Tag Archives: nikos maziotis

Ateny, Grecja: Dożywocie plus 25 lat więzienia dla Poli Roupy, członkini Walki Rewolucyjnej

Trybunał nałożył karę dożywotniego pozbawienia wolności plus 25 lat na towarzyszkę Pole Roupę, przyjmując stanowiska prokuratora Drako w swoim przemówieniu. Dożywocie, na które został skazany w 2016 r. Nikos Maziotis za ten sam atak, nie jest tylko wściekłą zemstą na dwóch nieskruszonych i konsekwentnych buntowników, którzy nie zostali schwytani w 2013 r. pod koniec pierwszego procesu Walki Rewolucyjnej. pozostając na ścieżce illegalizmu, aby kontynuować działania organizacji. Dowodzi, zgodnie z przemówieniem prokuratora Drako, niebezpieczeństwa działań Walki Rewolucyjnej jako siły podważającej i załamującej gospodarkę i państwo.

Przypomnijmy, że prokurator Drako w swoim przemówieniu stwierdził, że atak na Bank Grecji mógł spowodować zawalenie się budynku i że gdyby tak się stało, system finansowy i gospodarka kraju załamałyby się.

Wyroki dożywocia dla Roupy, podobnie jak dla Maziotisa, są potwierdzeniem przez wroga, czyli państwa, prawidłowości strategii Walki Rewolucyjnej, która uważała, że poważne uderzenia w kluczowe struktury już osłabionego systemu w kryzysie, mogą spowodować jego upadek.

Solidarność z Walką Rewolucyjną!

Więcej o grupie Walka Rewolucyjna możecie dowiedzieć się z tego filmiku (polskie napisy):

(źródło Athens Indymedia, tłumaczenie z 325nostate)

11 czerwca 2018: Dzień przeciw zapomnieniu

11 czerwca jest międzynarodowym dniem solidarności z Mariusem Masonem i wszystkimi długoletnimi więźniami anarchistycznymi. Iskrą w wiecznej nocy represji państwowych. Dzień przeznaczony na uhonorowanie tych, którzy zostali nam skradzeni. W tym dniu uczestniczymy w pieśniach, wydarzeniach i akcjach, aby uczcić naszych schwytanych towarzyszy i bliskich. W przeszłości 11 czerwca uroczystości były międzynarodowe i szeroko zakrojone – od zgromadzeń z przyjaciółmi po różne inspirujące ataki; świadczenia z fundraisingu i nocne pisane do więźniów po wszystkie sposoby, w których utrzymujemy płomień przy życiu.

Budując solidarność do dziś każdego roku, kilkoro z nas spotyka się, aby omówić i zastanowić się nad lekcjami z poprzednich lat i odnowić to wezwanie do ciągłej solidarności. W tym roku zapraszamy do odkrycia tego na nowo i zastanowienia się, w jaki sposób utrzymanie wsparcia dla długoterminowych więźniów zależy bezpośrednio od utrzymania ruchów i walk, których wszyscy jesteśmy częścią. Jak możemy oczekiwać, że będziemy kontynuować dziesięciolecia wsparcia, ponieważ ruchy, grupy i ludzie przychodzą i odchodzą, wypalają się i wpadają w męczące przypływy i strumienie walki? Idąc głębiej, czego możemy się nauczyć od długoletnich więźniów i ich spuścizny solidarności? W jaki sposób możemy utrzymać i poprawić stan zdrowia naszych ruchów, a co za tym idzie wzmocnić to wsparcie?

W ciągu ostatnich kilku lat krytyka uwięzienia rozkwitła, co często prowadziło do niezliczonych wysiłków i projektów wspierających więźniów. Uosobieniem stabilności, zaangażowania i długowieczności to więźniowie Wyzwolenia Czarnych, Nowej Lewicy, ruchy tubylcze i ci, którzy nieustannie ich wspierają od dziesięcioleci. Oprócz tych wysiłków nastąpił wzrost organizowania się przeciwko samej masowej karze więziennej. Chociaż mniejsze grupy były w tym pionierskie przez wiele lat wcześniej, to zachęcające jest widzieć więcej osób podejmujących tę pracę. Wzmocniono również wysiłki na rzecz wsparcia rebeliantów więziennych, którzy angażują się we wszystko, od strajków pracy po spalanie i niszczenie całych jednostek wewnątrz. W tym samym czasie, coraz więcej osób krytykuje samo państwo – stwierdzając, że jest ono utrzymywane w mocy przez filary więzień i policji. Wreszcie, jest więcej wysiłków mających na celu zaspokojenie potrzeb więźniów queer i trans, kryminalizacji ofiar przemocy domowej i seksualnej oraz osób żyjących z problemami zdrowia psychicznego.

W duchu 11 czerwca, który zaprasza wszystkich do uczestnictwa zgodnie z ich własnymi pragnieniami, osobistymi powinowactwami i taktycznymi preferencjami, który zachęca nas do tak różnorodnej działalności. Jedną rzeczą, z której szczególnie się cieszyliśmy, było to, jak rozpowszechniły się rozliczne newslettery, blogi, książki i ziny napisane przez więźniów.

Po latach dyskusji na temat wzmacniania głosów więźniów, widzimy wyniki i doceniamy niezliczone godziny spędzone przez więźniów i zwolenników, aby uruchomić i utrzymać te publikacje. Dopełnieniem tych wysiłków są te, które pogłębiły międzynarodową solidarność, tłumacząc i przekazując słowa naszych towarzyszy, i ci, którzy podjęli piękne gesty i wiadomości solidarności ze śmiałymi działaniami i atakami.

Wśród tych wielu projektów wsparcia więźniów widzimy różne orientacje, taktyki, strategie i praktyki. Razem z ekspansją inicjatyw doszło do niekończących się sytuacji kryzysowych i naglących wezwań do działania, aby udzielać więźniom wsparcia, oprócz wszystkich innych ciągłych kryzysów w tym koszmarnym świecie. Mając tak wiele do zrobienia, jesteśmy zmuszeni dokonywać wyborów. Tradycyjny aktywizm, który wymaga tak dużej ilości naszej energii, musi być ukierunkowany na natychmiastowe i często symboliczne reakcje kosztem długofalowych strategii, po prostu nie wystarczy. Musimy działać z dbałością o podtrzymanie naszych ruchów i projektów, aby pozostać w stanie wspierać towarzyszy spędzających dziesiątki lat w więzieniu. Wymaga to holistycznego podejścia do walki i życia w solidarności. Gesty jednorazowe są ważne, a czasami najlepsze, co możemy zrobić. Ale co to wnosi na dłuższą metę?

11 czerwca jest tylko jednym dniem, jest manifestacją codziennej siły i męstwa uwięzionych towarzyszy, za kulisami pracy tych, którzy ich wspierają. Są to najczęściej odwiedziny; pisanie; zbieranie pieniędzy; rozpowszechnianie informacji; i dzielenie się dziełami sztuki, wierszami i pismami. Inspirują nas Jeremy Hammond i ekipy Mariusa Masona, które konsekwentnie pracują nad utrzymaniem ich w łączności z resztą świata. Wracamy do Więzienia w Sacramento Support walczącego przez lata o uwolnienie Erica McDavida. Jesteśmy pokorni wobec tak wielu, którzy pomogli długoterminowym więźniom takim jak Zolo Azania, Russell Maroon Shoatz, David Gilbert, Sean Swain, Mumia Abu-Jamal, Jalil Muntaqim, Leonard Peltier i wielu innych publikujących książki napisane w ich celach.

Wizje i możliwości

W obliczu zarówno długofalowej perspektywy pomagania towarzyszom przez dziesięciolecia w więzieniu, jak i krótkoterminowej pracy związanej z tą solidarnością, ryzykujemy zagubienie się w napięciu rozpaczy i manii, które nie pozostawiają miejsca na refleksję. Trudno wiedzieć, jak się w tym wszystkim poruszać, gdy mamy do czynienia z przytłaczającym zadaniem, jakim jest poprawienie niedostatku i nędzy naszych towarzyszy, a jednocześnie pozostając krytycznym wobec reformizmu. Chcemy, aby nasi towarzysze byli wolni, a wszystkie więzienia zostały natychmiast zburzone, ale nie mamy pojęcia, jak to zrobić. Pomimo dziesięcioleci naszych wspólnych dział solidarnościowych z anarchistycznymi więźniami, nie mamy żadnego planu, tylko wizje.

Continue reading 11 czerwca 2018: Dzień przeciw zapomnieniu

Grecja, Koridallos: Anarchistyczny partyzant Nikos Maziotis pobity i pchnięty nożem przez współwięźniów

Nikos Maziotis (członek anarchistycznej grupy partyzanckiej Walka Rewolucyjna) trafił do szpitala po tym jak został zaatakowany przez współwięźniów.

Do napaści doszło w 10-osobowej celi. Jeden ze współwięźniów miał zapytać: “To ty jesteś ten Maziotis który zgrywa twardziela?” po czym rzuciła się na niego 10-osobowa grupa w której najaktywniejsi byli 3 bandyci. Napastnicy połamali mu żebra, poranili głowę i pchnęli nożem w brzuch.
Towarzysz dopiero odzyskiwał siły po świeżo zakończonym 36-dniowym strajku głodowym (1), podjął jednak próbę samoobrony. W pewnym momencie zainterweniowali tureccy i kurdyjscy więźniowie, którzy powiadomili o całym zdarzeniu sieć solidarnościową na zewnątrz więzienia. Ranny anarchista przebywa obecnie w szpitalu więziennym.

Continue reading Grecja, Koridallos: Anarchistyczny partyzant Nikos Maziotis pobity i pchnięty nożem przez współwięźniów

Uwięzieni anarchiści Nikos i Pola przerwali strajk głodowy. Ich żądania zostały spełnione.

18 grudnia Nikos Maziotis został wypisany ze szpitala i przetransportowany do Jednostki 5. Nie jest już dłużej przetrzymywany w specjalnych warunkach reżimu izolacyjnego. Ponieważ żądania naszego strajku głodowego zostały spełnione Pola Roupa przerwała swoją głodówkę, pozostanie jednak jeszcze kilka dni w więziennym szpitalu Koridallos, aby odzyskać siły.

To nie koniec naszej walki. Czeka nas starcie z artykułem 11 i faszystowskimi przepisami nowego regulaminu więziennego. Nie będziemy bierni. Walka trwa dalej. Solidarność towarzyszy poza więzieniem miała i ma rozstrzygające znaczenie. Siły dla wszystkich.

Pola Roupa i Nikos Maziotis, członkowie Walki Rewolucyjnej

Czarna Teoria: Przypominamy, że powodem głodówki była izolacja uniemożliwiająca obojgu rodzicom, Pouli i Nikosowi, utrzymywanie kontaktu z ich 4-letnim synem Victorem, który przebywa pod opieką babci. Oboje rodzice zostali skazani na długoletnie wyroki więzienie za udział w anarchistycznej grupie partyzanki miejskiej Walka Rewolucyjna. Film o WR patrz TU

(żródło Mpalothia, tłumaczenie z Insurrection News)

 

21 dzien strajku glodowego Nikosa Maziotisa i Poli Roupy

Grecja, 02.12.17:
Mariana Kikiris, prawniczka uwiezionych anarchistow z Walki Rewolucyjnej Poli Roupy i Nikosa Maziotisa zostala nieoficjalnie poinformowana, ze towarzyszka i towarzysz zostana przetransportowani do wieziennego szpitala Saint Paul. Przypomnijmy ze oboje strajkujacy odmawiaja przyjecia pomocy lekarskiej.

Szczegoly tej decyzji nie sa jasne. Jak podano pozniej na atenskich Indymediach Nikos Maziotis zostal przewieziony do TZANEIO w Pireusie. Nie wiadomo jednak czy umieszczono tam rowniez Pole Roupe, poniewaz zostala przewieziona o innej porze niz Nikos. Wciaz nie wiadomo takze czy wladze umozliwily im kontakt telefoniczny z 4-letnim synem Victorem Labrosem, a od tego oboje Pola i Nikos uzaleznili czy poddadza sie jakiejkolwiek opiece szpitalnej.

Tymczasem na placu Exarchii grupa anarchistow powiesila transparent solidarnosciowy.

Miedzynarodowa solidarnosc ze strajkiem glodowym!
O natychmiastowe spelnienie zadan towarzyszy!
Solidarnosc z Nikosem i Pola oraz wszystkimi zbuntowanymi wiezniami!

 

Komunikat solidarnościowy z greckimi więźniami od Bułgarskiego Stowarzyszenia Więźniów

Otrzymano 22.11.2017:

Międzynarodowa solidarność z greckimi więźniami!

Przez greckie więzienia przetoczyły się strajki i protesty w odpowiedzi na plan SYRIZY wprowadzenia bardziej restrykcyjnych środków prawnych do kodeksu więziennego.

W maju więźniowie ze skrzydeł A, B i C więzienia Korydallos, głównego więzienia Grecji w Pireusie, ogłosili utworzenie Komitetu ds Walki z Koordynacją, aby wyrazić opinię więźniów z Korydallos i innych zakładów, którzy zdecydowali się przyłączyć do protestów, aby wydawać regularne aktualizacje dotyczące protestów i komunikować się z solidaryzującymi się ludźmi poza murami więzienia. Oświadczenie przetłumaczone na język angielski można je przeczytać na Enough is Enough.

Protesty w Korydallos rozpoczęły się ponad dwa miesiące temu. Rozprzestrzeniły się one na inne skrzydła słynnego więzienia, w tym na odział dla kobiet. Protest polega na odmawianiu powrotu do cel po popołudniowym apelu. W ten sposób więźniowie okazują sobie nawzajem solidarność, jedność i determinację. Protesty są pokojowe, ale tak jak tsunami, ich moc drzemiąca pod powierzchnią nie jest widoczna dopóki fala nie uderzy w brzeg.

W wywiadzie radiowym przeprowadzonym na początku tego miesiąca uwięziony anarchistyczny towarzysz i członek Konspiracyjnych Komórek Ognia, Christos Tsakalos, przemawiający jako przedstawiciel Komitetu ds. Walki z Koordynacją, a nie jako anarchista i członek KKO , oświadczył że uwięzione kobiety i mężczyźni w więzieniach Grecji mieli dołączyć do protestów 20 listopada. Christos stwierdził również, że więźniowie nie pozwolą, aby represyjne środki przeszły bez oporu. Wywiad z Christosem został przetłumaczony na jeżyk angielski i można go przeczytać na Enough is Enough.

Continue reading Komunikat solidarnościowy z greckimi więźniami od Bułgarskiego Stowarzyszenia Więźniów

Grecja: Komunikat uwięzionych członków Walki Rewolucyjnej – Poli Roupy i Nikosa Maziotisa, w sprawie pobicia Kostasa B.

Otrzymano 25.09.2017:

O świcie 17 września, szesnastoletni Kostas B. został brutalnie pobity przez policjantów, i ciężko ranny trafił do szpitala. Polityczne dowództwo policji, ministerstwo Publicznego Porządku oraz rząd koalicji SYRIZA-ANEL kryjąc policjantów, przedstawiając ten incydent jako wypadek drogowy, lecz liczne fakty i zeznania temu przeczą, jeżeli wypadek drogowy miał miejsce podczas próby ucieczki szesnastolatka, dlaczego nie trafił prosto do szpitala w karetce, ale zamiast tego skończył na komisariacie w kajdankach wleczony przez policjantów ponieważ sam nie był w stanie chodzić?

Do opisywanego wydarzenia doszło zaraz po antyfaszystowskiej demonstracji, która odbyła się w rocznicę zabójstwa Pavlosa Fyssasa, protest rozpoczął się pod ambasadą USA gdzie antyfaszyści oddali cześć pamięci Heather Heyer, która została zamordowana w Charlottsville w USA podczas antyfaszystowskiej manifestacji, później demonstracja udała się w stronę głównej siedziby Złotego Świtu na ateńskim Mesogeionie. Tam rozpoczęły się starcia z policją ochraniającą biura Złotego Świtu.

Continue reading Grecja: Komunikat uwięzionych członków Walki Rewolucyjnej – Poli Roupy i Nikosa Maziotisa, w sprawie pobicia Kostasa B.

Grecja: Uwięzieni anarchistyczni partyzanci miejscy apelują o wsparcie finansowe

Aby dostać numer konta na który można wpłacać pieniądze należy skontaktować się z anarchistycznym radiem Fragmata działającym w Atenach: 

radiofragmata@espiv.net

Komunikat:

Przy użyciu swoich represyjnych mechanizmów (gliniarze, strażnicy) i władzy sądowej (prokuratorzy, sędziowie) państwo zmierza do fizycznego i psychicznego wykończenia więźniów politycznych.

Continue reading Grecja: Uwięzieni anarchistyczni partyzanci miejscy apelują o wsparcie finansowe

Grecja: Władze oddały Lambrosa Victora rodzinie. Koniec strajku głodowego WR

Jak podają ateńskie indymedia 8 stycznia 2017 r. prokurator państwowy uchylił zatrzymanie Lambrosa-Victora Maziotisa Roupasa, 6-letniego synka Poli Roupy i Nikosa Maziotisa, uwięzionych członków Walki Rewolucyjnej. Prawo do opieki nad dzieckiem zostało tymczasowo przyznane babci dziecka. Chłopiec opuścił szpital pod opieką swoich krewnych.

Oznacza to, że towarzyszka Pola Roupa, Nikos Maziotis i Konstantina Atanasopoulou zakończyli swój strajk głodowy. Nie znaczy to, że państwo całkowicie zostawiło chłopca w spokoju. W ciągu najbliższych 6 miesięcy sąd podejmie decyzje o jego dalszych losach.

6 stycznia w solidarności z głodującą trójką anarchiści w Salonikach podpalili kilka bankomatów oraz samochód pod domem Tasosa Tsakiridi, Zastępcy Burmistrza do spraw Polityki Społecznej. 7 stycznia anarchistyczna bojówka zaatakowała na terenie Exarchii (Ateny) dwa pojazdy OPKE (Grupa Zapobiegania Przestępstwom i Zamieszkom). Obrzucone koktajlami mołotowa auta doszczętnie spłonęły.

na podstawie: insurrectionnews

Grecja: Strajk głodowy Walki Rewolucyjnej w odpowiedzi na uwięzienie 6-letniego syna Poli i Nikosa

Jak informują greccy anarchiści podczas aresztowania towarzyszki Poli Roupy (członkini Walki Rewolucyjnej (WR) i partnerki uwięzionego anarchisty Nikosa Maziotisa, również należącego do WR), policja uprowadziła, także jej 6-letniego syna Lambrosa Victora. Dziecko przetrzymywane jest pod strażą w szpitalu. Policja nie pozwala na kontakt członkom rodziny ani adwokatom. Możliwe, że władze starają się wykorzystać ten moment, aby przesłuchać dziecko i uzyskać od niego informacje na temat działalności matki w podziemiu. Zgodnie z greckim prawem przesłuchanie dziecka może odbywać się tylko w obecności rodzica/opiekuna lub adwokata.
Uwięzieni rodzice oraz aresztowana wraz z Polą, 25-letnia partyzantka Konstantina Atanasapoulou (również członkini WR) zareagowali na porwanie Lambrosa rozpoczynając strajk głodowy, który obejmuje również odmowę spożywania płynów. Domagają się uwolnienia dziecka i oddania go pod opiekę krewnych. Anarchiści zorganizowali w Atenach akcje solidarnościowe, między innymi demonstrację pod domem ministra sprawiedliwości S. Kondonisa (na zdjęciu). Na terenie samego więzienia Koridallos, gdzie przetrzymywani są Nikos i Pola (oraz anarchiści z innych grup zbrojnych) trwa mobilizacja więźniów, którzy także solidaryzują się żądaniami głodujących. Prawdopodobnie polega ona na tym, że więźniowie odmawiają powrotu ze spacerniaka do budynku.

Konstantina, która przebywa pod strażą w szpitalu, ponieważ podczas zatrzymania odniosła poważne obrażenia ramienia, opublikowała krótkie oświadczenie:

“Jestem anarchistką, członkinią zbrojnej organizacji rewolucyjnej Walka Rewolucyjna. Jedynymi terrorystami są państwo i kapitał. Nie będę nic jadła ani piła dopóki dziecko moich towarzyszy Poli Roupy i Nikosa Maziotisa nie zostanie przekazane w ręce swoich krewnych.”

Międzynarodowa solidarność z Polą Roupą i Nikosem Maziotisem!
Wolność dla Lambrosa!
Niech żyje Walka Rewolucyjna!

Policja prowadzi towarzyszkę Roupę do sądu: