Tag Archives: 46bis

Mediolan, Włochy: Demonstracja dla Alfredo Cospito

Mediolan, Włochy, 29 grudnia 2022 r.

DEMONSTRACJA SOLIDARNOŚCI Z ALFREDO W CENTRUM MEDIOLANU

Dziś wieczorem [29 grudnia, 71. dzień strajku głodowego Alfredo Cospito] około 300 osób zebrało się na końcu via Torino, na skraju piazza Duomo, mocno obstawionego na tę okazję przez prawie 30 pojazdów opancerzonych i duży kontyngent agentów policji. Po godzinnych przemówieniach w cieniu mediolańskiej katedry, wyrażających solidarność z walką Alfreda z reżimem więziennym 41 bis, ruszyliśmy w demonstracji wzdłuż zatłoczonej via Torino. Wśród sloganów, śpiewów, petard i przemówień różnych grup i kolektywów, które były obecne, demonstracja przeniosła się na piazza XXIV Maggio, gdzie została rozwiązana.

Wznawiamy mobilizację i zapraszamy wszystkich na demonstrację w Rzymie 31 grudnia pod szyldem DNAA, “Narodowej Dyrekcji Antymafijnej i Antyterrorystycznej”!

Alfredo precz z 41 bis!
Wszyscy z 41 bis!
Przeciwko każdemu więzieniu!

(tłumaczenie z Act For Freedom Now!)

Rzym, Włochy: Zniszczenia i pożary w dzielnicy Appio Latino w solidarności z anarchistą Alfredo Cospito prowadzącym strajk głodowy

Z mediów dowiadujemy się, że 18 grudnia w rzymskiej dzielnicy Appio Latino, krótko po północy nieznane osoby uszkodziły kilka placówek bankowych, w tym pocztę – a konkretnie podpalono co najmniej jedną skrzynkę pocztową i wybito kilka szklanych okien – wywleczono na ulicę i podpalono kilka kontenerów na śmieci. Według doniesień mediów, zniszczenia i pożary miały miejsce, pomiędzy ulicami Macedonia, Via Latina i Roselle Square. Na niektórych budynkach pozostawiono napisy: “Alfredo libero”, “No 41 bis”, w nawiązaniu do Alfredo Cospito, uwięzionego anarchisty prowadzącego strajk głodowy na całego przeciwko reżimowi więziennemu 41 bis (w którym przebywa od 5 maja) i wyrokowi dożywocia (który prawdopodobnie będzie ostatecznym wyrokiem dla towarzysza po zakończeniu procesu Scripta Manent, który dotarł do ostatnich rozpraw).

Siły represyjne, które przybyły na miejsce tuż po wydarzeniach, nie były w stanie nikogo zatrzymać, gdyż nieznane osoby opuściły już teren.

[Zdjęcia pochodzą z reżimowych mediów].

(tłumaczenie z Dark Nights)

Ateny, Grecja: Komórka Zemsty “Carlo Juliani” bierze odpowiedzialność za atak z użyciem materiałów wybuchowych na dom pierwszej radczyni Ambasady Włoch

Od 20 października Alfredo Cospito prowadzi strajk głodowy przeciwko reżimowi więziennemu narzuconemu mu przez państwo włoskie, pod nazwą 41 bis. Alfredo przebywa w więzieniu od 2012 roku, wziąwszy na siebie odpowiedzialność za postrzelenie Roberto Adinolfiego, dyrektora Ansaldo Nucleare, akcję przeprowadzoną przez Nieformalną Federację Anarchistyczną/Międzynarodowy Front Rewolucyjny (FAI/IRF). Od tego czasu towarzysz pozostaje nieugięty i nadal angażuje się w sprawę wyzwolenia społecznego. Z tego powodu państwo włoskie zdecydowało się nałożyć na niego od 5 maja reżim 41 bis, czyli więzienie w więzieniu, w którym będzie przebywał w odosobnieniu przez 23 godziny dziennie, z jedną godziną na spotkania z innymi więźniami, o czym zadecyduje dyrekcja więzienia, narzucając mu pełną kontrolę, w tym nad tym, z którymi współwięźniami będzie się kontaktował. Komunikacja z przyjaciółmi i krewnymi będzie ograniczona do jednego godzinnego spotkania w miesiącu, za szybą, lub 10-minutowej rozmowy telefonicznej, gdzie krewny będzie musiał wykonać ją z posterunku policji lub innego więzienia. Ograniczone jest również jego prawo do posiadania książek i materiałów drukowanych, a także korespondencji. System zwolnień nałożony przez państwo włoskie na więźniów politycznych i aresztantów poprzez 41 bis jest obecnie promowany na cały okres rozpatrywania wyroku, a nie na 4 lata, na które obowiązywał pierwotnie.

41 bis to reżim politycznej, społecznej i sensorycznej eksterminacji, mający na celu całkowite wyeliminowanie wszelkich kontaktów ze światem zewnętrznym. Celem jest nic innego jak fizyczna i moralna eksterminacja tych, którzy wybierają drogę rewolucyjnej, czujnej sprawiedliwości przeciwko tyranii państwa i kapitału. Eksterminacja lub zmuszenie ich do rezygnacji z działania jest istotą praw burżuazyjnej sprawiedliwości, tak zwanych praw “antyterrorystycznych”, które przewidują specjalne warunki, oddziały i ośrodki detencyjne, izolację, tortury i ciężkie wyroki, przeznaczone przede wszystkim dla organizacji rewolucyjnych i ich członków, na takiej zasadzie, że to państwo określa, która organizacja lub osoba jest terrorystą.

Tu właśnie wyłania się podwójna sprzeczność terroryzmu państwowego. Po pierwsze, etykietuje ono jako terrorystów tych, którzy buntują się przeciwko narzuconemu przez klasę terroryzmowi władców, zastrzegając sobie fizyczną i moralną eksterminację za pomocą swoich mechanizmów, a jednocześnie te same mechanizmy nie uznają statusu więźnia politycznego czy przeciwnika politycznego u tych, których próbują eksterminować. Państwo nie może zatem wymierzyć prawdziwej sprawiedliwości, ponieważ nie potrafi mówić prawdy. Burżuazyjna “sprawiedliwość” jest niczym innym jak mechanizmem narzucania i utrwalania władzy klasowej nad społeczeństwem.

Continue reading Ateny, Grecja: Komórka Zemsty “Carlo Juliani” bierze odpowiedzialność za atak z użyciem materiałów wybuchowych na dom pierwszej radczyni Ambasady Włoch

Berlin, Niemcy: Ogień przeciwko policji dla Alfredo Cospito

ogień dla Alfredo

1/12/22

Dzisiejszej nocy podpaliłyśmy psiarskie samochody przed posterunkiem policji w berlinie.

dedykujemy naszą akcję Alfredo, Annie, Juanowi i Iwanowi. wszyscy oni prowadzą strajk głodowy przeciwko brutalnym represjom ze strony państwa włoskiego.

w noc przed rozprawą sądową alfredo, która ma na celu rewizję środków 41-bis wobec niego, wysyłamy wiadomość o solidarności. my, wasze przyjaciółki i wspólniczki na całym świecie, idziemy obok was drogą odmowy i ataku.

Wyrokiem tym państwo włoskie chce uciszyć Alfreda i uniemożliwić mu szerzenie anarchistycznej idei całkowitego wyzwolenia, przewrotu i autonomii. zapominają jednak, że jest nas wiele i jesteśmy wszędzie.

41-bis jest używany jako instrument kontroli przeciwko naszym towarzyszom. liczba przestępstw karanych więzieniem rośnie, podobnie jak surowość kar. ale nie uciszycie nas, nie zdusicie naszego buntu.

naszym celem są wszystkie instrumenty represyjne państw narodowych, takie jak policja, więzienia, izolatki, §129a, 41-bis. nie ma różnicy między Włochami a Niemcami, nie ma różnicy między tymi wszystkimi tak zwanymi “demokracjami”. naszym wrogiem jest okrutny system, w którym żyjemy, i wszyscy ci, którzy chcą go podtrzymywać.

te płomienie są także wyrazem płomienia wściekłości, który płonie pod naszą skórą po rasistowskich mordach popełnionych przez pałarzy w ostatnich miesiącach. ci, którzy byli zaangażowani w zabójstwo mouhameda lamine dramé i bronią morderców: poczujcie naszą nienawiść i czekajcie na nas, gotowych do uderzenia w odwecie, dyszących na wasze karki.

tą akcją okazujemy również naszą solidarność z naszymi towarzyszami i wspólnotą squatu Prosfygika w atenach, i dajemy jasno do zrozumienia, że nie zaakceptujemy żadnego ataku na nasze struktury bez oporu.

WOLNOŚĆ DLA ALFREDO, ANNY, IVANA I JUANA! LIBERTÀ PER TUTTI E TUTTE!

(tłumaczenie z Abolition Media)

Dla Alfredo Cospito: tekst solidarnościowy od członków Walki Rewolucyjnej Poli Roupy i Nikosa Maziotisa

15/11/2022

Fizyczna i moralna eksterminacja bojowników rewolucyjnych i więźniów politycznych lub zmuszenie ich do politycznego wyrzeczenia i pokuty było od zawsze celem państwa i kapitału. Aby osiągnąć ten cel, państwa stworzyły specjalne warunki zatrzymania i izolacji dla tych, którzy wystąpili przeciwko reżimowi, dla tych, których nazwały “terrorystami”.

Jednym z przykładów specjalnego pozbawienia wolności jest dziś model włoski na podstawie art. 41 bis.

Zgodnie z włoskim prawem Minister “sprawiedliwości” ma prawo znieść obowiązujące zasady traktowania niektórych więźniów i nakazać przeniesienie ich do specjalnych warunków pozbawienia wolności. Warunki specjalne oparte na art. 41 bis narzucają całkowitą izolację społeczną i sensoryczną, ograniczają kontakty z innymi więźniami, ograniczają do jednych (1) w miesiącu odwiedzin krewnych, nie poprzez kontakt fizyczny, ale przez szklaną przegrodę, ograniczają, zakazują, korespondencji i posiadania książek, zmniejszają czas ćwiczeń więźniów do jednej (1) godziny dziennie i zwiększają czas zamknięcia w celi.

Warunki te są formą tortur, których celem jest zmiażdżenie bojowników i w ogóle więźniów podlegających temu reżimowi.

Anarchistyczny towarzysz Alfredo Cospito, który jest skazany za działania Federazione Anarchica Informale (“Nieformalnej Federacji Anarchistycznej”, FAI), znajduje się pod tym reżimem od 5 maja 2022 roku w więzieniu Bancali (w Sassari) na Sardynii na polecenie byłej minister “sprawiedliwości” Marty Cartabii. Towarzysz prowadzi strajk głodowy przeciwko reżimowi izolatki od 20 października. Troje towarzyszy również prowadzi strajk głodowy w solidarności z towarzyszem Alfredo, Juan Sorroche od 25 października, Ivan Alocco więziony we Francji od 27 października i Anna Beniamino od 7 listopada.

Continue reading Dla Alfredo Cospito: tekst solidarnościowy od członków Walki Rewolucyjnej Poli Roupy i Nikosa Maziotisa

Pilne wezwanie do działania w solidarności z Alfredo Cospito, Anną, Juanem Sorroche i Ivanem Alocco

Anarchista Alfredo Cospito został aresztowany w 2012 roku i od tego czasu jest przetrzymywany we włoskich więzieniach. Według aparatu represji był związany z różnymi akcjami przeciwko państwu i kapitałowi, a także z Nieformalną Federacją Anarchistyczną (FAI). Alfredo Cospito przez cały okres swojego uwięzienia uczestniczył w anarchistycznej walce poprzez teksty i interwencje. Kierowane jawnym celem zniszczenia idei anarchistycznych, państwowe pragnienie unicestwienia nieposkromionego więźnia Alfredo Cospito stawało się coraz większe. W końcu, 5 maja, został on odcięty od wszelkich kontaktów z innymi ludźmi. Od tego dnia i bezterminowo żyje w tzw. reżimie 41 bis, czyli całkowitej izolacji.

Przy okazji przesłuchania w sądzie 20 października, w którym uczestniczył ze swojej celi izolacyjnej za pośrednictwem kamerki, próbował ogłosić swój strajk głodowy. Jego oświadczenie zostało jednak przerwane przez obsługę techniczną. Niemniej jednak teraz jest jasne, że od tego dnia i do końca chce prowadzić  strajk.

To bardzo pilne, abyśmy położyli fundamenty pod rewolucyjną, międzynarodową solidarność w praktyce. Konieczności, którą niesiemy jako ruch solidarnościowy poza murami więzienia. Strajk głodowy jako narzędzie walki jest jednym z ostatnich środków, jakie wybiera więzień, aby przerwać duszące życie w więzieniu. Jest to narzędzie walki, w którym ciało jest wykorzystywane jako ostatni okop. Jako osoby solidarne musimy wspierać walkę Alfredo i uczynić ją również naszą – również, i tutaj.

Sprawmy, aby ten strajk głodowy był wybuchowy! Atakujmy symbole opresji i wyzysku, aby okazać solidarność z prowadzącymi strajk głodowy. Cele istnieją wszędzie. Każde działanie jest konieczne; od rozpowszechniania idei anarchistycznych strajków głodowych, do sabotowania i zakłócania “normalnego” funkcjonowania państwa i kapitału. Wyceluj w państwo włoskie/niemieckie lub jakiekolwiek inne państwo i symbol dominacji – aby zlikwidować system więziennictwa!

Solidarność z Anną Beniamino, która dołączyła do walki i rozpoczęła strajk głodowy 07.11.2022: https://prisonersolidarity.com/prisoner/anna-beniamino
Solidarność z Juanem Sorrocho, który przyłączył się do walki i rozpoczął strajk głodowy 28.10.2022 z więzienia o zaostrzonym rygorze w Terni: https://actforfree.noblogs.org/post/2022/11/05/anarchist-prisoner-juan-s….
Solidarność z Ivanem Alocco, który przyłączył się do walki i rozpoczął również strajk głodowy 27.10.2022 w solidarności z Alfredo i Juanem z francuskich więzień: https://lanemesi.noblogs.org/post/2022/10/28/dichiarazione-di-inizio-del….

Połóżmy kres 41 bis i wszelkim klatkom, aż wszyscy będą wolni!
Śmierć państwu, niech żyje anarchia!

*41 bis to twardy reżim więzienny, stworzony w celu izolacji, uciszenia i unicestwienia więźnia, próbujący doprowadzić go do współpracy z wymiarem sprawiedliwości. Więcej informacji o 41 bis można znaleźć tutaj: https://darknights.noblogs.org/post/2022/10/12/italy-the-only-viable-pat…

(tłumaczenie z Abolition Media)

Rzym, Włochy: Spontaniczna demonstracja w dzielnicy Centocelle na znak solidarności z Alfredo Cospito prowadzącym strajk głodowy

 

W niedzielę, 23 października, na marginesie planowanego odczytu przeciwko 41 bis na Piazza delle Gardenie, część osób, które wzięły w nim udział, postanowiła wziąć udział w małej demonstracji w dzielnicy Centocelle w Rzymie. Blokowanie ruchu ulicznego i tramwajów, hasła, przyklejanie plakatów i pisanie na murach, by wykrzyczeć, że walka Alfreda jest także naszą. Siła towarzyszu!

Mobilizacja dopiero się zaczyna.

Zamknąć 41 bis!

W solidarności z Alfredo Cospito prowadzącym strajk głodowy.

(tłumaczenie z Dark Nights)

Włochy: Anarchista Alfredo Cospito rozpoczął strajk głodowy (20 października 2022)

Anarchista Alfredo Cospito rozpoczął strajk głodowy (Włochy, 20 października 2022)

Dziś, 20 października 2022 roku, w sądzie nadzoru w Sassari, podczas rozprawy dotyczącej zajęcia korespondencji, towarzysz anarchista Alfredo Cospito ogłosił rozpoczęcie strajku głodowego przeciwko reżimowi więziennemu 41 bis, do którego został przeniesiony 5 maja. Towarzysz, który złożył oświadczenie, nie był obecny na sali sądowej, ale łączył się za pomocą wideokonferencji z więzienia Bancali. Będziemy śledzić aktualizacje.

Śmierć państwu, niech żyje anarchia.

(tłumaczenie z Dark Nights)

Zima kapitalizmu: Internacjonalistyczni anarchiści o wojnie w Ukrainie

W ten weekend odbyły się bardzo ważne dla losów Europy wybory. Nie, nie mówimy o żałosnej inscenizacji włoskiej tury wyborów, ale o referendach przeprowadzonych na niektórych okupowanych terytoriach Ukrainy w sprawie aneksji do Federacji Rosyjskiej.

Dzięki nim ich pionki i zregionalizowana “wojna światowa” toczona między Rosją a NATO przybiera formalny obrót z ważnymi praktycznymi konsekwencjami. Od momentu, gdy Donbas, Chersoń i Zaporoże oficjalnie staną się częścią Rosji, reżim Putina może twierdzić, że każdy ukraiński atak na tych terytoriach będzie odczytywany jako atak na samą Rosję. Efektem tego jest zarządzenie powszechnej mobilizacji, ogłoszenie stanu wojennego i przekształcenie swojego przemysłu w gospodarkę wojenną dla obrony ojczyzny.

Wraz z tym strategicznym przesunięciem, rosyjski rząd odchodzi od retoryki Specjalnej Operacji Wojskowej – neologizmu zaczerpniętego z “międzynarodowych misji policyjnych”, “misji pokojowych”, “wojen humanitarnych” i innych wymyślnych sformułowań rodem z Doctora Strangelove znienawidzonego Zachodu – do deklaracji jawnej wojny. Demonstrując farsową naturę każdego mechanizmu wyborczego, który zawsze powiela relacje władzy między dominantami, a nigdy abstrakcyjną, bo nieistniejącą “wolę ludu”, Putin zarządził częściową mobilizację jeszcze przed poznaniem wyniku referendum, odwołując pierwsze trzysta tysięcy rezerwistów.

Od tej chwili wszystkie te państwa, które od miesięcy zbroiły kijowski reżim i które umożliwiły mu tak skuteczny opór i kontratakowanie z niespodziewanymi sukcesami, stają się podmiotami. Ci, którzy zbroją państwo, któremu formalnie wypowiedziano wojnę, również są (prawie) w stanie wojny. Europa i Stany Zjednoczone będą musiały teraz wziąć odpowiedzialność za konflikt, który podsycały wszelkimi sposobami, mając na celu wykrwawienie rosyjskiego wroga do sucha, licząc na osiągnięcie maksymalnych rezultatów przy minimalnym wysiłku, czyli wysyłając ukraińskich ascari1 na śmierć.

Zamiast popadać w interpretacje aktów prawnych i przeciwnych im innych zwolenników praworządności państwa, których jako internacjonaliści i wrogowie każdego państwa nie możemy nie odrzucić, powtarzając naszą wrogość wobec wszystkich stron w czasie wojny, warto zastanowić się nad kilkoma rzeczami.

Continue reading Zima kapitalizmu: Internacjonalistyczni anarchiści o wojnie w Ukrainie