliści przelali krew za tę walkę z faszyzmem. Od Şehid Ivanna Hoffman, która była jedną z pierwszych międzynarodowych męczenniczek w Rożawie, Şehid Michael Israel, zamordowany przez turecki nalot w Manbij do Şehida Jac Holmesa, który padł w Rakkce podczas wyzwolenia stolicy ISIS przez siły antyfaszystowskie, czcimy męczennicy kontynuując swoją walkę.

Opór Afrin jest jednym z najważniejszych momentów walki z faszyzmem naszych czasów. Czas na działanie jest teraz.
Wzywamy do międzynarodowej solidarności z walką o Afrin.
Wzywamy zdecydowanych międzynarodowych rewolucjonistów do przyłączenia się do naszej walki.
Wzywamy również do szeroko zakrojonych akcji cywilnych przeciwko państwu tureckiemu na całym świecie.
W jedności będziemy triumfować. W solidarności pokonamy naszych wrogów.

Şehid namirin! Bijî berxwedana Efrînê!
Śmierć faszyzmowi!Śmierć kolonializmowi!
Niech międzynarodowa solidarność trwa wiecznie!

Antyfaszystowskie Siły w Afrin (AFFA)
Şehid Michael Israel Brigade
13 luty 2018

(tłumaczenie z Insurrection News)

Zróbmy Rożawę Ponownie Zieloną ! Wspieraj ekologiczną rewolucję w Rożawie (wideo)

Minęło prawie 7 lat od kiedy wybuchła wojna w Syrii. Terror Daeszu i Kalifatu jest prawie pokonany, lecz wojna się nie skończyła.

Turcja atakuje Afrin, zabijając ludzi i niszcząc ich ziemie.

Lecz to nas nie powstrzyma, będziemy kontynuować naszą pracę i UCZYNIMY ROŻAWĘ ZIELONĄ PONOWNIE.

Od początku Rewolucji ludzie z całego świata przybyli do Rożawy.

Tutaj odnaleźliśmy dzielnych ludzi walczących o wolność.
Tutaj odnaleźliśmy silne kobiety stawiające czoła patriarchatowi.
Tutaj odnaleźliśmy porywającą młodzież budującą przyszłość.
Tutaj odnaleźliśmy demokratyczne społeczeństwo zmierzające ku autonomii.
Tutaj odnaleźliśmy Internacjonalistyczną Komunę Rożawy.

Lecz również odnaleźliśmy ziemie zdewastowaną przez wojnę i problemy ekologiczne, z jakimi Rożawa musi się zmierzyć.
Jak inne kapitalistyczne pastwa, Syria niszczyła środowisko naturalne i przyrodę.
Monokultura pszenicy, wydobycie ropy i brak troski o składowanie odpadów.

Państwo tureckie również stanowi ogromne zagrożenie, nie tylko z powodu militarnej agresji.
Wysuszają rzeki zaporami, niszczą lasy murami.

Ale mieszkańcy Rożawy pracują aby chronić przyrodę i budować ekonomię społeczną.
My, jako Internacjonalistyczna Komuna Rożawy chcemy być częścią tego procesu.
Wraz z Akademią Internacjonalistyczną rozpoczynamy też Spółdzielnię Drzew.
Drzewa przyczynią się do ponownego zalesienia Hayaka, samodzielnego rezerwatu przyrody.

W tej kampanii chcemy podnieść świadomość na potrzeby ekologii w Rożawie, ponieważ trzeba bronić ziemi lub nie będzie miejsca dla rewolucji.

I dlatego UCZYNIMY ROŻAWĘ PONOWNIE ZIELONĄ. 
I dlatego OBRONIMY AFRIN!

******

My, Międzynarodowa Komuna Rożawy, chcemy przyczynić się do rewolucji ekologicznej w północnej Syrii.
W tym celu rozpoczęliśmy kampanię Make Rojava Green Again, we współpracy z Komitetem Ekologii Kantonu Cizire.

Jeżeli chcecie się dowiedzieć więcej o naszej kampanii, zajrzyjcie na stronę: http://internationalistcommune.com/make-rojava-green-again/

(źródło Internationalist Commune of Rojava, tłumaczenie z Insurrection News)