Tag Archives: Juan Flores

Chile: Aktualizacje dotyczące anarchistycznych więzniów

Valapariso: Aktualizacja z procesu przeciwko Compañerxs oskarżonych o podpalenie z dnia 21 maja w Valparaíso 

16.06.18: W ciągu ostatnich kilku dni prokuratura zakończyła przedstawianie swoich świadków, ekspertów i dowodów. Teraz przyjdzie czas na obronę, aby później można było wysunąć końcowe argumenty i ostatecznie sąd wyda wyroki przeciwko compañerxs.

Proszę uważnie obserwować tę sytuację: Solidarność z oskarżonymi compañerxami!

(źródło Publication Refractario, tłumaczenie z Mpalothia)

Santiago: Rusza proces przeciwko Joaquinowi i Kevinowi

16.06.18: 15 czerwca rozpoczyna się proces przeciwko Kevinowi i Joaquinowi. Załączamy wcześniejsze informacje w świetle nowej sytuacji prawnej, z którą mają do czynienia.

Anarchiczna i rewolucyjna solidarność z antyautorytarystami, którzy nie pochylają głowy przed nikim!

Powstańcza solidarność w obliczu przygotowania procesu przeciwko Joaquinowi i Kevinowi.

«Podczas gdy solidarność jest zawsze ważna – we wszystkich aspektach – nie możemy być usatysfakcjonowani wieloma działaniami, które powstają w celu wsparcia naszych akcji, chociaż zawsze są konieczne. Uważamy, że ważną częścią uznania siebie za rewolucjonistę jest chęć – tak jak oni – do ataku na aparat państwowy i kapitał. W ten sposób wierzymy, że solidarność musi przekraczać słowa, być wykuwana w ataku, a przez to przekształcać się w ciągłą akcję przeciw porządkowi. Ponieważ w rozpoznaniu wspólnoty działania towarzyszą komplikacje i doświadczenie, które tworzą nierozerwalną więź między bezimiennymi».

– Międzynarodowa Konspiracja Zemsty / Komórka Popdalaczy imienia Gerasimosa Tsakalosa

16 czerwca 2018 r. compañeros Joaquín García Chanks i Kevin Garrido staną przed sądem w procesie, który rozpoczął się, gdy obaj zostali aresztowani w listopadzie 2015 r.

Ta instancja sądowa określi dowody, których prokuratura użyje w przyszłym procesie, w którym uwolni swoje szaleństwo represji i kary, tym razem używając prawa kontroli zbrojeń.

Towarzyszowi Joaquinowi, grozi:

– 15 lat więzienia za umieszczenie urządzenia wybuchowego na Posterunku Policji nr 12 (akcja, do której przyznała się Międzynarodowa Konspiracja Zemsty / Komórka Podpalaczy imienia Gerasimosa Tsakalosa).

– 4 lata i 6 miesięcy za nielegalne posiadanie broni (za naruszenie zasad aresztu domowego, w którym compañero umieszczony w więzieniu w czerwcu 2016 r.) Joaquin został aresztowany we wrześniu tego samego roku przez członków BIPE (Specjalna Brygada Śledcza Policji) podczas noszenia rewolweru).

– 800 dni na posiadanie amunicji (znalezionej przy nim, gdy został schwytany).

Kevin, ze swojej strony, jest oskarżony o atak na szkołę żandarmerii w San Bernardo (gdzie został aresztowany), a także posiadanie materiału wybuchowego, nielegalne posiadanie noża i atak na spółkę Chilectra (akcja, która została uznana przez Komórkę Karr-Kai).

Kevin ma również takie same zarzuty jak Joaquin w związku z atakiem na posterunek policji. Prokuratura żąda dla niego ponad trzydziestu lat pozbawienia wolności.

«Pycha i przekonanie, że pozycjonowanie się jako rewolucyjne istoty wykuwa w nas niezłomną godność, która się nie zachwieje, to nie są elementy, które są wyostrzone do użycia jako broń, ale stanowią część stałej praktyki w naszych działaniach»Joaquin Garcia

Zniszcz aparat demokratycznej inkwizycji!

Powstańcza i antyautorytarna solidarność!

(źródło Publication Refractario, tłumaczenie z Mpalothia)

Santiago: Wyrok i skazanie utrzymane przeciwko Juanowi Floresowi

18.06.18: 13 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy podtrzymał wyrok 23 lat przeciwko Juanowi Floresowi, który został skazany na podstawie ustawy antyterrorystycznej za atak na Subcentro i za naruszenie ustawy o kontroli broni.

Komentując decyzję sądu prokurator Raúl Guzmán, odpowiedzialny za Południową Prokuraturę, powiedział: “Jesteśmy bardzo usatysfakcjonowani tym wynikiem decyzji Sądu Najwyższego, która odrzuca apelację od wyroku … jest to uznanie poważnej pracy, którą wykonano na etapie dochodzenia dotyczącym tych faktów. Była to surowa kara nałożona na skazanego, ale nie bez precedensu, ponieważ posiada kryminalną kartotekę za przestępstwo kradzieży z zastraszaniem, za które już był karany”.

Precz z ustawą antyterrorystyczną i wszystkimi przepisami!

(źródło Publication Refractario, tłumaczenie z Mpalothia)

Wallmapu: Sprawa Huragan- zarzuty przeciwko dziesiątce Comuneros Mapuczy zniesione

18.06.18: 13 czerwca 2018 r. Sąd w Temuco definitywnie odrzucił wszystkie oskarżenia o nielegalne stowarzyszenie terrorystyczne w tak zwanej sprawie “Huragan”.

Pomimo tej decyzji oskarżenie zostało podtrzymane za zbrodnię terrorystycznego podpalenia przeciwko Fidelowi Tranamilowi i Martíne Curiche’owi.

Solidarność z więźniami i wszystkimi stojącymi w obliczu procesów sądowych w Wallmapu!

(źródło Publication Refractario, tłumaczenie z Mpalothia)

11 czerwca 2018: Dzień przeciw zapomnieniu

11 czerwca jest międzynarodowym dniem solidarności z Mariusem Masonem i wszystkimi długoletnimi więźniami anarchistycznymi. Iskrą w wiecznej nocy represji państwowych. Dzień przeznaczony na uhonorowanie tych, którzy zostali nam skradzeni. W tym dniu uczestniczymy w pieśniach, wydarzeniach i akcjach, aby uczcić naszych schwytanych towarzyszy i bliskich. W przeszłości 11 czerwca uroczystości były międzynarodowe i szeroko zakrojone – od zgromadzeń z przyjaciółmi po różne inspirujące ataki; świadczenia z fundraisingu i nocne pisane do więźniów po wszystkie sposoby, w których utrzymujemy płomień przy życiu.

Budując solidarność do dziś każdego roku, kilkoro z nas spotyka się, aby omówić i zastanowić się nad lekcjami z poprzednich lat i odnowić to wezwanie do ciągłej solidarności. W tym roku zapraszamy do odkrycia tego na nowo i zastanowienia się, w jaki sposób utrzymanie wsparcia dla długoterminowych więźniów zależy bezpośrednio od utrzymania ruchów i walk, których wszyscy jesteśmy częścią. Jak możemy oczekiwać, że będziemy kontynuować dziesięciolecia wsparcia, ponieważ ruchy, grupy i ludzie przychodzą i odchodzą, wypalają się i wpadają w męczące przypływy i strumienie walki? Idąc głębiej, czego możemy się nauczyć od długoletnich więźniów i ich spuścizny solidarności? W jaki sposób możemy utrzymać i poprawić stan zdrowia naszych ruchów, a co za tym idzie wzmocnić to wsparcie?

W ciągu ostatnich kilku lat krytyka uwięzienia rozkwitła, co często prowadziło do niezliczonych wysiłków i projektów wspierających więźniów. Uosobieniem stabilności, zaangażowania i długowieczności to więźniowie Wyzwolenia Czarnych, Nowej Lewicy, ruchy tubylcze i ci, którzy nieustannie ich wspierają od dziesięcioleci. Oprócz tych wysiłków nastąpił wzrost organizowania się przeciwko samej masowej karze więziennej. Chociaż mniejsze grupy były w tym pionierskie przez wiele lat wcześniej, to zachęcające jest widzieć więcej osób podejmujących tę pracę. Wzmocniono również wysiłki na rzecz wsparcia rebeliantów więziennych, którzy angażują się we wszystko, od strajków pracy po spalanie i niszczenie całych jednostek wewnątrz. W tym samym czasie, coraz więcej osób krytykuje samo państwo – stwierdzając, że jest ono utrzymywane w mocy przez filary więzień i policji. Wreszcie, jest więcej wysiłków mających na celu zaspokojenie potrzeb więźniów queer i trans, kryminalizacji ofiar przemocy domowej i seksualnej oraz osób żyjących z problemami zdrowia psychicznego.

W duchu 11 czerwca, który zaprasza wszystkich do uczestnictwa zgodnie z ich własnymi pragnieniami, osobistymi powinowactwami i taktycznymi preferencjami, który zachęca nas do tak różnorodnej działalności. Jedną rzeczą, z której szczególnie się cieszyliśmy, było to, jak rozpowszechniły się rozliczne newslettery, blogi, książki i ziny napisane przez więźniów.

Po latach dyskusji na temat wzmacniania głosów więźniów, widzimy wyniki i doceniamy niezliczone godziny spędzone przez więźniów i zwolenników, aby uruchomić i utrzymać te publikacje. Dopełnieniem tych wysiłków są te, które pogłębiły międzynarodową solidarność, tłumacząc i przekazując słowa naszych towarzyszy, i ci, którzy podjęli piękne gesty i wiadomości solidarności ze śmiałymi działaniami i atakami.

Wśród tych wielu projektów wsparcia więźniów widzimy różne orientacje, taktyki, strategie i praktyki. Razem z ekspansją inicjatyw doszło do niekończących się sytuacji kryzysowych i naglących wezwań do działania, aby udzielać więźniom wsparcia, oprócz wszystkich innych ciągłych kryzysów w tym koszmarnym świecie. Mając tak wiele do zrobienia, jesteśmy zmuszeni dokonywać wyborów. Tradycyjny aktywizm, który wymaga tak dużej ilości naszej energii, musi być ukierunkowany na natychmiastowe i często symboliczne reakcje kosztem długofalowych strategii, po prostu nie wystarczy. Musimy działać z dbałością o podtrzymanie naszych ruchów i projektów, aby pozostać w stanie wspierać towarzyszy spędzających dziesiątki lat w więzieniu. Wymaga to holistycznego podejścia do walki i życia w solidarności. Gesty jednorazowe są ważne, a czasami najlepsze, co możemy zrobić. Ale co to wnosi na dłuższą metę?

11 czerwca jest tylko jednym dniem, jest manifestacją codziennej siły i męstwa uwięzionych towarzyszy, za kulisami pracy tych, którzy ich wspierają. Są to najczęściej odwiedziny; pisanie; zbieranie pieniędzy; rozpowszechnianie informacji; i dzielenie się dziełami sztuki, wierszami i pismami. Inspirują nas Jeremy Hammond i ekipy Mariusa Masona, które konsekwentnie pracują nad utrzymaniem ich w łączności z resztą świata. Wracamy do Więzienia w Sacramento Support walczącego przez lata o uwolnienie Erica McDavida. Jesteśmy pokorni wobec tak wielu, którzy pomogli długoterminowym więźniom takim jak Zolo Azania, Russell Maroon Shoatz, David Gilbert, Sean Swain, Mumia Abu-Jamal, Jalil Muntaqim, Leonard Peltier i wielu innych publikujących książki napisane w ich celach.

Wizje i możliwości

W obliczu zarówno długofalowej perspektywy pomagania towarzyszom przez dziesięciolecia w więzieniu, jak i krótkoterminowej pracy związanej z tą solidarnością, ryzykujemy zagubienie się w napięciu rozpaczy i manii, które nie pozostawiają miejsca na refleksję. Trudno wiedzieć, jak się w tym wszystkim poruszać, gdy mamy do czynienia z przytłaczającym zadaniem, jakim jest poprawienie niedostatku i nędzy naszych towarzyszy, a jednocześnie pozostając krytycznym wobec reformizmu. Chcemy, aby nasi towarzysze byli wolni, a wszystkie więzienia zostały natychmiast zburzone, ale nie mamy pojęcia, jak to zrobić. Pomimo dziesięcioleci naszych wspólnych dział solidarnościowych z anarchistycznymi więźniami, nie mamy żadnego planu, tylko wizje.

Continue reading 11 czerwca 2018: Dzień przeciw zapomnieniu

Valapariso, Chile: Starcia i barykady przy Uniwersytecie Playa Ancha w odpowiedzi na Czarny Grudzień

7 lat po masakrze w więzieniu San Miguel…

4 lata od kiedy Sabastian Oversluij poległ w walce…

ZA CZARNY GRUDZIEŃ, NIECH ŻYJE ANARCHIA!

Dzisiaj jest 81 powodów do walki, 81 powodów, by podporządkować sobie ŁAD i skonfrontować się ze swoimi lokajami, aby przypomnieć masom o ich współudziale, bo nie zapominamy, bo nie wybaczamy. *

ZNISZCZYĆ WSZYSTKIE WIĘZIENIA, WOJNA PRZECIWKO STRAŻNIKOM!

Wraz z anarchistami, Angry Pelao i Brujo (Czarnoksiężnik) **, obecni w każdym buncie, w każdym starcie ulicznym, wyruszyliśmy, aby wyostrzyć gesty pamięci i solidarności z więźniami w konfrontacyjnej i permanentnej wojnie przeciwko państwu, patriarchatowi i kapitałowi, dlatego wysyłamy ciepłe uściski dla towarzyszy Juana i Natalii, którzy są sądzeni przez władzę w tak zwanym procesie “Bomby 2”, oraz dla towarzyszy, którzy są na celowniku władzy i prasy w Valparaíso w sprawie z 21 maja.

Tym sposobem okazujemy solidarność z każdym buntownikiem w rebelii …

Dopóki solidarność nie stanie się bronią!

*Odnosi się do masakry w więzieniu San Miguel, która miała miejsce 8 grudnia 2010 r., W której zginęło 81 więźniów z powodu przewlekłego przeludnienia i zaniedbań władz więziennych.

** Brujo odnosi się do anarchistycznego towarzysza Santiago Maldonado, zamordowanego przez państwo argentyńskie.

(źródło Contra Info, tłumaczenie z Insurrection News)

 

Wezwanie do Czarnego Grudnia!

Tekst oryginalnie opublikowany na Insurrection News 01.12.2017

Mając w pamięci anarchistę Sebastiána Oversluija, cztery lata po jego śmierci w bitwie w czasie próby wywłaszczenia banku w Chile.

Z ciężkim sercem wspominając towarzysza anarchistę Alexandrosa Grigoropoulosa, dziewięć lat odkąd został zamordowany przez policjantów w greckiej Exarchii.

Za czarny grudzień!

Kiedy rośnie ucywilizowany i demokratyczny totalitaryzm, rozszerzając mechanizmy kontroli i inwigilacji, dewastując środowisko, atakując wolne terytoria i ścigając buntowników na całym świecie, karząc i zamykając do więzień wrogów swojej dominacji.

Kiedy we Włoszech nasi towarzysze walczą z sędziami i utwierdzają się w swoich anarchistycznych przekonaniach w trakcie trwania procesu Scripta Manent.

Kiedy tysiące więźniów w Grecji mobilizuje się w odpowiedzi na dążenia władz do zduszenia ich nowym kodeksem karnym.

Kiedy w Chile władza próbuje zemścić się na anarchistach Juanie Floresie, Nataly Casanovie i Enrique Duránie, żądając dla nich długich wyroków.

Kiedy w Argentynie, w której wciąż czuć wciekłość i ból po zamordowaniu towarzysza Santiago Maldonado, policja morduje bojownika Mapuche, Rafaela Nahuela, jednocześnie militaryzując kraj w przygotowaniach do następnego szczytu G20.

Kiedy w Brazylii policyjny wywiad usiłuje powstrzymać starania anarchistów w ramacj operacji Operacji Erebo, oskarżając towarzyszy, anarchistyczne ośrodki i biblioteki, o stanie za podpaleniami siedzib partii politycznych, policyjnych kwater i wielu obiektów związanych z energetyką, które miały miejsce w ostatnich latach.

Kiedy dzieje się to wszystko, w różnych częściach świata anarchistyczne umysły rozważają praktyczne i ofensywne odpowiedzi na tą ciągłą agresję, wynikającą z samej natury władzy i państwa.

Od walczących o godność więźniów w Bułgarii, do płonących samochodów we Francji i wezwania do działania w Czechach. Od Białorusi do Australii, od Meksyku do Belgii i Niemiec. Od Boliwii do Wielkiej Brytanii, Finlandii, Rosji, Indonezji, Hiszpanii i reszty świata, tęsknota za wolnością jest wyrażana krzykiem, spiskiem i działaniem bez zaangażowania przywódców lub hierarchii, otwierając drogę dla anarchii tu i teraz.

Continue reading Wezwanie do Czarnego Grudnia!